ਅਵਗਾਢਾ ਹ੍ਯੁਭਯਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੌ ਪੂਰ੍ਵਪਸ਼੍ਚਿਮੌ । ਹਿਮਵਾਨ੍ਹਿਮਕੂਟਸ਼੍ਚ ਨਿषਧਸ਼੍ਚ ਨਗੋਤ੍ਤਮਃ
ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ ਹਿਮਵਾਨ, ਹਿਮਕੂਟ ਤੇ ਨਿਸਧ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਹਨ।
ਨੀਲਸ਼੍ਚ ਵੈਡੂਰ੍ਯਮਯਃ ਸ਼੍ਵੇਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ਼ਿਸਨ੍ਨਿਭਃ । ਸਰ੍ਵਧਾਤੁਪਿਨਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸ਼ृਂਗਵਾਨ੍ਨਾਮਪਰ੍ਵਤਃ
ਨੀਲਾ, ਜੋ ਵਿਡੂਰੀ ਰਤਨ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੈ; ਸ਼ਵੇਤ, ਜੋ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਤੇ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਾਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ।
ਏਤੇ ਵੈ ਪਰ੍ਵਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਾਃ । ਤੇषਾਮਂਤਰਵਿष੍ਕੁਂਭੌ ਯੋਜਨਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਹ ਪਹਾੜ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਜਨ ਦੀਆਂ ਘਾਟੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾਸ੍ਤਾਨਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਵਸਂਤਿ ਤੇषਾਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਨਾਨਾਜਾਤੀਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਪਦ ਹਨ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਦੇਸ਼ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਥਾਂ।
ਇਦਂ ਤੁ ਭਾਰਤਂ ਵਰ੍षਂ ਤਤੋ ਹੈਮਵਤਂ ਪਰਮ੍ । ਹੇਮਕੂਟਾਤ੍ਪਰਂ ਚੈਵ ਹਰਿਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਿਮਾਵਤੀ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਹੇਮਕੂਟ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਰੀਵਰਸ਼ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਨੀਲਸ੍ਯ ਨਿषਧਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇਣ ਚ । ਪ੍ਰਾਗਾਯਤੋ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤਃ
ਨੀਲਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਤੇ ਨਿਸਧ ਦੇ ਉੱਤਰ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਾਲਯਵਾਨ ਨਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਮਾਲ੍ਯਵਤਃ ਪਰ੍ਵਤੋ ਗਂਧਮਾਦਨਃ । ਪਰਿਮਂਡਲਸ੍ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮੇਰੁਃ ਕਨਕਪਰ੍ਵਤਃ
ਮਾਲਯਵਾਨ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਲ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮੇਰੂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਖੜਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਤਰੁਣਾਭਾਸੋ ਵਿਧੂਮ ਇਵ ਪਾਵਕਃ । ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਰੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਧੂੰਏ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅੱਗ ਵਾਂਗ; ਚੌਰਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਅਧਸ੍ਤਾਚ੍ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਰ੍ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਮਧਸ਼੍ਚ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਚ ਲੋਕਾਨਾਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹੇਠਾਂ ਵੀ ਚੌਰਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਪਰ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਆੜੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇष੍ਵਮੀ ਦ੍ਵੀਪਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਃ ਕੇਤੁਮਾਲਸ਼੍ਚ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸਦੇ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਚਾਰ ਟਾਪੂ ਹਨ: ਭਦਰਾਸ਼ਵ, ਕੇਤੁਮਾਲ ਤੇ ਵਧੀਆ ਜੰਬੂਟਾਪੂ।
ਉਤ੍ਤਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਰੁਵਃ ਕृਤਪੁਣ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਾਃ । ਵਿਹਂਗਸੁਮੁਖੋ ਯਸ੍ਤੁ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਃ ਕਿਲ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੁਰੂ ਹਨ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹਨ; ਵਿਹੰਗਸੁਮੁਖ, ਜੋ ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵੈ ਵਿਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਸੌਵਰ੍ਣਾਨ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਾਯਸਾਨ੍ । ਮੇਰੁਰੁਤ੍ਤਮਮਧ੍ਯਾਨਾਮਧਮਾਨਾਂ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ; ਮੇਰੂ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਮੱਧ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਹੈ।
ਅਵਿਸ਼ੇषਕਰੋ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦੇਨਂ ਤ੍ਯਜਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਤਮਾਦਿਤ੍ਯੋਨੁਪਰ੍ਯੇਤਿ ਸਤਤਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਮਾਸ਼੍ਚ ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋ ਵਾਯੁਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਸ ਪਰ੍ਵਤੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਦਿਵ੍ਯਪੁष੍ਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਚੰਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਾਰੇ, ਤੇ ਹਵਾ ਵੀ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਵਯ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਭਵਨੈਰਾਵृਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਰ੍ਜਾਂਬੂਨਦਮਯੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਗਣਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਗਂਧਰ੍ਵਾਸੁਰਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਬੂ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਘੇਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਰਾਖਸਾ ਦੇ ਟੋਲ ਹਨ।
ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ੈਲੇ ਕ੍ਰੀਡਂਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਥੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇੰਦ੍ਰ ਵੀ ਹਨ।
ਸਮੇਤ੍ਯ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜਂਤੇऽਨੇਕ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ । ਤੁਂਬੁਰੁਰ੍ਨਾਰਦਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਰ੍ਹਾਹਾ ਹੂਹੂਃ
ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੱਖਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਉਥੇ ਤੁੰਬੁਰੂ, ਨਾਰਦ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਹਾਹਾ ਤੇ ਹੂਹੂ ਵੀ ਹਨ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯਾਮਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤਵੈਃ । ਸਪ੍ਤਰ੍षਯੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕਸ਼ਯਪ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਭਦ੍ਰਂ ਵਃ ਸਦਾ ਪਰ੍ਵਣਿ ਪਰ੍ਵਣਿ । ਤਸ੍ਯੈਵ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਯੁਸ਼ਨਾ ਕਾਵ੍ਯੋ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਉੱਤੇ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਉਸ਼ਨਸ ਕਾਵਯਾ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਹੈਮਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਤਸ੍ਯੈਤੇ ਰਤ੍ਨਪਰ੍ਵਤਾਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਬੇਰੋ ਭਗਵਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਭਾਗਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਣੀਆਂ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹੀ ਮਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਹਨ। ਉਥੋਂ, ਭਾਗਵਾਨ ਕੁਬੇਰ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕਲਾਂਸ਼ਂ ਵਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਨੁष੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯਾਂਤਰੇ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮੈਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਥੋਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਾੜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਬਾਗ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ਼ਿਲਾਜਾਲਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਸ਼ੁਪਤਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਭੂਤੈਃ ਸਮਾਵृਤਃ
ਉਥੇ ਸੋਹਣਾ ਕਰਣਿਕਾਰਾ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਬਾਗ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਪਸ਼ੁਪਤਿ ਭਗਵਾਨ ਖੁਦ ਦਿਵਯ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਮਾਸਹਾਯੋਭਗਵਾਨ੍ਰਮਤੇ ਭੂਤਭਾਵਨਃ । ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਮਯੀਂ ਮਾਲਾਂ ਬਿਭ੍ਰਦਾਪਾਦਲਂਬਿਨੀਮ੍
ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਮਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਰਣਿਕਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਲਟਕਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਨੇਤ੍ਰੈਃ ਕृਤੋਦ੍ਦ੍ਯੋਤਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸੂਰ੍ਯੈਰਿਵੋਦਿਤੈਃ । ਤਮੁਗ੍ਰਤਪਸਃ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਤਿੰਨ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨਹਿ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤੈਃ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਸ਼ਿਖਰਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਧਾਰਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਪਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਮੰਦ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਦੁੱਧ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਤ੍ਪਰਮਿਤਾ ਭੀਮਨਿਰ੍ਘਾਤਨਿਸ੍ਵਨਾ । ਪੁਣ੍ਯਾਪੁਣ੍ਯਤਮੈਰ੍ਜੁष੍ਟਾ ਗਂਗਾ ਭਾਗੀਰਥੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਡਰਾਉਣੀ ਗਰਜ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ, ਭਾਗੀਰਥੀ, ਉਥੇ ਹੈ।
ਪ੍ਲਵਂਤੀ ਚ ਪ੍ਰਵੇਗੇਨ ਹ੍ਰਦੇ ਚਂਦ੍ਰਮਸਃ ਸ਼ੁਭੇ । ਤਯਾ ਹ੍ਯੁਤ੍ਪਾਦਿਤਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਸ ਹ੍ਰਦਃ ਸਾਗਰੋਪਮਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀ ਹੋਈ ਸੋਹਣੇ ਚੰਦ ਦੇ ਝੀਲ ਵਿਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਬਣੀ।
ਤਾਂ ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰਾਂ ਪਰ੍ਵਤੈਰਪਿ । ਸ਼ਤਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਿਰਸੈਵ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਝੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਪਿਨਾਕਧਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਝੱਲਿਆ।
ਮੇਰੋਸ੍ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਕੇਤੁਮਾਲੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਜਂਬੂਖਂਡੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਹਾਜਨਪਦੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਮੇਰੂ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੰਬੂ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਵੱਡਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਆਯੁਰ੍ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਨਰਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਸਮਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਉੱਤਮੋ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਉਮਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਰਦ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।