ਤਤਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤੇਜੋਮਯਂ ਵਪੁਃ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਜ੍ਞਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਪਰਮृਚ੍ਛਤਿ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਦ੍ਭਿਃ ਸਹ ਵਸੇਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਸਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍ । ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਵ ਸਦਾਲਾਪਂ ਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਰਃ
ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰੇ ਤੇ ਸੱਚੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਸੁਣੇ।
ਤਤ੍ਰ ਪਾਦ੍ਮਂ ਮਹਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਾਮ੍ਨਾਯਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡਂ ਚ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਥੇ ਪਦਮ ਮਹਾਂਸ਼ਾਸਤਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਭਾਗ, ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭਜਧ੍ਵਂ ਗੋਵਿਂਦਂ ਨਮਤ ਹਰਿਮੇਕਂ ਸੁਰਵਰਂ ਗਮਿष੍ਯਧ੍ਵਂ ਲੋਕਾਨਤਿਵਿਮਲਭੋਗਾਨਤਿਤਰਾਮ੍ । ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਹੇ ਲੋਕਾ ਵਦਤ ਹਰਿਨਾਮੈਕਮਤੁਲਂ ਯਦੀਚ੍ਛਾਵੀਚੀਨਾਂ ਸੁਖਤਰਣਮਿष੍ਟਾਨਿ ਲਭਤ
ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੋ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਇਕੋ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸੁੱਚੇ ਸੁਖਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੋਗੇ। ਸੁਣੋ ਲੋਕੋ, ਹਰੀ ਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਨਾਮ ਜਪੋ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਾ ਲਵੋਗੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਦ੍ਵਿषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਂਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਭਾਗ ਦਾ ਬਾਹਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਨਮਾਮਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦਪਦਾਰਵਿਂਦਂ ਸਦੇਂਦਿਰਾਵਂਦਿਤਮੁਤ੍ਤਮਾਢ੍ਯਮ੍ । ਜਗਜ੍ਜਨਾਨਾਂ ਹृਦਿ ਸਂਨਿਵਿष੍ਟਂ ਮਹਾਜਨੈਕਾਯਨਮੁਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੇ ਕਵਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹਨ।
ਏਕਦਾ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜ੍ਵਲਜ੍ਜ੍ਵਲਨਸਨ੍ਨਿਭਾਃ । ਹਿਮਵਦ੍ਵਾਸਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯੋ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਹਿਮਾਲਿਆ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ,
ਤ੍ਰਿਕਾਲਜ੍ਞਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨਾਨਾਪੁਣ੍ਯਸਮਾਸ਼੍ਰਯਾਃ । ਮਹੇਂਦ੍ਰਾਦ੍ਰਿਰਤਾ ਯੇ ਚ ਯੇ ਚ ਵਿਂਧ੍ਯਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਜੋ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਮਹੇਂਦਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਭਗਤ ਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ,
ਯੇऽਰ੍ਬੁਦਾਰਣ੍ਯਨਿਰਤਾਃ ਪੁष੍ਕਰਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ । ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲਨਿਰਤਾ ਯੇ ਚ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਅਰਬੁਦਾ ਜੰਗਲ ਦੇ ਭਗਤ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਦੇ ਭਗਤ ਤੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ,
ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਰਣ੍ਯਰਤਾ ਯੇ ਚ ਦਂਡਕਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ । ਜਂਬੂਮਾਰ੍ਗਰਤਾ ਯੇ ਚ ਯੇ ਚ ਸਤ੍ਯਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਧਰਮ ਜੰਗਲ ਦੇ ਭਗਤ, ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਜੰਬੂ ਰਸਤੇ ਦੇ ਭਗਤ ਤੇ ਸਤਯ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ,
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਸਸ਼ਿष੍ਯਾ ਮੁਨਯੋऽਮਲਾਃ । ਨੈਮਿषਂ ਸਮੁਪਾਯਾਤਾਃ ਸ਼ੌਨਕਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮੁਤ੍ਸੁਕਾਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਨੈਮੀਸ਼ਾ ਆਏ, ਸ਼ੌਨਕ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ।
ਤਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤੇਨ ਤੇ ਚ ਸੁਪੂਜਿਤਾਃ । ਆਸਨੇषੁ ਵਿਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਬृਸ੍ਯਾਦਿषੁ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਮਿਲਿਆ; ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬੈਠ ਗਏ।
ਸ਼ੌਨਕੇਨ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤੇषੁ ਆਸੀਨਾਸ੍ਤੇ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਕृष੍ਣਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ਕਥਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਸ਼ੌਨਕ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਕਥਾਂਤੇषੁ ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੂਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਖਤਮ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਤ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਵ੍ਯਾਸਸ਼ਿष੍ਯਃ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞੋ ਰੋਮਹਰ੍षਣਸਂਜ੍ਞਕਃ । ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ ਤੈਸ਼੍ਚੈਵਾਭਿਪੂਜਿਤਃ
ਉਹ ਵਿਆਸ ਦਾ ਚੇਲਾ ਸੀ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਸੀ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਇਆ।
ਉਪਵਿष੍ਟਂ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਸ਼ੌਨਕਾਦ੍ਯਾ ਮਹਰ੍षਯਃ । ਵ੍ਯਾਸਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸੁਖਾਸੀਨਂ ਸੂਤਂ ਵੈ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਸ਼ੌਨਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਚੇਲੇ, ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਸੂਤ ਨੂੰ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਲਿਆ।
ਤਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸ਼ੌਨਕਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ । ऋषਯ ਊਚੁਃ-। ਪੌਰਾਣਿਕ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਰੋਮਹਰ੍षਣ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਸ਼ੌਨਕ ਆਦਿ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਵਾਲੇ—'
ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪੁਰਾ ਪੌਰਾਣਿਕੀਃ ਕਥਾਃ । ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਚ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮ ਕਥਾਯਾਂ ਸਕ੍ਸ਼ਣਾ ਹਰੇਃ
'ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ ਹਨ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।'
ਸ ਵੈ ਪੁਂਸਾਂ ਪਰੋਧਰ੍ਮੋ ਯਤੋ ਭਕ੍ਤਿਰਧੋਕ੍ਸ਼ਜੇ । ਪੁਨਃ ਪੁਰਾਣਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਹਰਿਵਾਰ੍ਤਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
'ਇਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਡਿਊਟੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਧੋਕਸ਼ਜ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਭਕਤੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪੁਰਾਣਾ ਮੁੜ ਸੁਣਾਓ।'
ਹਰੇਰਨ੍ਯਾ ਕਥਾ ਸੂਤ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਸਦृਸ਼ੀ ਸ੍ਮृਤਾ । ਹਰਿਸ੍ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਸ੍ਵਯਂ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮ੍
'ਹਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਸੂਤ, ਸਮਾਧੀ-ਸਥਾਨ ਵਰਗੀਆਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਹਰੀ ਆਪ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।'
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਦਾਤॄਣਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਕਿਲ ਕੀਰ੍ਤਯ । ਕੁਤ ਏਤਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਕੇਨ ਵਾ ਪਰਿਪਾਲ੍ਯਤੇ
'ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਕਿੱਥੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੌਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ?'
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਲਯਮਭ੍ਯੇਤਿ ਜਗਦੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਕਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਕੇ ਚ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਾਃ
'ਇਹ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਆਖਰ ਕਿਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਕਿਹੜੇ ਖੇਤਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਹਨ?'
ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਾਃ ਪਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨृਣਾਂ ਪਾਪਹਰਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ । ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਕਥਯਸ੍ਵ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
'ਕਿਹੜੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ? ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।'
ਸੂਤ ਉਵਾਚ-। ਸਾਧੁਸਾਧੁ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸਾਧੁਪृष੍ਟਂ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਰਾਣਂ ਪਦ੍ਮਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ! ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਪਦਮ ਨਾਮਕ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।'
ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਂ ਪਰਮਪੁਰੁषਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦ੍ਯੈਕਯੋਨਿਂ ਵਿਦ੍ਯਾਧਾਰਂ ਵਿਪੁਲਮਤਿਦਂ ਵੇਦਵੇਦਾਂਤਵੇਦ੍ਯਮ੍ । ਸ਼ਸ਼੍ਵਚ੍ਛਾਂਤਂ ਸ੍ਵਮਤਿਵਿषਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਤੇਜੋਵਿਸ਼ਾਲਂ ਵੇਦਵ੍ਯਾਸਂ ਵਿਤਤਯਸ਼ਸਂ ਸਰ੍ਵਦਾਹਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੈਦਵਿਆਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸਰੋਤ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤ, ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਮਾਣਯੋਗ।
ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਤਸ੍ਮੈ ਵ੍ਯਾਸਾਯਾਮਿਤਤੇਜਸੇ । ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਰਾਯਣਕਥਾਮਿਮਾਮ੍
ਉਸ ਭਗਵਾਨ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਤੁੱਟ ਚਮਕ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪਦ੍ਮਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍षਡ੍ਭਿਃ ਖਂਡੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲਾ ਪਦਮ ਨਾਮਕ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਵੀਂ-ਪੰਜਵੀਂ ਤੇ ਛੇ ਖੰਡ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਧਿਆਇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਦਾਵਾਦਿਖਂਡਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮਿਖਂਡਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਖਂਡਂ ਚ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਤਃ ਪਾਤਾਲਖਂਡਕਮ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਆਦਿ ਖੰਡ ਹੈ, ਫਿਰ ਭੂਮੀ ਖੰਡ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮ ਖੰਡ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ।
ਕ੍ਰਿਯਾਖਂਡਂ ਤਤਃ ਖ੍ਯਾਤਮੁਤ੍ਤਰਂ ਖਂਡਮਂਤਿਮਮ੍ । ਏਤਦੇਵ ਮਹਾਪਦ੍ਮਮਦ੍ਭੁਤਂ ਯਨ੍ਮਯਂ ਜਗਤ੍
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਆ ਖੰਡ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਆਖਰੀ ਹੈ; ਇਹ ਅਜੋਬਾ ਮਹਾਪਦਮ ਹੀ ਜਗਤ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਾਂਤਾਸ਼੍ਰਯਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਦ੍ਮਮਿਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ । ਏਤਤ੍ਪੁਰਾਣਮਮਲਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਘਟਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਪਦਮ ਨਾਮਕ ਪੁਰਾਣਾ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਰਮਲ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ।