ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਚ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪਂਚਯਜ੍ਞਾਨ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਮੇਧ੍ਯੈਃ ਸ਼ਾਕਮੂਲਫਲੇਨ ਵਾ
ਉਹ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਕਰੇ ਤੇ ਪੰਜ ਯਗ ਕਰੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲੇ, ਸਾਫ਼ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੜਾਂ ਜਾਂ ਫਲ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਯਗ ਕਰੇ।
ਚੀਰਵਾਸਾ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿषਵਣਂ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨੁਕਂਪਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛਾਲ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਵੇ, ਸਾਫ਼ ਰਹੇ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰੇ ਤੇ ਦਾਨ ਨਾ ਲਵੇ।
ਦਰ੍ਸ਼ੇਨ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸੇਨ ਯਜੇਤ ਨਿਯਤਂ ਦ੍ਵਿਜਃ । ऋਤ੍ਵਿष੍ਟ੍ਯਾਗ੍ਰਯਣੇ ਚੈਵ ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯਾਨਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ ਤੇ ਪੌਰਨਮਾਸੀ ਯਗ ਕਰੇ। ਰਿਤਵਿਸ਼ਟ ਤੇ ਅਗ੍ਰਯਣ ਤੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵਾਲੇ ਯਗ ਵੀ ਕਰੇ।
ਉਤ੍ਤਰਾਯਣਂ ਚ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਨਮੇਵ ਚ । ਵਾਸਂਤਸ਼ਾਰਦੈਰ੍ਮੇਦ੍ਧ੍ਯੈਰੁਤ੍ਪਨ੍ਨੈਃ ਸ੍ਵਯਮਾਹृਤੈਃ
ਉਹ ਉੱਤਰਾਯਣ ਤੇ ਦੱਖਣਾਯਣ ਦੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇ। ਵਸੰਤ ਤੇ ਸ਼ਰਦ ਦੇ ਸਾਫ਼ ਫਲ, ਜੋ ਖੁਦ ਇਕੱਠੇ ਕਰੇ, ਉਹ ਵਰਤੇ।
ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚਰੂਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ਪृਥਕ੍ । ਦੇਵਤਾਭ੍ਯਃ ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮੇਧ੍ਯਤਰਂ ਹਵਿਃ
ਉਹ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ ਤੇ ਚਰੂ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਸਭ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਹਵਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇ।
ਸ਼ੇषਂ ਸਮੁਪਭੁਂਜੀਤ ਲਵਣਂ ਚ ਸ੍ਵਯਂਕृਤਮ੍ । ਵਰ੍ਜ੍ਜਯੇਨ੍ਮਦ੍ਯਮਾਂਸਾਨਿ ਭੌਮਾਨਿ ਕਵਕਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਏ ਤੇ ਖੁਦ ਬਣਾਇਆ ਲੂਣ ਵਰਤੇ। ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ, ਜਮੀਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ ਤੇ ਖੁੰਬੀਆਂ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਭੂਸ੍ਤृਣਂ ਸ਼ष੍ਪਕਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਾਤਕ ਫਲਾਨਿ ਚ । ਨ ਫਾਲਕृष੍ਟਮਸ਼੍ਨੀਯਾਦੁਤ੍ਸृष੍ਟਮਪਿ ਕੇਨਚਿਤ੍
ਉਹ ਘਾਸ, ਛੋਟੇ ਪੌਦੇ ਤੇ ਸ਼ਲੇਸ਼ਮਾਤਕ ਦੇ ਫਲ ਖਾਏ। ਹਲ ਨਾਲ ਜੁਤੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਛੱਡੀ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਖਾਏ।
ਨ ਗ੍ਰਾਮਜਾਤਾਨ੍ਯਾਰ੍ਤੋਪਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ । ਸ਼੍ਰਾਵਣੇਨੈਵ ਵਿਧਿਨਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਪਰਿਚਰੇਤ੍ਸਦਾ
ਉਹ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਉਗੇ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਫਲ ਨਾ ਖਾਏ, ਭਾਵੇਂ ਦੁੱਖੀ ਹੋਵੇ। ਸ੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।
ਨ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਂਦ੍ਵੋ ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਭਵੇਤ੍ । ਨ ਨਕ੍ਤਂ ਕਿਂਚਿਦਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਏ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹੇ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਵਿਚਿਂਤਕਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਪਤ੍ਨੀਮਪਿ ਸਂਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰਹੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਗਤ ਨਾ ਕਰੇ।
ਯਸ੍ਤੁ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮੈਥੁਨਂ ਕਾਮਤਸ਼੍ਚਰੇਤ੍ । ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਤਸ੍ਯ ਲੁਪ੍ਯੇਤ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੀਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਿਲਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਵਰਤ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯੋ ਜਾਯਤੇ ਗਰ੍ਭੋ ਨ ਸ ਸ੍ਪृਸ਼੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ । ਨ ਹਿ ਵੇਦੇਧਿਕਾਰੋਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਂਸ਼ੇਪ੍ਯੇਵਮੇਵ ਹਿ
ਉਥੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬੱਚਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੂਹਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੀਦਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਭੂਮੌ ਸ਼ਯੀਤ ਸਤਤਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਜਪ੍ਯਤਤ੍ਪਰਃ । ਸ਼ਰਣ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਦ੍ਵਿਭਾਗਪਰਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਵੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣੇ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਵੰਡ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਪਰਿਵਾਦਂ ਮृषਾਵਾਦਂ ਨਿਦ੍ਰਾਲਸ੍ਯੇ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਏਕਾਗ੍ਨਿਰਨਿਕੇਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਂ ਭੂਮਿਮਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਉਹ ਪਰਚਾਰ, ਝੂਠ ਅਤੇ ਸੁਸਤ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਚੇ। ਇੱਕ ਅੱਗ ਰੱਖੇ, ਕਿਸੇ ਇਕ ਥਾਂ ਵਸੇ ਨਾ, ਅਤੇ ਸਾਫ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਹੇ।
ਮृਗੈਃ ਸਹ ਚਰੇਦ੍ਦਾਂਤਸ੍ਤੈਃ ਸਹੈਵ ਚ ਸਂਵਸੇਤ੍ । ਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਯਾਂ ਵਾ ਸ਼ਯੀਤ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਹਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਫਿਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹੇ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਕੰਕਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਸੋਵੇ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਕੋ ਵਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਾਸਸਂਚਯਿਕੋਪਿ ਵਾ । षਣ੍ਮਾਸਨਿਚਯੋ ਵਾਪਿ ਸਮਾਨਿਚਯ ਏਵ ਵਾ
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਮੈਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ, ਜਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਮੈਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਨਕ੍ਤਂ ਚਾਨ੍ਨਂ ਸਮਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਦਿਵਾ ਚਾਹृਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਚਤੁਰ੍ਥਕਾਲਕੋ ਵਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਿਂ ਵਾਪ੍ਯष੍ਟਮਕਾਲਿਕਃ
ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਚੌਥੇ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਵਿਧਾਨੈਰ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇਕृष੍ਣੇ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਪਕ੍ਸ਼ੇਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸਮਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਯਵਾਗੂਂ ਕ੍ਵਥਿਤਾਂ ਸਕृਤ੍
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੰਨਣੀ ਤੇ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾ ਕਰੇ। ਪੱਖ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਜੌ ਦੀ ਖੀਰ ਖਾਏ।
ਪੁष੍ਪਮੂਲਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਕੇਵਲੈਰ੍ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍ਸਦਾ । ਸ੍ਵਾਭਾਵਿਕੈਃ ਸ੍ਵਯਂਸ਼ੀਰ੍ਣੈਰ੍ਵੈਖਾਨਸਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਫਲ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਵੈਖਾਨਸਾ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹੇ।
ਭੂਮੌ ਵਾ ਪਰਿਵਰ੍ਤੇਤ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਵਾ ਪ੍ਰਪਦੈਰ੍ਦਿਨਮ੍ । ਸ੍ਥਾਨਾਸਨਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਹਰੇਨ੍ਨ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਧੈਰ੍ਯ੍ਯਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੁੜਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉੰਗਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਖੜੇ ਜਾਂ ਬੈਠੇ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਧੀਰਜ ਨਾ ਛੱਡੇ।
ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਪਂਚਤਪਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਰ੍षਾਸ੍ਵਭ੍ਰਾਵਕਾਸ਼ਿਕਃ । ਆਰ੍ਦ੍ਰਵਾਸਾਸ਼੍ਚ ਹੇਮਂਤੇ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਵਰ੍ਦ੍ਧਯੇਤ੍ਤਪਃ
ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰੇ, ਬਰਸਾਤ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਰਹੇ, ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਗਿੱਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਧਾਏ।
ਉਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਤ੍ਰਿषਵਣਂ ਪਿਤृਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਏਕਪਾਦੇਨ ਤਿष੍ਠੇਤ ਮਰੀਚਿਂ ਵਾ ਪਿਬੇਤ੍ਸਦਾ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ, ਇਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਰਹੇ ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੀਵੇ।
ਪਂਚਾਗ੍ਨਿਧੂਮਗੋ ਵਾ ਸ੍ਯਾਦੂष੍ਮਗਃ ਸੋਮਪੋਪਿ ਵਾ । ਪਯਃ ਪਿਬੇਚ੍ਛੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਗੋਮਯਮ੍
ਉਹ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਦੇ ਧੂੰਏ ਨੂੰ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਏ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ। ਚੰਨਣੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਪੀਵੇ, ਅਮਾਵੱਸ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਗੋਮਯ ਪੀਵੇ।
ਸ਼ੀਰ੍ਣਪਰ੍ਣਾਸ਼ਨੋ ਵਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍ਸਦਾ । ਯੋਗਾਭ੍ਯਾਸਰਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਾਧ੍ਯਾਯੀ ਭਵੇਤ੍ਸਦਾ
ਉਹ ਡਿੱਗੇ ਪੱਤੇ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਠਿਨ ਵਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰੇ, ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ।
ਅਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰਸੋਧ੍ਯੇਤਾ ਵੇਦਾਂਤਾਭ੍ਯਾਸਤਤ੍ਪਰਃ । ਯਮਾਨ੍ਸੇਵੇਤ ਸਤਤਂ ਨਿਯਮਾਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਤਂਦ੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਅਥਰਵਸ਼ਿਰਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਮ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਟਣਾ ਬਿਨਾ ਆਲਸ ਦੇ ਕਰੇ।
ਅਥ ਚਾਗ੍ਨੀਨ੍ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਿ ਧ੍ਯਾਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਫਿਰ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਅਨਗ੍ਨਿਰਨਿਕੇਤੋ ਵਾ ਮੁਨਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਪਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਤਾਪਸੇष੍ਵੇਵ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਯਾਤ੍ਰਿਕਂ ਭੈਕ੍ਸ਼ਮਾਹਰੇਤ੍
ਜੇ ਅਗਨਿ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਇੱਕ ਮੁਨੀ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਲੱਗਾ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਿਰਫ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਿਆਂ ਭਿਖਿਆ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗृਹਮੇਧਿषੁ ਚਾਨ੍ਯੇषੁ ਦ੍ਵਿਜੇषੁ ਵਨਚਾਰਿषੁ । ਗ੍ਰਾਮਾਦਾਹृਤ੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਨੀਯਾਦष੍ਟੌ ਗ੍ਰਾਸਾਨ੍ਵਨੇ ਵਸਨ੍
ਪਰ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਜਾਂ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਖਾਣਾ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਅੱਠ ਗ੍ਰਾਸ ਖਾਏ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਪੁਟੇਨੈਵ ਪਾਣਿਨਾ ਸ਼ਕਲੇਨ ਵਾ । ਵਿਵਿਧਾਸ਼੍ਚੋਪਨਿषਦ ਆਤ੍ਮਸਂਸਿਦ੍ਧਯੇ ਜਪੇਤ੍
ਭਿਖਿਆ ਪਾਤਰ, ਹੱਥ ਜਾਂ ਟੁਕੜੇ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਲਈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ੇषਾਨ੍ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਰੁਦ੍ਰਾਧ੍ਯਾਯਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਮਹਾਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਿਕਂ ਵਾਸੌ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦਨਸ਼ਨਂ ਤਥਾ । ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਵੇਸ਼ਮਨ੍ਯਦ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਰ੍ਪਣਵਿਧੌ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਦਿਆਵਾਂ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਭੀ ਸadhna ਕਰੇ; ਮਹਾਪ੍ਰਸਥਾਨ, ਉਪਵਾਸ, ਅਗਨਿ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਰਮ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।