ਸਰ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀਯਾਨ੍ਨ ਤੁ ਤृਪ੍ਯੇਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਤਤਃ । ਏਵਂ ਗृਹਸ੍ਥੋ ਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਤਾਤਿਥਿਪੂਜਕਃ
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਭੀਖ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਦੇ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨਃ ਸਂਯਤਾਤ੍ਮਾ ਯਾਤਿ ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਗਤ੍ਵਾਰਣ੍ਯਂ ਤੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਕੀ ਵਿਚਰੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮੁਦਾਸੀਨਃ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਏष ਵਃ ਕਥਿਤੋ ਧਰ੍ਮ੍ਮੋ ਗृਹਸ੍ਥਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਿष੍ਠੇਨ੍ਨਿਯਤਂ ਤਥਾਨੁष੍ਠਾਪਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਲਾ, ਬੇਪਰਵਾਹ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਇਹ ਗ੍ਰਿਹਸਥਾਂ ਲਈ ਧਰਮ ਹੈ, ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੰਗਿਆਂ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ ਤੇ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਰਨ ਕਰੋ।
ਇਤਿ ਦੇਵਮਨਾਦਿਮੇਕਮੀਸ਼ਂ ਗृਹਧਰ੍ਮੇਣ ਸਮਰ੍ਚਯੇਦਜਸ੍ਰਮ੍ । ਸਮਤੀਤ੍ਯ ਸ ਸਰ੍ਵਭੂਤਯੋਨਿਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਯਾਤਿ ਪਰਂ ਨ ਯਾਤਿ ਜਨ੍ਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਆਦਿ ਰਹਿਤ, ਇੱਕ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਪੂਜੋ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਤਰਨ ਕਰਕੇ, ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਗृਹਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਭਾਗਮਾਯੁषਃ । ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਦਾਰਃ ਸਾਗ੍ਨਿਰੇਵ ਚ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦਾ ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵਨਮਥਾਪਿ ਵਾ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਾਪਤ੍ਯਂ ਜਰ੍ਜਰੀਕृਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇ ਚੋਤ੍ਤਰਾਯਣੇ । ਗਤ੍ਵਾਰਣ੍ਯਂ ਨਿਯਮਵਾਂਸ੍ਤਪਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਹਿਤਃ
ਚੰਗੇ ਉੱਤਰਾਯਣ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੇ ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਵੇ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰੇ।
ਫਲਮੂਲਾਨਿ ਪੂਤਾਨਿ ਨਿਤ੍ਯਮਾਹਾਰਮਾਹਰੇਤ੍ । ਯਦਾਹਾਰੋ ਭਵੇਤ੍ਤੇਨ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਾਫ਼ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾਣ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ। ਜੋ ਭੋਜਨ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪੂਜਯੇਦਤਿਥਿਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚਾਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਤ੍ਸੁਰਾਨ੍ । ਗृਹਾਦਾਦਾਯ ਚਾਸ਼੍ਨੀਯਾਦष੍ਟੌ ਗ੍ਰਾਸਾਨ੍ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰੇ, ਨ੍ਹਾਵੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਘਰ ਤੋਂ ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅੱਠ ਗ੍ਰਾਸ ਖਾਏ।
ਜਟਾਸ਼੍ਚ ਬਿਭृਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਖਰੋਮਾਣਿ ਨੋਤ੍ਸृਜੇਤ੍ । ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਯਚ੍ਛੇਦ੍ਵਾਚਮਨ੍ਯਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਟਾ ਰੱਖੇ, ਨਖ ਤੇ ਵਾਲ ਨਾ ਕੱਟੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਠ ਕਰੇ ਤੇ ਹੋਰ ਬੋਲ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖੇ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਚ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪਂਚਯਜ੍ਞਾਨ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਮੇਧ੍ਯੈਃ ਸ਼ਾਕਮੂਲਫਲੇਨ ਵਾ
ਉਹ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਕਰੇ ਤੇ ਪੰਜ ਯਗ ਕਰੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲੇ, ਸਾਫ਼ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੜਾਂ ਜਾਂ ਫਲ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਯਗ ਕਰੇ।
ਚੀਰਵਾਸਾ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿषਵਣਂ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨੁਕਂਪਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛਾਲ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਵੇ, ਸਾਫ਼ ਰਹੇ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰੇ ਤੇ ਦਾਨ ਨਾ ਲਵੇ।
ਦਰ੍ਸ਼ੇਨ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸੇਨ ਯਜੇਤ ਨਿਯਤਂ ਦ੍ਵਿਜਃ । ऋਤ੍ਵਿष੍ਟ੍ਯਾਗ੍ਰਯਣੇ ਚੈਵ ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯਾਨਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ ਤੇ ਪੌਰਨਮਾਸੀ ਯਗ ਕਰੇ। ਰਿਤਵਿਸ਼ਟ ਤੇ ਅਗ੍ਰਯਣ ਤੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵਾਲੇ ਯਗ ਵੀ ਕਰੇ।
ਉਤ੍ਤਰਾਯਣਂ ਚ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਨਮੇਵ ਚ । ਵਾਸਂਤਸ਼ਾਰਦੈਰ੍ਮੇਦ੍ਧ੍ਯੈਰੁਤ੍ਪਨ੍ਨੈਃ ਸ੍ਵਯਮਾਹृਤੈਃ
ਉਹ ਉੱਤਰਾਯਣ ਤੇ ਦੱਖਣਾਯਣ ਦੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇ। ਵਸੰਤ ਤੇ ਸ਼ਰਦ ਦੇ ਸਾਫ਼ ਫਲ, ਜੋ ਖੁਦ ਇਕੱਠੇ ਕਰੇ, ਉਹ ਵਰਤੇ।
ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚਰੂਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ਪृਥਕ੍ । ਦੇਵਤਾਭ੍ਯਃ ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮੇਧ੍ਯਤਰਂ ਹਵਿਃ
ਉਹ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ ਤੇ ਚਰੂ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਸਭ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਹਵਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇ।
ਸ਼ੇषਂ ਸਮੁਪਭੁਂਜੀਤ ਲਵਣਂ ਚ ਸ੍ਵਯਂਕृਤਮ੍ । ਵਰ੍ਜ੍ਜਯੇਨ੍ਮਦ੍ਯਮਾਂਸਾਨਿ ਭੌਮਾਨਿ ਕਵਕਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਏ ਤੇ ਖੁਦ ਬਣਾਇਆ ਲੂਣ ਵਰਤੇ। ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ, ਜਮੀਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ ਤੇ ਖੁੰਬੀਆਂ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਭੂਸ੍ਤृਣਂ ਸ਼ष੍ਪਕਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਾਤਕ ਫਲਾਨਿ ਚ । ਨ ਫਾਲਕृष੍ਟਮਸ਼੍ਨੀਯਾਦੁਤ੍ਸृष੍ਟਮਪਿ ਕੇਨਚਿਤ੍
ਉਹ ਘਾਸ, ਛੋਟੇ ਪੌਦੇ ਤੇ ਸ਼ਲੇਸ਼ਮਾਤਕ ਦੇ ਫਲ ਖਾਏ। ਹਲ ਨਾਲ ਜੁਤੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਛੱਡੀ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਖਾਏ।
ਨ ਗ੍ਰਾਮਜਾਤਾਨ੍ਯਾਰ੍ਤੋਪਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ । ਸ਼੍ਰਾਵਣੇਨੈਵ ਵਿਧਿਨਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਪਰਿਚਰੇਤ੍ਸਦਾ
ਉਹ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਉਗੇ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਫਲ ਨਾ ਖਾਏ, ਭਾਵੇਂ ਦੁੱਖੀ ਹੋਵੇ। ਸ੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।
ਨ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਂਦ੍ਵੋ ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਭਵੇਤ੍ । ਨ ਨਕ੍ਤਂ ਕਿਂਚਿਦਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਏ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹੇ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਵਿਚਿਂਤਕਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਪਤ੍ਨੀਮਪਿ ਸਂਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰਹੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਗਤ ਨਾ ਕਰੇ।
ਯਸ੍ਤੁ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮੈਥੁਨਂ ਕਾਮਤਸ਼੍ਚਰੇਤ੍ । ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਤਸ੍ਯ ਲੁਪ੍ਯੇਤ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੀਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਿਲਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਵਰਤ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯੋ ਜਾਯਤੇ ਗਰ੍ਭੋ ਨ ਸ ਸ੍ਪृਸ਼੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ । ਨ ਹਿ ਵੇਦੇਧਿਕਾਰੋਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਂਸ਼ੇਪ੍ਯੇਵਮੇਵ ਹਿ
ਉਥੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬੱਚਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੂਹਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੀਦਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਭੂਮੌ ਸ਼ਯੀਤ ਸਤਤਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਜਪ੍ਯਤਤ੍ਪਰਃ । ਸ਼ਰਣ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਦ੍ਵਿਭਾਗਪਰਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਵੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣੇ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਵੰਡ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਪਰਿਵਾਦਂ ਮृषਾਵਾਦਂ ਨਿਦ੍ਰਾਲਸ੍ਯੇ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਏਕਾਗ੍ਨਿਰਨਿਕੇਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਂ ਭੂਮਿਮਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਉਹ ਪਰਚਾਰ, ਝੂਠ ਅਤੇ ਸੁਸਤ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਚੇ। ਇੱਕ ਅੱਗ ਰੱਖੇ, ਕਿਸੇ ਇਕ ਥਾਂ ਵਸੇ ਨਾ, ਅਤੇ ਸਾਫ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਹੇ।
ਮृਗੈਃ ਸਹ ਚਰੇਦ੍ਦਾਂਤਸ੍ਤੈਃ ਸਹੈਵ ਚ ਸਂਵਸੇਤ੍ । ਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਯਾਂ ਵਾ ਸ਼ਯੀਤ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਹਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਫਿਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹੇ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਕੰਕਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਸੋਵੇ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਕੋ ਵਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਾਸਸਂਚਯਿਕੋਪਿ ਵਾ । षਣ੍ਮਾਸਨਿਚਯੋ ਵਾਪਿ ਸਮਾਨਿਚਯ ਏਵ ਵਾ
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਮੈਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ, ਜਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਮੈਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਨਕ੍ਤਂ ਚਾਨ੍ਨਂ ਸਮਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਦਿਵਾ ਚਾਹृਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਚਤੁਰ੍ਥਕਾਲਕੋ ਵਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਿਂ ਵਾਪ੍ਯष੍ਟਮਕਾਲਿਕਃ
ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਚੌਥੇ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਵਿਧਾਨੈਰ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇਕृष੍ਣੇ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਪਕ੍ਸ਼ੇਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸਮਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਯਵਾਗੂਂ ਕ੍ਵਥਿਤਾਂ ਸਕृਤ੍
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੰਨਣੀ ਤੇ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾ ਕਰੇ। ਪੱਖ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਜੌ ਦੀ ਖੀਰ ਖਾਏ।
ਪੁष੍ਪਮੂਲਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਕੇਵਲੈਰ੍ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍ਸਦਾ । ਸ੍ਵਾਭਾਵਿਕੈਃ ਸ੍ਵਯਂਸ਼ੀਰ੍ਣੈਰ੍ਵੈਖਾਨਸਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਫਲ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਵੈਖਾਨਸਾ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹੇ।
ਭੂਮੌ ਵਾ ਪਰਿਵਰ੍ਤੇਤ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਵਾ ਪ੍ਰਪਦੈਰ੍ਦਿਨਮ੍ । ਸ੍ਥਾਨਾਸਨਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਹਰੇਨ੍ਨ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਧੈਰ੍ਯ੍ਯਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੁੜਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉੰਗਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਖੜੇ ਜਾਂ ਬੈਠੇ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਧੀਰਜ ਨਾ ਛੱਡੇ।