ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਧਰਃ ਕृष੍ਣੈਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ । ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤਿਲਾਨੇਵ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸਫੈਦ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਰਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤਪਸ੍ਵਿਨੇ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਤਪਸੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਪ੍ਰੀਯਤਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋ ਸਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਕੇਸ਼ਵ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਯਸ੍ਤੁ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਪਿਨਾਕਿਨਮ੍
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਪਾਪ, ਕਾਲੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਪਿਨਾਕੀਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਰਾਧਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਮੁਖੇਨ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਪੁਨਰ੍ਭਵਃ । ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਯ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਲੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਏ ਨੂੰ
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਦਿਭਿਃ । ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਕੀਯਕਮ੍
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਦੇਵ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਲੀ ਚੌਦਸ ਤੇ ਕਾਲੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਭਕ੍ਤੈਃ ਪੂਜਨੀਯਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਮਾਵਸ ਨੂੰ, ਤ੍ਰਿਵਿਕਰਮ ਦੀ ਭਗਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮੁਖੇ ਸ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਏषਾ ਤਿਥਿਰ੍ਵੈष੍ਣਵੀ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਨਣੀ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਤਿਥੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਮਾਰਾਧਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਸ਼ੁਚੌ
ਉਸ ਦਿਨ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਦੀਯਤੇ ਵਿष੍ਣੁਮੇਵਾਪਿ ਤਦਨਂਤਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਯੋ ਹਿ ਯਾਂ ਦੇਵਤਾਮਿਚ੍ਛੇਤ੍ਸਮਾਰਾਧਯਿਤੁਂ ਨਰਃ
ਉਹ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਤ੍ਨਾਤ੍ਸ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੋषਯੇਤ੍ਤਤਃ । ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਵਪੁਰਾਸ੍ਥਾਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਏ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜ੍ਯਂਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਲਾਭੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਦਿषੁ ਤੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਪ੍ਰਤਿਮਾਦਿषੁ ਯਤ੍ਨੇਨ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਫਲਮਭੀਪ੍ਸਤਾ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਆਦਿ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦ੍ਵਿਜੇषੁ ਦੇਵਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਨੀਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਵਿਭੂਤਿਕਾਮਃ ਸਤਤਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਿ ਪੁਰਂਦਰਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਵਧਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸਕਾਮਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਜ੍ਞਾਨਕਾਮੁਕਃ । ਆਰੋਗ੍ਯਕਾਮੋਥ ਰਵਿਂ ਧਨਕਾਮੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਆਤਮਕ ਚਮਕ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ; ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ; ਸਿਹਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ; ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਅੱਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।
ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਮਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵੈ ਵਿਨਾਯਕਮ੍ । ਭੋਗਕਾਮਸ੍ਤੁ ਸ਼ਸ਼ਿਨਂ ਬਲਕਾਮਃ ਸਮੀਰਣਮ੍
ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਚੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਤੇ ਤਾਕਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਹਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਸਂਸਾਰਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍ । ਯਸ੍ਤੁ ਯੋਗਂ ਤਥਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛੇऽਜ੍ਜ੍ਞਾਨਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ; ਜੋ ਜੋਗ, ਮੁਕਤੀ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਇਸ਼ਵਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰੇ।
ਅਰ੍ਚਯੇਤ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਯੇ ਵਾਂਚ੍ਛਂਤਿ ਮਹਾਭੋਗਾਨ੍ਜ੍ਞਾਨਾਨਿ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸੁਰਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਰੂਪਾਖ ਨੂੰ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਣ।
ਤੇ ਪੂਜਯਂਤਿ ਭੂਤੇਸ਼ਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਚਾਪਿ ਭੋਗਿਨਃ । ਵਾਰਿਦਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਲਦਾਨਂ ਤਤੋਧਿਕਮ੍
ਜੋ ਵਿਲਾਸੀ ਹਨ, ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜਾ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤੈਲਪ੍ਰਦਃ ਪ੍ਰਜਾਮਿष੍ਟਾਂ ਦੀਪਦਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਭੂਮਿਦਃ ਸਰ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਦਃ
ਤੇਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਚੰਗੇ ਵੰਸਜ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਧੀਆ ਅੱਖਾਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਮੀਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਦਾਤਾਗ੍ਰ੍ਯਵੇਸ਼੍ਮਾਨਿ ਰੂਪ੍ਯਦੋ ਰੂਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਾਸੋਦਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸਾਲੋਕ੍ਯਮਸ਼੍ਵਦੋ ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਘਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਧੀਆ ਘਰਾਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਚਾਂਦੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਕਪੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਚੰਦ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਧੀਆ ਸਵਾਰੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦਾਤਾ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਸ੍ਵੇष੍ਟਾਂ ਗੋਦੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਿष੍ਟਪਮ੍ । ਯਾਨਸ਼ਯ੍ਯਾਪ੍ਰਦੋ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਭਯਪ੍ਰਦਃ
ਅੰਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਲਕ਼shmi ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਗੱਡੀ ਤੇ ਵਿਛੋਣੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਤਨੀ ਤੇ ਰਾਜ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਡਰ-ਰਹਿਤਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਨ੍ਯਦਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਸੌਖ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਧਾਨ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
ਅਨਾਜ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਦਾ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਦਾ ਬ੍ਰਹਮ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਅਨਾਜ ਵੀ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਿष੍ਟੇषੁ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਗਵਾਂ ਚਾਨ੍ਨਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਵੈਦਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਵਰਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਤੇ ਅੰਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਂਧਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ । ਫਲਮੂਲਾਨਿ ਪਾਨਾਨਿ ਸ਼ਾਕਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਇੰਧਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਫਲ, ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਬਜ਼ੀਆਂ,
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮੁਦਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸਦਾ ਭਵੇਤ੍ । ਔषਧਂ ਸ੍ਨੇਹਮਾਹਾਰਂ ਰੋਗਿਣੋ ਰੋਗਸ਼ਾਂਤਯੇ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਦਵਾਈ, ਤੇਲ ਤੇ ਭੋਜਨ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਦਾਨੋ ਰੋਗਰਹਿਤਃ ਸੁਖੀ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰੇਵ ਚ । ਅਸਿਪਤ੍ਰਵਨਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਕ੍ਸ਼ੁਰਧਾਰਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਕਲੇਸ਼ ਤੇ ਧਾਰਾਂ ਹਨ,
ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਤਾਪਂ ਚ ਤਰਤਿ ਛਤ੍ਰੋਪਾਨਤ੍ਪ੍ਰਦੋ ਨਰਃ । ਯਦ੍ਯਦਿष੍ਟਤਮਂ ਲੋਕੇ ਯਚ੍ਚਾਸ੍ਯਾਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਗृਹੇ
ਛਤਰੀ ਤੇ ਜੁੱਤੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਤੇਜ਼ ਗਰਮੀ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਤਦ੍ਗੁਣਵਤੇ ਦੇਯਂ ਤਦੇਵਾਕ੍ਸ਼ਯਮਿਚ੍ਛਤਾ । ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਚੈਵ ਗ੍ਰਹਣੇ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਉਹ ਗੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਦਾਨ ਅਟੱਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਯਨ, ਵਿਸ਼ੁਵ ਤੇ ਚੰਦ-ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ,
ਸਂਕ੍ਰਾਂਤ੍ਯਾਦਿषੁ ਕਾਲੇषੁ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਪ੍ਰਯਾਗਾਦਿषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪੁਣ੍ਯੇष੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਚ
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਆਦਿ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਰਗੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ,