ਭੂਮਿਦਾਨਾਤ੍ਪਰਂ ਦਾਨਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਨੇਹ ਕਿਂਚਨ । ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਤੇਨ ਤੁਲ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨਂ ਤਤੋਧਿਕਮ੍
ਜ਼ਮੀਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੋਈ ਦਾਨ ਨਹੀਂ; ਅੰਨ ਦਾ ਦਾਨ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਪਰ ਗਿਆਨ ਦਾ ਦਾਨ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਸ਼ੁਚਯੇ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਿਨੇ । ਦਦਾਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਾਂਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਦਹਰਹਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੇ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਥਾਯਾਨ੍ਨਦਾਨੇਨ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਅਨ੍ਨਮੇਵਾਸ੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਦਤ੍ਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਨੂੰ ਅੰਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਨ ਹੀ ਦਿਓ, ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਪਂਚ ਵਾ । ਉਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਸ਼ਾਂਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਂਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹੈ,
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤਿਲੈਃ ਕृष੍ਣੈਰ੍ਮਧੁਨਾ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਤਿ ਯਦਾ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਤੇ ਸ਼ਹਿ ਨਾਲ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ ਕਿ ਧਰਮ ਰਾਜ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ,
ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਂ ਤੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਕृष੍ਣਾਜਿਨੇ ਤਿਲਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿषੀ
ਜੀਵਨ ਭਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਪਾਪ, ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ 'ਤੇ ਤਿਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੋਨਾ, ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਘੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਂ ਤਰਤਿ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍ । ਘृਤਾਨ੍ਨਮੁਦਕੁਂਭਂ ਚ ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਘੀ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦੇਣ ਨਾਲ।
ਨਿਰ੍ਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਭਯਾਤ੍ । ਸੁਵਰ੍ਣਤਿਲਯੁਕ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਪਂਚ ਵਾ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨਾ ਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ,
ਤਰ੍ਪਯੇਦੁਦਪਾਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ । ਮਾਘਮਾਸੇ ਤਮਿਸ੍ਰੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਿਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਾਤਰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਧੇਰੀ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ,
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਧਰਃ ਕृष੍ਣੈਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ । ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤਿਲਾਨੇਵ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸਫੈਦ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਰਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤਪਸ੍ਵਿਨੇ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਤਪਸੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਪ੍ਰੀਯਤਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋ ਸਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਕੇਸ਼ਵ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਯਸ੍ਤੁ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਪਿਨਾਕਿਨਮ੍
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਪਾਪ, ਕਾਲੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਪਿਨਾਕੀਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਰਾਧਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਮੁਖੇਨ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਪੁਨਰ੍ਭਵਃ । ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਯ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਲੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਏ ਨੂੰ
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਦਿਭਿਃ । ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਕੀਯਕਮ੍
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਦੇਵ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਲੀ ਚੌਦਸ ਤੇ ਕਾਲੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਭਕ੍ਤੈਃ ਪੂਜਨੀਯਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਮਾਵਸ ਨੂੰ, ਤ੍ਰਿਵਿਕਰਮ ਦੀ ਭਗਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮੁਖੇ ਸ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਏषਾ ਤਿਥਿਰ੍ਵੈष੍ਣਵੀ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਨਣੀ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਤਿਥੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਮਾਰਾਧਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਸ਼ੁਚੌ
ਉਸ ਦਿਨ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਦੀਯਤੇ ਵਿष੍ਣੁਮੇਵਾਪਿ ਤਦਨਂਤਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਯੋ ਹਿ ਯਾਂ ਦੇਵਤਾਮਿਚ੍ਛੇਤ੍ਸਮਾਰਾਧਯਿਤੁਂ ਨਰਃ
ਉਹ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਤ੍ਨਾਤ੍ਸ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੋषਯੇਤ੍ਤਤਃ । ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਵਪੁਰਾਸ੍ਥਾਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਏ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜ੍ਯਂਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਲਾਭੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਦਿषੁ ਤੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਪ੍ਰਤਿਮਾਦਿषੁ ਯਤ੍ਨੇਨ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਫਲਮਭੀਪ੍ਸਤਾ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਆਦਿ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦ੍ਵਿਜੇषੁ ਦੇਵਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਨੀਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਵਿਭੂਤਿਕਾਮਃ ਸਤਤਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਿ ਪੁਰਂਦਰਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਵਧਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸਕਾਮਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਜ੍ਞਾਨਕਾਮੁਕਃ । ਆਰੋਗ੍ਯਕਾਮੋਥ ਰਵਿਂ ਧਨਕਾਮੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਆਤਮਕ ਚਮਕ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ; ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ; ਸਿਹਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ; ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਅੱਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।
ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਮਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵੈ ਵਿਨਾਯਕਮ੍ । ਭੋਗਕਾਮਸ੍ਤੁ ਸ਼ਸ਼ਿਨਂ ਬਲਕਾਮਃ ਸਮੀਰਣਮ੍
ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਚੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਤੇ ਤਾਕਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਹਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਸਂਸਾਰਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍ । ਯਸ੍ਤੁ ਯੋਗਂ ਤਥਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛੇऽਜ੍ਜ੍ਞਾਨਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ; ਜੋ ਜੋਗ, ਮੁਕਤੀ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਇਸ਼ਵਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰੇ।
ਅਰ੍ਚਯੇਤ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਯੇ ਵਾਂਚ੍ਛਂਤਿ ਮਹਾਭੋਗਾਨ੍ਜ੍ਞਾਨਾਨਿ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸੁਰਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਰੂਪਾਖ ਨੂੰ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਣ।
ਤੇ ਪੂਜਯਂਤਿ ਭੂਤੇਸ਼ਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਚਾਪਿ ਭੋਗਿਨਃ । ਵਾਰਿਦਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਲਦਾਨਂ ਤਤੋਧਿਕਮ੍
ਜੋ ਵਿਲਾਸੀ ਹਨ, ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜਾ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤੈਲਪ੍ਰਦਃ ਪ੍ਰਜਾਮਿष੍ਟਾਂ ਦੀਪਦਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਭੂਮਿਦਃ ਸਰ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਦਃ
ਤੇਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਚੰਗੇ ਵੰਸਜ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਧੀਆ ਅੱਖਾਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਮੀਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।