ਉਦੁਂਬਰਮਲਾਬੁਂ ਚ ਜਗ੍ਧ੍ਵਾ ਪਤਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਤਥਾ ਕृਸਰਸਂਯਾਵੌ ਪਾਯਸਾਪੂਪਮੇਵ ਚ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਉਡੁੰਬਰ ਜਾਂ ਲੌਕੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਲੀਏ, ਜੌ ਦੀ ਰੋਟੀ, ਖੀਰ ਅਤੇ ਤਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰੋਟੀਆਂ।
ਅਨੁਪਾਕृਤ ਮਾਂਸਂ ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਨਾਨਿ ਹਵੀਂषਿ ਚ । ਯਵਾਗੂਂ ਮਾਤੁਲਿਗਂ ਚ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਪ੍ਯਨੁਪਾਕृਤਾਨ੍
ਕੱਚਾ ਮਾਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵਾ, ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ, ਜੌ ਦਾ ਦਲੀਏ, ਮੌਸਮੀ, ਅਤੇ ਕੱਚੀ ਮੱਛੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨੀਪਂ ਕਪਿਤ੍ਥਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਪਿਣ੍ਯਾਕਂ ਚੋਦ੍ਧृਤਸ੍ਨੇਹਂ ਦੇਵਧਾਨ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਨੀਪਾ, ਬੈਲਫਲ ਅਤੇ ਅੰਜੀਰ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ; ਤੇਲ ਦੀ ਪੀੜ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਧਾਨ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਤਿਲਸਂਬਂਧਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦਧਿ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਨਾਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਪਯਸਾ ਤਕ੍ਰਂ ਨਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨੁਪਯੋਜਯੇਤ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦਹੀਂ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ; ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਛਾਸ਼ ਨਾ ਪੀਓ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਹੈ ਉਹ ਨਾ ਵਰਤੋ।
ਕृਮਿਦੁष੍ਟਂ ਭਾਵਦੁष੍ਟਂ ਮृਤ੍ਸਂਸਰ੍ਗਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਕृਮਿਕੀਟਾਵਪਨ੍ਨਂ ਚ ਸੁਹृਤ੍ਕ੍ਲੇਦਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੜਿਆ, ਮਾੜੀ ਤਬੀਅਤ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੀੜੇ ਜਾਂ ਦੋਸਤ ਦੀ ਨਮੀ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੱਡੋ।
ਸ਼੍ਵਾਘ੍ਰਾਤਂ ਚ ਪੁਨਃ ਸਿਦ੍ਧਂ ਚਂਡਾਲਾਵੇਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਤਥਾ । ਉਦਕ੍ਯਯਾ ਚ ਪਤਿਤੈਰ੍ਗਵਾ ਸਂਘ੍ਰਾਤਮੇਵ ਚ
ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਘੁੰਘੀ ਹੋਈ, ਚੰਡਾਲ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੀ, ਮਾਸਿਕ ਧਾਰਾ ਵਾਲੀ ਔਰਤ, ਪਤਿਤ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਘੁੰਘੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੱਡੋ।
ਅਸਂਗਤਂ ਪਰ੍ਯ੍ਯੁषਿਤਂ ਪਰ੍ਯਸ੍ਤਾਨ੍ਨਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਕਾਕਕੁਕ੍ਕੁਟਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਕृਮਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਗਤਮ੍
ਜੋ ਖਾਣਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਨਹੀਂ, ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਜਾਂ ਉਲਟ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੱਡੋ; ਕਾਂ, ਕੁੱਕੜ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ।
ਮਨੁष੍ਯੈਰਪ੍ਯਵਘ੍ਰਾਤਂ ਕੁष੍ਠਿਨਾ ਸ੍ਪृष੍ਟਮੇਵ ਚ । ਨ ਰਜਸ੍ਵਲਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਨ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲ੍ਯਾ ਸਰੋਗਯਾ
ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਘੁੰਘੀ ਹੋਈ, ਕੋੜ ਵਾਲੇ ਦੀ ਛੂਹੀ ਹੋਈ, ਮਾਸਿਕ ਧਾਰਾ ਵਾਲੀ, ਬਦਨਾਮ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਔਰਤ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ।
ਮਲਵਦ੍ਵਾਸਸਾ ਵਾਪਿ ਪਰਵਾਸੋਥ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਵਿਵਤ੍ਸਾਯਾਸ਼੍ਚ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਮੇषਸ੍ਯਾਨਿਰ੍ਦਸ਼ਸ੍ਯ ਚ
ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਚੀਜ਼, ਮਰੇ ਬੱਝੀ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਭੇਡ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਛੱਡੋ।
ਆਵਿਕਂ ਸਂਧਿਨੀਕ੍ਸ਼ੀਰਮਪੇਯਂ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਬਲਾਕਂ ਹਂਸਦਾਤ੍ਯੂਹਂ ਕਲਵਿਂਕਂ ਸ਼ੁਕਂ ਤਥਾ
ਮਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਭੇਡ ਦਾ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਨਵੀਂ ਬੱਝੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਣਾ; ਬਗਲਾ, ਹੰਸ, ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ, ਟਿਟੀਰੀ ਅਤੇ ਤੋਤਾ ਦਾ ਮਾਸ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ।
ਕੁਰੁਰਂ ਚ ਚਕੋਰਂ ਚ ਜਾਲਪਾਦਂ ਚ ਕੋਕਿਲਮ੍ । ਵਾਯਸਾਨ੍ਖਂਜਰੀਟਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਯੇਨਂ ਗृਧ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਕੁਰੁਰਾ, ਚਕੋਰਾ, ਜਾਲਪਾਦ, ਕੋਕਿਲ, ਕਾਂ, ਖੰਜਰੀਟ, ਸ਼ੇਨ ਅਤੇ ਗਿਧ — ਇਹਨਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਉਲੂਕਂ ਚਕ੍ਰਵਾਕਂ ਚ ਭਾਸਂ ਪਾਰਾਵਤਂ ਤਥਾ । ਕਪੋਤਂ ਟਿਟ੍ਟਿਭਂ ਚੈਵ ਗ੍ਰਾਮਕੁਕ੍ਕੁਟਮੇਵ ਚ
ਉਲੂਕ, ਚਕਰਵਾਕ, ਭਾਸ, ਪਾਰਾਵਤ, ਕਪੋਤਾ, ਟਿੱਟਭਾ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਕੁੱਕੜ — ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਿਂਹਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਚ ਮਾਰ੍ਜਾਰਂ ਸ਼੍ਵਾਨਂ ਸੂਕਰਮੇਵ ਚ । ਸ਼ृਗਾਲਂ ਮਰ੍ਕਟਂ ਚੈਵ ਗਰ੍ਦ੍ਦਭਂ ਨ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਸਿੰਘ, ਬਾਘ, ਬਿੱਲੀ, ਕੁੱਤਾ, ਸੂਅਰ, ਸਿਆਲ, ਬਾਂਦਰ ਅਤੇ ਗਧਾ — ਇਹਨਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਸਰ੍ਪਮृਗਾਞ੍ਛਿਖਿਨੋਨ੍ਯਾਨ੍ਵਨੇਚਰਾਨ੍ । ਜਲੇਚਰਾਨ੍ਸ੍ਥਲਚਰਾਨ੍ਪ੍ਰਾਣਿਨਸ਼੍ਚੇਤਿ ਧਾਰਣਾ
ਸੱਪ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਮੋਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ — ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਗੋਧਾ ਕੂਰ੍ਮਃ ਸ਼ਸ਼ਃ ਖਡ੍ਗਃ ਸਲ੍ਲਕਸ਼੍ਚੇਤਿ ਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਪਂਚਨਖਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਨੁਰਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਗੋਧਾ, ਕਛੂਆ, ਖਰਗੋਸ਼, ਗੈਂਡਾ ਅਤੇ ਸੱਲਕ — ਇਹ ਪੰਜ ਨਖ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਮਾਨਵ ਨੇ ਭੋਜਨ ਯੋਗ ਦੱਸੇ ਹਨ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨ੍ਸਸ਼ਲ੍ਕਾਨ੍ਭੁਂਜੀਤ ਮਾਂਸਂ ਰੌਰਵਮੇਵ ਚ । ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਦੇਵਤਾਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਪਟਲ ਵਾਲੀ ਮਛੀ ਅਤੇ ਰੌਰਵ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਮਾਸ, ਪਰ ਇਹ ਮਾਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਹੀ ਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ।
ਮਯੂਰਂ ਤਿਤ੍ਤਿਰਂ ਚੈਵ ਕਪੋਤਂ ਚ ਕਪਿਂਜਲਮ੍ । ਵਾਰ੍ਧ੍ਰੀਣਸਂ ਬਕਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮੀਨਂ ਹਂਸਂ ਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਮੋਰ, ਟਿੱਤੀਰਾ, ਕਪੋਤਾ, ਕਪਿੰਜਲ, ਗਿਧ, ਬਕ, ਭੋਜਨ ਯੋਗ ਮਛੀ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਪਰਾਜਿਤਾ — ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਮਨਜੂਰ ਹੈ।
ਸ਼ਫਰੀ ਸਿਂਹਤੁਂਡਂ ਚ ਤਥਾ ਪਾਠੀਨਰੋਹਿਤੌ । ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਤੇ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਾ ਭਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸ਼ਫਰੀ, ਸਿੰਹਤੁੰਡ, ਪਾਠੀਨਾ ਅਤੇ ਰੋਹਿਤਾ — ਇਹ ਮਛੀਆਂ ਉੱਤਮ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਖਾਣ ਯੋਗ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਦੇषਾਂ ਮਾਂਸਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਯਥਾਵਿਧਿ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਮਪਿ ਚਾਤ੍ਯਯੇ
ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹੀ ਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਨ੍ਨੈਵ ਮਾਂਸਾਨਿ ਸ਼ੇषਭੋਜੀ ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ । ਔषਧਾਰ੍ਥਮਸ਼ਕ੍ਤੋ ਵਾ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਯਜ੍ਞਕਾਰਣਾਤ੍
ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਕੋਈ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਦਵਾਈ ਲਈ, ਅਸਮਰਥ ਹੋਣ ਤੇ, ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ ਜਾਂ ਯਜਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਮਨਜੂਰ ਹੈ।
ਆਮਂਤ੍ਰਿਤਸ਼੍ਚ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਦੈਵੇ ਵਾ ਮਾਂਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍ । ਯਾਵਂਤਿ ਪਸ਼ੁਰੋਮਾਣਿ ਤਾਵਨ੍ਨਰਕਮृਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼੍ਰਾਧ ਜਾਂ ਦੇਵਕਰਮ 'ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋ ਕੇ ਮਾਸ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜਿੰਨੇ ਰੋਮ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਹਨ, ਉਤਨੇ ਸਾਲ ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਦੇਯਂ ਵਾਪ੍ਯਪੇਯਂ ਵਾ ਤਥੈਵਾਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਮੇਵ ਵਾ । ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਮਨਾਲੋਕ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਦ੍ਯਮਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਜੋ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਛੂਹਿਆ ਜਾਵੇ — ਇਹ ਮਦਿਰਾ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ — ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਮਦ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਪੀਤ੍ਵਾ ਪਤਤਿ ਕਰ੍ਮ੍ਮਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਸਂਭਾष੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਮਦਿਰਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਦਿਰਾ ਪੀ ਲਵੇ, ਉਹ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾਪ੍ਯਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਪੀਤ੍ਵਾऽਪੇਯਾਨ੍ਯਪਿ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਨਾਧਿਕਾਰੀ ਭਵੇਤ੍ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਤ੍ਤਨ੍ਨ ਜਹਾਤ੍ਯਧਃ
ਜੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਅਭੱਖਯ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਅਪेय ਪੀ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਿਹਰੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਅਪੇਯਾਨਿ ਚ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵੈ ਤਥਾ ਚੇਦ੍ਯਾਤਿ ਰੌਰਵਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਭੱਖਯ ਭੋਜਨ ਤੇ ਅਪेय ਪਦਾਰਥਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਬਚਦਾ, ਤਾਂ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਨਿਯਮੋ ਨਾਮ षਟ੍ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਭੱਖਯ-ਅਭੱਖਯ ਨਿਯਮਾਂ ਵਾਲਾ ਛਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਾਨਧਰ੍ਮ੍ਮਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਭਿਹਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮृषੀਣਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਾਨ ਦੇ ਉੱਤਮ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਅਰ੍ਥਾਨਾਮੁਚਿਤਂ ਪਾਤ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਨਮ੍ । ਦਾਨਮਿਤ੍ਯਭਿਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਚਿਤ ਵਸਤੂ, ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਦੇਣਾ — ਇਹ ਦਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ । ਤਦ੍ਵੈ ਦਤ੍ਤਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਸ਼ੇषਂ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾਨ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਬਾਕੀ ਦਾਨ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਕਾਮ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਦਾਨਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਵਿਮਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਦਾਨੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਦਾ, ਮੌਕੇ ਤੇ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਾਰਨ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਹਨ; ਚੌਥਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਦਾਨ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਾਨ ਹੈ।