ਅਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਤੁ ਨਾਰੀਣਾਂ ਕृਤਘ੍ਨਸ੍ਯ ਤਥੈਵ ਚ । ਕਾਰੁਕਾਨ੍ਨਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ੍ਤਥਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਚੋ।
ਸ਼ੌਂਡਾਨ੍ਨਂ ਘਾਂਟਿਕਾਨ੍ਨਂ ਚ ਭਿषਜਾਮਨ੍ਨਮੇਵ ਚ । ਵਿਦ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਜਨਨਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਪਰਿਵੇਤ੍ਰਨ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਸ਼ਰਾਬੀ, ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਡਾਕਟਰ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਬਚੋ।
ਪੁਨਰ੍ਭੁਵੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਥੈਵ ਦਿਧਿषੂਪਤੇਃ । ਅਵਜ੍ਞਾਤਂ ਚਾਵਧੂਤਂ ਸਰੋषਂ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਬੇਅਦਬੀ ਨਾਲ, ਨਫ਼ਰਤ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਗੁਰੋਰਪਿ ਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਸਂਸ੍ਕਾਰਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਦੁष੍ਕृਤਂ ਹਿ ਮਨੁष੍ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਨੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਉਹ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਸਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍ । ਅਰ੍ਦ੍ਧਕਾ ਕੁਲਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਚ ਗੋਪਾਲੋ ਵਾਹਨਾਪਿ ਤੌ
ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਪਾਪ ਪਰਿਵਾਰ, ਦੋਸਤ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇषੁ ਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਾ ਯਸ਼੍ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਕੁਸ਼ੀਲਵਃ ਕੁਂਭਕਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਕਰ੍ਮਕ ਏਵ ਚ
ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਖਾਣਾ ਕੇਵਲ ਉਸ ਤੋਂ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣਾ ਆਪ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ; ਜਿਵੇਂ ਨਾਟਕਕਾਰ, ਕੁੰਭਾਰ ਜਾਂ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਏਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇषੁ ਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪਗੁਣਂ ਬੁਧੈਃ । ਪਾਯਸਂ ਸ੍ਨੇਹਪਕ੍ਵਂ ਚ ਗੋਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਸਕ੍ਤਵਃ
ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਖਾਣਾ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਵੇਖਣ ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਗੁਣ ਪਾਏ ਜਾਣ; ਜਿਵੇਂ ਖੀਰ, ਘੀ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਸੇਵੀਆਂ।
ਪਿਣ੍ਯਾਕਂ ਚੈਵ ਤੈਲਂ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਦ੍ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ । ਵृਂਤਾਕਂ ਨਾਲਿਕਾਸ਼ਾਕਂ ਕੁਸੁਂਭਂ ਭਸ੍ਮਕਂ ਤਥਾ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸ਼ੂਦਰ ਤੋਂ ਤੇਲ ਦੀ ਪੀੜ, ਤੇਲ, ਬੈਂਗਣ, ਕੰਵਰ, ਕੁਸੁੰਭ ਅਤੇ ਭਸਮਕਾ ਅਨਾਜ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪਲਾਂਡੁਂ ਲਸ਼ੁਨਂ ਸ਼ੁਕ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਯ੍ਯਾਸਂ ਚੈਵ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਛਤ੍ਰਾਕਂ ਵਿਡ੍ਵਰਾਹਂ ਚ ਸ੍ਵਿਨ੍ਨਂ ਪੀਯੂषਮੇਵ ਚ
ਪਿਆਜ਼, ਲਸਣ, ਖਮੀਰ ਵਾਲਾ, ਰਸ ਵਾਲਾ, ਖੁੰਬ, ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ, ਉਬਲਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਲਯਂ ਵਿਮੁਖਂ ਚੈਵ ਕੋਰਕਾਣਿ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਗृਂਜਨਂ ਕਿਂਸ਼ੁਕਂ ਚੈਵ ਕੂष੍ਮਾਂਡਂ ਚ ਤਥੈਵ ਚ
ਸੜਿਆ, ਸੁਆਦ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਅਣਖੁਲ੍ਹੇ ਕਲੀਾਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ; ਕਾਲਾ ਧਤੂਰਾ, ਪਲਾਸ ਅਤੇ ਘਿਆ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ।
ਉਦੁਂਬਰਮਲਾਬੁਂ ਚ ਜਗ੍ਧ੍ਵਾ ਪਤਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਤਥਾ ਕृਸਰਸਂਯਾਵੌ ਪਾਯਸਾਪੂਪਮੇਵ ਚ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਉਡੁੰਬਰ ਜਾਂ ਲੌਕੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਲੀਏ, ਜੌ ਦੀ ਰੋਟੀ, ਖੀਰ ਅਤੇ ਤਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰੋਟੀਆਂ।
ਅਨੁਪਾਕृਤ ਮਾਂਸਂ ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਨਾਨਿ ਹਵੀਂषਿ ਚ । ਯਵਾਗੂਂ ਮਾਤੁਲਿਗਂ ਚ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਪ੍ਯਨੁਪਾਕृਤਾਨ੍
ਕੱਚਾ ਮਾਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵਾ, ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ, ਜੌ ਦਾ ਦਲੀਏ, ਮੌਸਮੀ, ਅਤੇ ਕੱਚੀ ਮੱਛੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨੀਪਂ ਕਪਿਤ੍ਥਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਪਿਣ੍ਯਾਕਂ ਚੋਦ੍ਧृਤਸ੍ਨੇਹਂ ਦੇਵਧਾਨ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਨੀਪਾ, ਬੈਲਫਲ ਅਤੇ ਅੰਜੀਰ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ; ਤੇਲ ਦੀ ਪੀੜ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਧਾਨ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਤਿਲਸਂਬਂਧਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦਧਿ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਨਾਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਪਯਸਾ ਤਕ੍ਰਂ ਨਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨੁਪਯੋਜਯੇਤ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦਹੀਂ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ; ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਛਾਸ਼ ਨਾ ਪੀਓ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਹੈ ਉਹ ਨਾ ਵਰਤੋ।
ਕृਮਿਦੁष੍ਟਂ ਭਾਵਦੁष੍ਟਂ ਮृਤ੍ਸਂਸਰ੍ਗਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਕृਮਿਕੀਟਾਵਪਨ੍ਨਂ ਚ ਸੁਹृਤ੍ਕ੍ਲੇਦਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੜਿਆ, ਮਾੜੀ ਤਬੀਅਤ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੀੜੇ ਜਾਂ ਦੋਸਤ ਦੀ ਨਮੀ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੱਡੋ।
ਸ਼੍ਵਾਘ੍ਰਾਤਂ ਚ ਪੁਨਃ ਸਿਦ੍ਧਂ ਚਂਡਾਲਾਵੇਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਤਥਾ । ਉਦਕ੍ਯਯਾ ਚ ਪਤਿਤੈਰ੍ਗਵਾ ਸਂਘ੍ਰਾਤਮੇਵ ਚ
ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਘੁੰਘੀ ਹੋਈ, ਚੰਡਾਲ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੀ, ਮਾਸਿਕ ਧਾਰਾ ਵਾਲੀ ਔਰਤ, ਪਤਿਤ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਘੁੰਘੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੱਡੋ।
ਅਸਂਗਤਂ ਪਰ੍ਯ੍ਯੁषਿਤਂ ਪਰ੍ਯਸ੍ਤਾਨ੍ਨਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਕਾਕਕੁਕ੍ਕੁਟਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਕृਮਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਗਤਮ੍
ਜੋ ਖਾਣਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਨਹੀਂ, ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਜਾਂ ਉਲਟ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੱਡੋ; ਕਾਂ, ਕੁੱਕੜ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ।
ਮਨੁष੍ਯੈਰਪ੍ਯਵਘ੍ਰਾਤਂ ਕੁष੍ਠਿਨਾ ਸ੍ਪृष੍ਟਮੇਵ ਚ । ਨ ਰਜਸ੍ਵਲਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਨ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲ੍ਯਾ ਸਰੋਗਯਾ
ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਘੁੰਘੀ ਹੋਈ, ਕੋੜ ਵਾਲੇ ਦੀ ਛੂਹੀ ਹੋਈ, ਮਾਸਿਕ ਧਾਰਾ ਵਾਲੀ, ਬਦਨਾਮ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਔਰਤ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ।
ਮਲਵਦ੍ਵਾਸਸਾ ਵਾਪਿ ਪਰਵਾਸੋਥ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਵਿਵਤ੍ਸਾਯਾਸ਼੍ਚ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਮੇषਸ੍ਯਾਨਿਰ੍ਦਸ਼ਸ੍ਯ ਚ
ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਚੀਜ਼, ਮਰੇ ਬੱਝੀ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਭੇਡ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਛੱਡੋ।
ਆਵਿਕਂ ਸਂਧਿਨੀਕ੍ਸ਼ੀਰਮਪੇਯਂ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਬਲਾਕਂ ਹਂਸਦਾਤ੍ਯੂਹਂ ਕਲਵਿਂਕਂ ਸ਼ੁਕਂ ਤਥਾ
ਮਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਭੇਡ ਦਾ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਨਵੀਂ ਬੱਝੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਣਾ; ਬਗਲਾ, ਹੰਸ, ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ, ਟਿਟੀਰੀ ਅਤੇ ਤੋਤਾ ਦਾ ਮਾਸ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ।
ਕੁਰੁਰਂ ਚ ਚਕੋਰਂ ਚ ਜਾਲਪਾਦਂ ਚ ਕੋਕਿਲਮ੍ । ਵਾਯਸਾਨ੍ਖਂਜਰੀਟਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਯੇਨਂ ਗृਧ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਕੁਰੁਰਾ, ਚਕੋਰਾ, ਜਾਲਪਾਦ, ਕੋਕਿਲ, ਕਾਂ, ਖੰਜਰੀਟ, ਸ਼ੇਨ ਅਤੇ ਗਿਧ — ਇਹਨਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਉਲੂਕਂ ਚਕ੍ਰਵਾਕਂ ਚ ਭਾਸਂ ਪਾਰਾਵਤਂ ਤਥਾ । ਕਪੋਤਂ ਟਿਟ੍ਟਿਭਂ ਚੈਵ ਗ੍ਰਾਮਕੁਕ੍ਕੁਟਮੇਵ ਚ
ਉਲੂਕ, ਚਕਰਵਾਕ, ਭਾਸ, ਪਾਰਾਵਤ, ਕਪੋਤਾ, ਟਿੱਟਭਾ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਕੁੱਕੜ — ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਿਂਹਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਚ ਮਾਰ੍ਜਾਰਂ ਸ਼੍ਵਾਨਂ ਸੂਕਰਮੇਵ ਚ । ਸ਼ृਗਾਲਂ ਮਰ੍ਕਟਂ ਚੈਵ ਗਰ੍ਦ੍ਦਭਂ ਨ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਸਿੰਘ, ਬਾਘ, ਬਿੱਲੀ, ਕੁੱਤਾ, ਸੂਅਰ, ਸਿਆਲ, ਬਾਂਦਰ ਅਤੇ ਗਧਾ — ਇਹਨਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਸਰ੍ਪਮृਗਾਞ੍ਛਿਖਿਨੋਨ੍ਯਾਨ੍ਵਨੇਚਰਾਨ੍ । ਜਲੇਚਰਾਨ੍ਸ੍ਥਲਚਰਾਨ੍ਪ੍ਰਾਣਿਨਸ਼੍ਚੇਤਿ ਧਾਰਣਾ
ਸੱਪ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਮੋਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ — ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਗੋਧਾ ਕੂਰ੍ਮਃ ਸ਼ਸ਼ਃ ਖਡ੍ਗਃ ਸਲ੍ਲਕਸ਼੍ਚੇਤਿ ਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਪਂਚਨਖਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਨੁਰਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਗੋਧਾ, ਕਛੂਆ, ਖਰਗੋਸ਼, ਗੈਂਡਾ ਅਤੇ ਸੱਲਕ — ਇਹ ਪੰਜ ਨਖ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਮਾਨਵ ਨੇ ਭੋਜਨ ਯੋਗ ਦੱਸੇ ਹਨ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨ੍ਸਸ਼ਲ੍ਕਾਨ੍ਭੁਂਜੀਤ ਮਾਂਸਂ ਰੌਰਵਮੇਵ ਚ । ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਦੇਵਤਾਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਪਟਲ ਵਾਲੀ ਮਛੀ ਅਤੇ ਰੌਰਵ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਮਾਸ, ਪਰ ਇਹ ਮਾਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਹੀ ਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ।
ਮਯੂਰਂ ਤਿਤ੍ਤਿਰਂ ਚੈਵ ਕਪੋਤਂ ਚ ਕਪਿਂਜਲਮ੍ । ਵਾਰ੍ਧ੍ਰੀਣਸਂ ਬਕਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮੀਨਂ ਹਂਸਂ ਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਮੋਰ, ਟਿੱਤੀਰਾ, ਕਪੋਤਾ, ਕਪਿੰਜਲ, ਗਿਧ, ਬਕ, ਭੋਜਨ ਯੋਗ ਮਛੀ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਪਰਾਜਿਤਾ — ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਮਨਜੂਰ ਹੈ।
ਸ਼ਫਰੀ ਸਿਂਹਤੁਂਡਂ ਚ ਤਥਾ ਪਾਠੀਨਰੋਹਿਤੌ । ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਤੇ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਾ ਭਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸ਼ਫਰੀ, ਸਿੰਹਤੁੰਡ, ਪਾਠੀਨਾ ਅਤੇ ਰੋਹਿਤਾ — ਇਹ ਮਛੀਆਂ ਉੱਤਮ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਖਾਣ ਯੋਗ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਦੇषਾਂ ਮਾਂਸਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਯਥਾਵਿਧਿ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਮਪਿ ਚਾਤ੍ਯਯੇ
ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹੀ ਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਨ੍ਨੈਵ ਮਾਂਸਾਨਿ ਸ਼ੇषਭੋਜੀ ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ । ਔषਧਾਰ੍ਥਮਸ਼ਕ੍ਤੋ ਵਾ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਯਜ੍ਞਕਾਰਣਾਤ੍
ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਕੋਈ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਦਵਾਈ ਲਈ, ਅਸਮਰਥ ਹੋਣ ਤੇ, ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ ਜਾਂ ਯਜਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਮਨਜੂਰ ਹੈ।