ਵਿਧੂਯ ਮੋਹਕਲਿਲਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਯੋਗਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਗृਹਸ੍ਥੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬਂਧਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾਵਿਚਾਰਣਾ
ਜਦੋਂ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਮੋਹ ਦੀ ਹਣੇਰੀ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਉੱਚਾ ਜੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵਿਗਰ੍ਹਿਤ ਜਯ ਕ੍ਸ਼ੇਪ ਹਿਂਸਾ ਬਂਧਵਧਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਅਨ੍ਯਮਨ੍ਯੁ ਸਮੁਤ੍ਥਾਨਾਂ ਦੋषਾਣਾਂ ਮਰ੍षਣਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ
ਨਿੰਦਾ, ਹਾਰ, ਬਦਸਲੂਕੀ, ਹਾਨੀ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਜਾਂ ਆਪਸੀ ਵੈਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਨਾ—ਇਹੀ ਅਸਲ ਮਾਫੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦੁਃਖੇष੍ਵੇਵ ਕਾਰੁਣ੍ਯਂ ਪਰਦੁਃਖੇषੁ ਸੌਹृਦਮ੍ । ਦਯੇਤਿ ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸਾਧਨਮ੍
ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਮਿੱਤਰਤਾ—ਇਸ ਨੂੰ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦਇਆ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਰਸਤਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਧਾਰਣਾ ਹਿ ਪਰਾਰ੍ਥਤਃ । ਵਿਜ੍ਞਾਨਮਿਤਿ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ਯੇਨ ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਵਰ੍ਧਤੇ
ਚੌਦਾਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ—ਇਹੀ ਵਿਦਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਮ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਅਧੀਤ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਮਰ੍ਥਂ ਚੈਵੋਪਲਭ੍ਯਤੇ । ਧਰ੍ਮਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਵਿਜ੍ਞਾਨਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਧਰਮਕਰਮ ਕਰਨਾ—ਇਸ ਨੂੰ ਹੀ ਅਸਲ ਗਿਆਨ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਲੋਕਂ ਜਯਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਯਥਾ ਭੂਤਾ ਪ੍ਰਮਾਦਂ ਤੁ ਸਤ੍ਯਮਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਚਾਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹੈ। ਵਿਦਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਚਾਈ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਹੀਂ।
ਦਮਃ ਸ਼ਰੀਰੋਪਰਤਿਃ ਸ਼ਮਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਮਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵਿਦ੍ਯਾ ਯਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਤਿ
ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ—ਇਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਹੈ; ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ—ਇਹ ਸਮਝ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅੰਦਰੂਨੀ, ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਆਤਮ—ਇਹੀ ਵਿਦਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਯਾ ਸ ਦੇਵੋਭਗਵਾਨ੍ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਰਃ । ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦੇਵ ਹृषੀਕੇਸ਼ਸ੍ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਨਮਿਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰੀਕੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਹੀ ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨਿष੍ਠਸ੍ਤਤ੍ਪਰੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਕ੍ਰੋਧਨਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਮਹਾਯਜ੍ਞਪਰੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਤਦਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਉਸ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਅਤੁੱਟ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਯਤਨਂ ਯਤ੍ਨਾਚ੍ਛਰੀਰਂ ਪਰਿਪਾਲਯੇਤ੍ । ਨਹਿ ਦੇਹਂ ਵਿਨਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪੁਰੁषੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇਪਰਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਆਸਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਯਤਨ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮੇषੁ ਯੁਜ੍ਯੇਤ ਨਿਯਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਨ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਜਿਤਂ ਕਾਮਮਰ੍ਥਂ ਵਾ ਮਨਸਾ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇ; ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਧਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚੇ ਵੀ ਨਾ।
ਸੀਦਨ੍ਨਪਿ ਹਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਨ ਤ੍ਵਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਧਰ੍ਮੋ ਹਿ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਗਤਿਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਜਂਤੁषੁ
ਚਾਹੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਅਧਰਮ ਨਾ ਕਰੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ।
ਭੂਤਾਨਾਂਪ੍ਰਿਯਕਾਰੀਸ੍ਯਾਨ੍ਨਪਰਦ੍ਰੋ ਹਕਰ੍ਮਧੀਃ । ਨ ਵੇਦਦੇਵਤਾਨਿਂਦਾਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਨ ਸਂਵਸੇਤ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਵਰਤਾਵ ਕਰੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਧਨ ਜਾਂ ਕਰਤੂਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਕਰੇ; ਨਾ ਹੀ ਵੇਦਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ, ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਰਹੇ ਜੋ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਿਮਂ ਨਿਯਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਾਧ੍ਯਾਯਂ ਪਠੇਚ੍ਛੁਚਿਃ । ਅਧ੍ਯਾਪਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਦੇ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਚਤੁਃਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਦਮਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਦਾ ਚਉਂਵਾਂ ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ, ਚਪਟਰ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਨ ਹਿਂਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਨਾਨृਤਂ ਵਾਵਦੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਨਾਹਿਤਂ ਨਾਪ੍ਰਿਂਯਂ ਵਾਚ੍ਯਂ ਨ ਸ੍ਤੇਨਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਦਾਚਨ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲੋ, ਨਾਹ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁਖਦਾਈ ਜਾਂ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲ ਕਹੋ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।
ਤृਣਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਸ਼ਾਕਂ ਮृਦਂ ਵਾ ਜਲਮੇਵ ਚ । ਪਰਸ੍ਯਾਪਹਰਞ੍ਜਂਤੁਰ੍ਨਰਕਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਚਾਹੇ ਘਾਹ ਹੋਵੇ, ਪੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ—ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੋਰ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀਯਾਨ੍ਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਤ੍ਪਤਿਤਾਦਪਿ । ਨ ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਮਾਦਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚੇਨ੍ਨਿਂਦਿਤਾਨ੍ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਪਤਿਤ ਤੋਂ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨਿੰਦਤ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਾਚਨਕੋ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪੁਨਸ੍ਤਂ ਨੈਵ ਯਾਚਯੇਤ੍ । ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਹਰਤ੍ਯੇਵਂ ਯਾਚਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤੇਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਇੱਕੋ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਮੁੜ ਮੰਗਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਐਸਾ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਦੇਵਦ੍ਰਵ੍ਯਹਾਰੀ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਵਾ ਨਾਪਹਰੇਦਾਪਤ੍ਸ੍ਵਪਿ ਕਦਾਚਨ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉੱਚ ਜਾਤ ਵਾਲੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਵੀ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ।
ਨ ਵਿषਂ ਵਿषਮਿਤ੍ਯਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਵਿषਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਦੇਵਸ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਸਦਾ ਪਰਿਹਰੇਤ੍ਤਤਃ
ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਿਸ਼ ਹੈ ਵਿਸ਼, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਅਸਲ ਵਿਸ਼ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਤਿਆਗੋ।
ਪੁष੍ਪਂ ਸ਼ਾਕੋਦਕਂ ਕਾष੍ਠਂ ਤਥਾ ਮੂਲਂ ਫਲਂ ਤृਣਮ੍ । ਅਦਤ੍ਤਾਨਿ ਚ ਨ ਸ੍ਤੇਯਂ ਮਨੁਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਮਨੁ ਜੀ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਫੁੱਲ, ਸਬਜ਼ੀ, ਪਾਣੀ, ਲੱਕੜ, ਜੜ੍ਹ, ਫਲ ਜਾਂ ਘਾਹ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਗृਹੀਤਵ੍ਯਾਨਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਵਿਧੌ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਨੈਕਸ੍ਮਾਦੇਵ ਨਿਯਤਮਨਨੁਜ੍ਞਾਯ ਕੇਵਲਮ੍
ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਫੁੱਲ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਇਜਾਜ਼ਤ, ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤृਣਂ ਕਾष੍ਠਂ ਫਲਂ ਪੁष੍ਪਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਵੈ ਹਰੇਦ੍ਬੁਧਃ । ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਕੇਵਲਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰਨ੍ਯਥਾ ਪਤਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ਤੇ ਘਾਹ, ਲੱਕੜ, ਫਲ ਜਾਂ ਫੁੱਲ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਮੁਦ੍ਗਯਵਾਦੀਨਾਂ ਮੁष੍ਟਿਰ੍ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਪਥਿਸ੍ਥਿਤੈਃ । ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੈਰ੍ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਾਦਿਭਿਰਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਤਿਲ, ਮੂੰਗ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦਾਲਾਂ ਦੀ ਇਕ ਮੋਢੀ ਭੁੱਖੇ ਯਾਤਰੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਨ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਪਦੇਸ਼ੇਨ ਪਾਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍ । ਵ੍ਰਤੇਨ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਾਗੁਹ੍ਯ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰ ਦਂਭਨਮ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਵਰਤ ਰਾਹੀਂ ਪਾਪ ਛੁਪਾ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਤ੍ਯੇਹ ਚੇਦृਸ਼ੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਗਰ੍ਹ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ । ਛਦ੍ਮਨਾਚਰਿਤਂ ਯਚ੍ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਐਸਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਵਰਤ ਠੱਗੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਲਿਂਗੀ ਲਿਂਗਿਵੇषੇਣ ਯੋ ਵृਤ੍ਤਿਮੁਪਤਿष੍ਠਤਿ । ਸਲਿਗਿਂਨੋ ਹਰੇਦੇਨਸ੍ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨੌ ਚ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਬਿਨਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲਿਬਾਸ ਪਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਜਾਤ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਚਨਂ ਯੋਨਿਸਂਬਂਧਂ ਸਹਵਾਸਂ ਚ ਭਾषਣਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਪਤਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਨੇਨ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮੰਗਣ, ਜਨਾਨੀ ਸੰਬੰਧ, ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਦ੍ਰੋਹਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਗੁਰੁਦ੍ਰੋਹਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਦੇਵਦ੍ਰੋਹਾਦ੍ਗੁਰੁਦ੍ਰੋਹਃ ਕੋਟਿਕੋਟਿਗੁਣਾਧਿਕਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਗਾੜ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਅਧਿਆਪਕ ਨਾਲ ਵਿਗਾੜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਗਾੜ ਤੋਂ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਪਾਪ ਹੈ।