ਮਾਨ੍ਯਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਪਂਚਾਹੁਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਗੁਰੂਤ੍ਤਰਾਤ੍ । ਪਂਚਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਵਰ੍ਣੇषੁ ਭੂਯਾਂਸਿ ਬਲਵਂਤਿ ਚ
ਪੰਜ ਆਦਰਯੋਗ ਥਾਂ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਪਿਛਲੇ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਾਣਯੋਗ। ਤਿੰਨ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਯੁਃ ਸੋऽਤ੍ਰ ਮਾਨਾਰ੍ਹਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋऽਪਿ ਦਸ਼ਮੀਂ ਗਤਃ । ਪਂਥਾ ਦੇਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੈ ਰਾਜ੍ਞੇ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਮਾਣਯੋਗ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਸ਼ੂਦਰ ਦਸਵੇਂ ਨੰਬਰ ਤੇ ਹੋਵੇ। ਰਾਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸਤਰੀ, ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵृਦ੍ਧਾਯ ਭਾਰਭਗ੍ਨਾਯ ਰੋਗਿਣੇ ਦੁਰ੍ਬਲਾਯ ਚ । ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਮਾਹृਤ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਂ ਗृਹੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਤੋऽਨ੍ਵਹਮ੍
ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੇ, ਬਿਮਾਰ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਿਕਸ਼ਾ ਇਕੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ 'ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਯਤਨ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਗੁਰੁਵੇऽਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਵਾਗ੍ਯਤਸ੍ਤਦਨੁਜ੍ਞਯਾ । ਭਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਚਰੇਦ੍ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਮੁਪਵੀਤੀ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਭੋਜਨ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਬੋਲ ਕਾਬੂ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਭਿਕਸ਼ਾ ਮੰਗਣ ਆਉਣ।
ਭਵਨ੍ਮਧ੍ਯਂ ਤੁ ਰਾਜਨ੍ਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤੁ ਭਵਦੁਤ੍ਤਰਮ੍ । ਮਾਤਰਂ ਵਾ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਵਾ ਮਾਤੁਰ੍ਵਾ ਭਗਿਨੀਂ ਨਿਜਾਮ੍
ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਰੀ, ਤੇ ਆਖਰੀ 'ਤੇ ਵੈਸ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਭਿਕਸ਼ਾ ਮੰਗਣ। ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਂ, ਭੈਣ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਤੋਂ ਭਿਕਸ਼ਾ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ੇਤ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂਪ੍ਰਥਮਂ ਯਾਚੈਨਂ ਨ ਵਿਮਾਨਯੇਤ੍ । ਸਜਾਤੀਯਗृਹੇष੍ਵੇਵ ਸਾਰ੍ਵਵਰ੍ਣਿਕਮੇਵ ਵਾ
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਭਿਕਸ਼ਾ ਮੰਗੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਘਟੀਆ ਨਾ ਸਮਝੇ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯਾਚਰਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪਤਿਤਾ ਦਿਵਿ ਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਵੇਦਯਜ੍ਞੈਰਹੀਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਨਾਂ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮ੍ਮਸੁ
ਭਿਕਸ਼ਾ ਮੰਗਣ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਪਤਿਤ ਜਾਂ ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦ ਜਾਂ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਭਿਕਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਹੋਣ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰ੍ਯ੍ਯਾਹਰੇਦ੍ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਗृਹੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਤੋऽਨ੍ਵਹਮ੍ । ਗੁਰੋਃ ਕੁਲੇ ਨ ਭਿਕ੍ਸ਼ੇਤ ਨ ਜ੍ਞਾਤਿਕੁਲਬਂਧੁषੁ
ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਯਤਨ ਨਾਲ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਭਿਕਸ਼ਾ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।
ਅਲਾਭੇਤ੍ਵਨ੍ਯਗੇਹਾਨਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਵਾ ਵਿਚਰੇਦ੍ਗ੍ਰਾਮਂ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਾਨਾਮਸਂਭਵੇ
ਜੇ ਹੋਰ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਭਿਕਸ਼ਾ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇ। ਜਾਂ, ਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਘਰ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਪੂਰੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਭਿਕਸ਼ਾ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਨਿਯਮ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤੋ ਵਾਚਂ ਦਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਨਵਲੋਕਯਨ੍ । ਸਮਾਹृਤ੍ਯ ਤੁ ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਯਾਵਦਰ੍ਥਮਮਾਯਯਾ
ਬੋਲ ਕਾਬੂ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਾ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਯਤਨ ਨਾਲ ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜਿੰਨੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਉਤਨੀ ਭਿਕਸ਼ਾ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੁਂਜੀਤ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਗ੍ਯਤੋऽਨਨ੍ਯਮਾਨਸਃ । ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯੇਣ ਵਰ੍ਤਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਵੇਕਾਨ੍ਨੋ ਭਵੇਦ੍ਵ੍ਰਤੀ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਬੋਲ ਕਾਬੂ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਲ ਨਾ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਿਕਸ਼ਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰੋ, ਤੇ ਇੱਕੋ ਘਰ ਦਾ ਭੋਜਨ ਨਾ ਖਾਓ।
ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯੈਣ ਵਰ੍ਤ੍ਤਿਨੋ ਵृਤ੍ਤਿਰੁਪਵਾਸਸਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ । ਪੂਜਯੇਦਸ਼ਨਂ ਨਿਤ੍ਯਮਦ੍ਯਾਚ੍ਚੈਨਮਕੁਤ੍ਸਯਨ੍
ਭਿਕਸ਼ਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਤੇ ਘਟੀਆ ਨਾ ਸਮਝ ਕੇ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹृष੍ਯੇਤ੍ਪ੍ਰਸੀਦੇਚ੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਨਂਦੇਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਅਨਾਰੋਗ੍ਯਮਨਾਯੁष੍ਯਮਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂ ਚਾਤਿਭੋਜਨਮ੍
ਭੋਜਨ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰ। ਜਿਆਦਾ ਖਾਣਾ ਬਿਮਾਰੀ, ਘੱਟ ਉਮਰ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਪੁਣ੍ਯਂ ਲੋਕਵਿਦ੍ਵਿष੍ਟਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋऽਨ੍ਨਾਨਿ ਭੁਂਜੀਤ ਸੂਰ੍ਯਾਭਿਮੁਖਮੇਵ ਵਾ
ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਭੋਜਨ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਖਾਓ।
ਨਾਦ੍ਯਾਦੁਦਙ੍ਮੁਖੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਧਿਰੇष ਸਨਾਤਨਃ । ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਪਾਣਿਪਾਦੌ ਚ ਭੁਂਜਾਨੋ ਦ੍ਵਿਰੁਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਹੱਥ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਖਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਦੇਸ਼ੇ ਸਮਾਸੀਨੋ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦ੍ਵਿਰੁਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਸਾਫ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਰਥ੍ਯੋਪਸਰ੍ਪਣੇ । ਓष੍ਠਾਵਲੋਮਕੌ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਾਸੋ ਵਿਪਰਿਧਾਯ ਚ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਖਾਣ, ਪੀਣ, ਸੌਣ, ਨ੍ਹਾਉਣ, ਗਲੀ ਵੱਲ ਜਾਣ, ਹੋਠ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਾਲ ਛੂਹਣ, ਜਾਂ ਕਪੜਾ ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਰੇਤੋਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषਾਣਾਮੁਤ੍ਸਰ੍ਗੇऽਨृਤਭਾषਣੇ । ष੍ਠੀਵਿਤ੍ਵਾऽਧ੍ਯਯਨਾਰਂਭੇ ਕਾਸਸ਼੍ਵਾਸਾਗਮੇ ਤਥਾ
ਬੀਜ, ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਗੂ ਕਰਣ, ਝੂਠ ਬੋਲਣ, ਥੂਕਣ, ਪਾਠ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਣ, ਖੰਘਣ ਜਾਂ ਛੀਂਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਚਤ੍ਵਰਂ ਵਾ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਂ ਵਾ ਸਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਸਂਧ੍ਯਯੋਰੁਭਯੋਸ੍ਤਦ੍ਵਦਾਚਾਂਤੋऽਪ੍ਯਾਚਮੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਚੌਕ ਜਾਂ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਚਾਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਂਡਾਲਮ੍ਲੇਚ੍ਛਸਂਭਾषੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰੋਚ੍ਛਿष੍ਟਭਾषਣੇ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਪੁਰੁषਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੋਜ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
ਚੰਡਾਲ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਣ, ਜਾਂ ਔਰਤ, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਉੱਚਿਸ਼ਟ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਣ, ਜਾਂ ਐਸਾ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਐਸਾ ਭੋਜਨ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਆਚਾਮੇਦਸ਼੍ਰੁਪਾਤੇ ਵਾ ਲੋਹਿਤਸ੍ਯ ਤਥੈਵ ਚ । ਭੋਜਨੇ ਸਂਧ੍ਯਯੋਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषਯੋਃ
ਅੰਸੂ ਵਗਣ, ਖੂਨ ਵਗਣ, ਖਾਣ, ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਨ੍ਹਾਉਣ, ਪੀਣ, ਜਾਂ ਪੇਸ਼ਾਬ-ਗੂ ਕਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਣੀ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਗਤੋ ਵਾਚਮੇਤ੍ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਕृਤ੍ਸਕृਦਥਾਨ੍ਯਤਃ । ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਗਵਾਮਥਾਲਂਭੇ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤਮੇਵ ਵਾ
ਸੌਣ ਤੋਂ ਉੱਠਣ, ਚਾਹੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਜਾਂ ਅੱਗ, ਗਾਂ, ਜਾਂ ਅਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਥਾਤ੍ਮਨਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇ ਨੀਲਦ੍ਯਂ ਵਾ ਪਰਿਧਾਯ ਚ । ਉਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇਜ੍ਜਲਂ ਵਾਰ੍ਤਂ ਤृਣਂ ਵਾ ਭੂਮਿਮੇਵ ਚ
ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੂਹਣ, ਨੀਲਾ ਜਾਂ ਗੀਲਾ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨਣ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ, ਘਾਹ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਕੇਸ਼ਾਨਾਂ ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇ ਵਾਸਸਃ ਸ੍ਖਲਿਤਸ੍ਯ ਚ । ਅਨੁष੍ਣਾਭਿਰਕੇਸ਼ਾਭਿਰਦੁष੍ਟਾਭਿਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਤਃ
ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਕਪੜਾ ਲੁੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਾ ਗਰਮ, ਨਾ ਪੁਰਾਣਾ, ਨਾ ਅਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੌਚੇऽਪ੍ਸੁ ਸਰ੍ਵਦਾ ਚਾਮੇਦਾਸੀਨਃ ਪ੍ਰਾਗੁਦਙ੍ਮੁਖਃ । ਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰਾਵृਤ੍ਯ ਕਂਠਂ ਵਾ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਸ਼ਿਖੋऽਪਿ ਵਾ
ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬੈਠ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਜਾਂ ਗਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਜਾਂ ਖੁੱਲੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ।
ਅਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਯੋਃ ਸ਼ੌਚਂ ਮਾਰ੍ਗਤੋ ਨ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ । ਸੋਪਾਨਤ੍ਕੋਪਾਨਸ੍ਥੋ ਵਾ ਨੋष੍ਣੀषੀ ਚਾਚਮੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਪੈਰ ਧੋਏ ਬਿਨਾਂ ਰਸਤੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਜੇ ਜੁੱਤੀ ਪਹਿਨੀ ਹੋਵੇ, ਜੁੱਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸਿਰ ਢੱਕਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਛੂਹਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਚੈਵ ਵਰ੍षਧਾਰਾਭਿਰ੍ਨ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨੁਦ੍ਧृਤੋਦਕੈਃ । ਨੈਕਹਸ੍ਤਾਰ੍ਪਿਤਜਲੈਰ੍ਵਿਨਾ ਸੂਤ੍ਰੇਣ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਵਰਖਾ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਪਰੋਂ ਚੁੱਕਿਆ ਪਾਣੀ, ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਪਾਣੀ, ਜਾਂ ਧਾਗੇ ਬਿਨਾਂ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਪਾਦੁਕਾਸਨਸ੍ਥੋ ਵਾ ਬਹਿਰ੍ਜਾਨੁਰਥਾਪਿ ਵਾ । ਨ ਜਲ੍ਪਨ੍ਨ ਹਸਨ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਸ਼ਯਾਨਸ੍ਤਲ੍ਪ ਏਵ ਚ
ਚਪਲ ਜਾਂ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਜਾਂ ਗੋਡੇ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਜਾਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ, ਹੱਸਦੇ, ਧਿਆਨ ਭਟਕਦੇ, ਜਾਂ ਪਲੰਗ ਤੇ ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਛੂਹਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਵਿਕ੍ਸ਼ਿਤਾਭਿਃ ਫੇਨਾਦ੍ਯੈਰੁਪੇਤਾਭਿਰਥਾਪਿ ਵਾ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼ੁਚਿਕਰੋਨ੍ਮੁਕ੍ਤੈਰ੍ਨਕ੍ਸ਼ਾਰਾਭਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਝੱਗ ਵਾਲਾ, ਮੈਲਾ, ਜਾਂ ਗੰਦਲ ਪਾਣੀ, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ, ਅਪਵਿੱਤਰ ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਤੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਛੂਹੇ ਪਾਣੀ, ਜਾਂ ਖਾਰਾ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਚੈਵਾਂਗੁਲਿਭਿਃ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਾਨ੍ਯਮਾਨਸਃ । ਨ ਵਰ੍ਣਰਸਦੁष੍ਟਾਭਿਰ੍ਨ ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਰੋਦਕੈਃ
ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ, ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਰੰਗ-ਰੂਪ ਜਾਂ ਸਵਾਦ ਖਰਾਬ ਪਾਣੀ, ਜਾਂ ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।