ਵਂਚਿਤਾਸ੍ਤੇ ਚ ਕਲੁषਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਂਗਪ੍ਰਸਂਗਤਃ । ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਂਤਿ ਚ ਲੋਮਾਨਿ ਯੇषਾਂ ਨੋ ਕृष੍ਣਸ਼ਬ੍ਦਨੇ
ਉਹ ਮਲੇਚ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਖੜੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਤੇ ਮੂਰ੍ਖਾ ਹ੍ਯਕृਤਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਾਦਿ ਵਿਹ੍ਵਲਾਃ । ਰੁਦਂਤਿ ਬਹੁਲਾਲਾਪੈਰ੍ਨ ਕृष੍ਣਾਕ੍ਸ਼ਰਕੀਰ੍ਤਨੇ
ਉਹ ਮੂਰਖ, ਅਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਿਰਮਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੰਝੂ ਰੋਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਜਿਹ੍ਵਾਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਪਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕृष੍ਣਨਾਮਜਪੇਨ੍ਨਹਿ । ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਪਿ ਮੁਕ੍ਤਿਸੋਪਾਨਂ ਹੇਲਯੈਵ ਚ੍ਯਵਂਤਿ ਤੇ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਜੀਭ ਮਿਲਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜੇ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਜਪਦਾ, ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ, ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਨੇਨ ਵੈ ਵਿष੍ਣੁਂ ਕਰ੍ਮਯੋਗੇਨ ਮਾਨਵਃ । ਕਰ੍ਮਯੋਗਾਰ੍ਚ੍ਚਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤ੍ਯੇਵ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਯਤਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਕਰਮ-ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕਰਮ-ਯੋਗ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਤੀਰ੍ਥਾਦਪ੍ਯਧਿਕਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਭਜਨਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਖਲੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸ੍ਨਾਨਪਾਨਾਵਗਾਹਨੈਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਪੀਣ ਜਾਂ ਡੁਬਕੀ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਫਲਂ ਕृष੍ਣਸੇਵਨਾਤ੍ । ਯਜਂਤੇ ਕਰ੍ਮਯੋਗੇਨ ਧਨ੍ਯਾ ਏਵ ਨਰਾ ਹਰਿਮ੍
ਉਹੀ ਫਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਰਮ-ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਵਾਕਈ ਧਨਵੰਤ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਜਧ੍ਵਂ ਮੁਨਯਃ ਕृष੍ਣਂ ਪਰਮਮਂਗਲਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮੁਨਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨਂ ਨਾਮ ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਪੰਜਵਾਂ-ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ऋषਯ ਊਚੁ- ਕਰ੍ਮਯੋਗਃ ਕਥਂ ਸੂਤ ਯੇਨ ਚਾਰਾਧਿਤੋ ਹਰਿਃ । ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ ਮਹਾਭਾਗ ਵਦ ਨੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—ਹੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਕਰਮ-ਯੋਗ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ? ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਯੇਨਾਸੌ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ਃ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯੋ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ । ਤਦ੍ਵਦਾਖਿਲਲੋਕਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧਰ੍ਮਸਂਗ੍ਰਹਮ੍
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਇਸ਼ਵਰ, ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸੰਚੇਤ ਲਈ ਦੱਸੋ।
ਤਂ ਕਰ੍ਮਯੋਗਂ ਵਦ ਨਃ ਸੂਤ ਮੂਰ੍ਤਿਮਯਸ੍ਤੁ ਯਃ । ਇਤਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਵੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਭਵਦਗ੍ਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਹੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਉਹ ਕਰਮ-ਯੋਗ, ਜੋ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਵਮੇਵ ਪੁਰਾ ਪृष੍ਟੋ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ । ऋषਿਭਿਰਗ੍ਨਿਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤਾਨਾਹ ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸੁਣੋ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂਮृषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਕਰ੍ਮਯੋਗਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮਾਤ੍ਯਂਤਿਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਕਰਮ-ਯੋਗ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਮ੍ਨਾਯਸਿਦ੍ਧਮਖਿਲਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ऋषੀਣਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨੁਰਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਮਨੂ ਨੇ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਮृषਿਸਂਘੈਰ੍ਨਿषੇਵਿਤਮ੍ । ਸਮਾਹਿਤਧਿਯੋ ਯੂਯਂ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਗਦਤੋ ਮਮ
ਇਹ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਠੀਕ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਕृਤੋਪਨਯਨੋ ਵੇਦਾਨਧੀਯੀਤ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਗਰ੍ਭਾष੍ਟਮੇऽष੍ਟਮੇਵਾਬ੍ਦੇ ਸ੍ਵਸੂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋਵਾਂ-ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਸੂਤਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਰਭ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ।
ਦਂਡੀ ਚ ਮੇਖਲੀ ਸੂਤ੍ਰੀ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਧਰੋ ਮੁਨਿਃ । ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਹਾਰੋ ਗੁਰੁਹਿਤੋ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣੋ ਗੁਰੋਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਦੰਡ, ਮੇਖਲਾ, ਜਨੇਊ, ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜਿਨ, ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਭਿਕਸ਼ਾ ਖਾਏ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਤੱਕੇ।
ਕਾਰ੍ਪਾਸਮੁਪਵੀਤਾਰ੍ਥਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੁਰਾ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਵृਤ੍ਸੂਤ੍ਰਂ ਕੌਸ਼ਂ ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮੇਵ ਵਾ
ਕਪਾਹ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਦਾ ਤਿੰਨ-ਤੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨੇਊ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਉਪਨਯਨ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਸਦੋਪਵੀਤੀ ਚੈਵ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਦਾਬਦ੍ਧ ਸ਼ਿਖੋ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਤਦ੍ਭਵਤ੍ਯਯਥਾਕृਤਮ੍
ਦੋਵਾਂ-ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇ ਚੋਟੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਰਹੇ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੋ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਵਸੇਦਵਿਕृਤਂ ਵਾਸਃ ਕਾਰ੍ਪਾਸਂ ਵਾ ਕषਾਯਕਮ੍ । ਤਦੇਵ ਪਰਿਧਾਨੀਯਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਤਾਂਤਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਅਸਲ ਕਪੜਾ ਜਾਂ ਕਪਾਹ ਦਾ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨੇ। ਉਹੀ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਚਿੱਟਾ, ਵਧੀਆ ਤੰਦਾਂ ਵਾਲਾ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਤੁ ਸਮਾਮ੍ਨਾਤਂ ਵਾਸਃ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਅਭਾਵੇ ਗਾਵਯਮਪਿ ਰੌਰਵਂ ਵਾ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਉੱਤਰੀ ਵਸਤ੍ਰ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਜਾਂ ਰੂਰੂ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਵੀ ਵਰਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਬਾਹੁਂ ਸਵ੍ਯਬਾਹੌ ਸਮਰ੍ਪਿਤਮ੍ । ਉਪਵੀਤਂ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਵੀਤਂ ਕਂਠਸਜ੍ਜਨੇ
ਜਦੋਂ ਸੱਜਾ ਬਾਂਹ ਚੁੱਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਨੇਊ ਖੱਬੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ 'ਉਪਵੀਤ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗਲ 'ਤੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ 'ਨਿਵੀਤ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਵ੍ਯਬਾਹੁਂ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤੁ ਧृਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇਕਰ੍ਮਣਿ ਯੋਜਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਖੱਬਾ ਬਾਂਹ ਚੁੱਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਨੇਊ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਵਾਂ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ, ਤਾਂ ਇਹ 'ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨ੍ਯਾਗਾਰੇ ਗਵਾਂ ਗੋष੍ਠੇ ਹੋਮੇ ਤਪ੍ਯੇ ਤਥੈਵ ਚ । ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੇ ਭੋਜਨੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਗਾਂ ਦੇ ਬਾਰ ਵਿੱਚ, ਹੋਮ ਸਮੇਂ, ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਖਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ—
ਉਪਾਸਨੇ ਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਸਂਧ੍ਯਯੋਃ ਸਾਧੁਸਂਗਮੇ । ਉਪਵੀਤੀ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਧਿਰੇष ਸਨਾਤਨਃ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਸੰਧੀਆਂ ਵੇਲੇ, ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਜਨੇਊ 'ਉਪਵੀਤ' ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਇਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਦਾ ਲਈ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਮੌਂਜੀ ਤ੍ਰਿਵृਤ੍ਸਮਾਂ ਸ਼੍ਲਿष੍ਟਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਮੇਖਲਾਮ੍ । ਮੁਂਜਾਭਾਵੇ ਕੁਸ਼ੇਨਾਹੁਰ੍ਗ੍ਰਂਥਿਨੈਕੇਨ ਵਾ ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਮੂੰਜ ਘਾਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੱਟ ਕੇ ਮੇਖਲਾ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਮੂੰਜ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਨਾਲ ਜਾਂ ਇੱਕ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਗੰਠਾਂ ਵਾਲੀ ਮੇਖਲਾ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਧਾਰਯੇਦ੍ਵੈਣਵਪਾਲਾਸ਼ੌ ਦਂਡੌ ਕੇਸ਼ਾਂਤਿਕੌ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਹਵृਕ੍ਸ਼ਜਂ ਵਾਥ ਸੌਮ੍ਯਮਵ੍ਰਣਮੇਵ ਚ
ਦੋਵੇਂ ਵੰਡਾਂ, ਇੱਕ ਬੰਸ ਦੀ ਤੇ ਇੱਕ ਪਾਲਾਸ਼ ਦੀ, ਕੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੋਵਾਂ ਵੰਡਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਾਂ ਫਿਰ, ਯਜਨ ਯੋਗ ਰੁੱਖ ਦੀ, ਨਰਮ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਵੰਡ ਵੀ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸਾਯਂਪ੍ਰਾਤਰ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ਸਂਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸੀਤ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਕਾਮਾਲ੍ਲੋਭਾਦ੍ਭਯਾਨ੍ਮੋਹਾਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵੈਨਾਂ ਪਤਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਦੋਵੇਂ ਸੰਧੀਆਂ, ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੰਧਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਲਾਲਚ, ਇੱਛਾ, ਡਰ ਜਾਂ ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਾਯਂਪ੍ਰਾਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਂਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਦੇਵਾਨृषੀਨ੍ਪਿਤृਗਣਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਸੁਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਭ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁष੍ਪੈਃ ਪਤ੍ਰੈਰ੍ਯਵਾਂਬੁਭਿਃ । ਅਭਿਵਾਦਨਸ਼ੀਲਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵृਦ੍ਧੇषੁ ਧਰ੍ਮਤਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਫੁੱਲ, ਪੱਤੇ, ਜੌ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਰੇ। ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲੇ।