ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਨਰਕਾਨ੍ਘੋਰਾਂਨ੍ਨ ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਗਣਯੇਦ੍ਧੀਰਃ । ਮੂਰ੍ਖਂ ਵਾ ਪਂਡਿਤਂ ਵਾਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕੇਸ਼ਵਪ੍ਰਿਯਮ੍
—ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਮਝਦਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੋਣ ਜਾਂ ਗਿਆਨੀ, ਜਾਂ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਸ਼੍ਵਪਾਕਂ ਵਾ ਮੋਚਯਤਿ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਪਰੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਾਪਰਾਸ਼ਿ ਦਵਾਨਲਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਹੀ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ ਨਾਰਾਇਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਪਾਤਕਂ ਘੋਰਂ ਕृष੍ਣਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਿ ਜਗਤਾਂ ਗੁਰੁਃ
ਭਾਵੇਂ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ, ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਨੋऽਭ੍ਯਧਿਕਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ । ਅਤ੍ਰ ਯੇ ਵਿਵਦਂਤੇ ਵੈ ਆਯਾਸਲਘੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਚੰਗੇ ਵਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ। ਜਿਹੜੇ ਇੱਥੇ ਝਗੜਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਆਸਾਨੀ ਜਾਂ ਔਖੇਪਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ—
ਫਲਾਨਾਂ ਗੌਰਵਾਚ੍ਚਾਪਿ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਨਰਕਂ ਬਹੁ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰੌ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਰਿਨਾਮਪਰਾਯਣਃ
—ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕਈ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰੀ ਵਿੱਚ ਭਕਤਿ ਰੱਖੋ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੋ।
ਪੂਜਕਂ ਪृष੍ਠਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ੇਨ੍ਨਾਮਿਨਂ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਹਰਿਨਾਮਮਹਾਵਜ੍ਰਂ ਪਾਪਪਰ੍ਵਤਦਾਰਣੇ
ਪ੍ਰਭੂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਤੇ ਨਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਵਜਰ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਦੌ ਤੁ ਸਫਲੌ ਤਦਰ੍ਥਂ ਗਤਿਸ਼ਾਲਿਨੌ । ਤਾਵੇਵ ਧਨ੍ਯਾਵਾਖ੍ਯਾਤੌ ਯੌ ਤੁ ਪੂਜਾਕਰੌ ਕਰੌ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਫਲਦਾਇਕ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਮਕਸਦ ਵੱਲ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹੱਥ ਹੀ ਧੰਨ ਹਨ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਮਾਂਗਮੁਤ੍ਤਮਾਂਗਂ ਤਦ੍ਧਰੌ ਨਮ੍ਰਮੇਵ ਯਤ੍ । ਸਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਯਾ ਹਰਿਂ ਸ੍ਤੌਤਿ ਤਨ੍ਮਨਸ੍ਤਤ੍ਪਦਾਨੁਗਮ੍
ਉਹ ਸਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰੀ ਅੱਗੇ ਨਮਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਭ ਧੰਨ ਹੈ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਨ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨਿ ਲੋਮਾਨਿ ਚੋਚ੍ਯਂਤੇ ਯਾਨਿ ਤਨ੍ਨਾਮ੍ਨਿ ਚੋਤ੍ਥਿਤਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤਚ੍ਚ ਨੇਤ੍ਰਾਂਬੁ ਯਦਚ੍ਯੁਤਪ੍ਰਸਂਗਤਃ
ਉਹ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਉੱਠਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂ, ਅਚੂਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵਗਦੇ ਹਨ।
ਅਹੋ ਲੋਕਾ ਅਤਿਤਰਾਂ ਦੈਵਦੋषੇਣ ਵਂਚਿਤਾਃ । ਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਨ ਭਜਂਤਿ ਵੈ
ਹਾਏ, ਲੋਕ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਵਂਚਿਤਾਸ੍ਤੇ ਚ ਕਲੁषਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਂਗਪ੍ਰਸਂਗਤਃ । ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਂਤਿ ਚ ਲੋਮਾਨਿ ਯੇषਾਂ ਨੋ ਕृष੍ਣਸ਼ਬ੍ਦਨੇ
ਉਹ ਮਲੇਚ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਖੜੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਤੇ ਮੂਰ੍ਖਾ ਹ੍ਯਕृਤਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਾਦਿ ਵਿਹ੍ਵਲਾਃ । ਰੁਦਂਤਿ ਬਹੁਲਾਲਾਪੈਰ੍ਨ ਕृष੍ਣਾਕ੍ਸ਼ਰਕੀਰ੍ਤਨੇ
ਉਹ ਮੂਰਖ, ਅਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਿਰਮਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੰਝੂ ਰੋਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਜਿਹ੍ਵਾਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਪਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕृष੍ਣਨਾਮਜਪੇਨ੍ਨਹਿ । ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਪਿ ਮੁਕ੍ਤਿਸੋਪਾਨਂ ਹੇਲਯੈਵ ਚ੍ਯਵਂਤਿ ਤੇ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਜੀਭ ਮਿਲਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜੇ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਜਪਦਾ, ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ, ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਨੇਨ ਵੈ ਵਿष੍ਣੁਂ ਕਰ੍ਮਯੋਗੇਨ ਮਾਨਵਃ । ਕਰ੍ਮਯੋਗਾਰ੍ਚ੍ਚਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤ੍ਯੇਵ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਯਤਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਕਰਮ-ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕਰਮ-ਯੋਗ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਤੀਰ੍ਥਾਦਪ੍ਯਧਿਕਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਭਜਨਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਖਲੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸ੍ਨਾਨਪਾਨਾਵਗਾਹਨੈਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਪੀਣ ਜਾਂ ਡੁਬਕੀ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਫਲਂ ਕृष੍ਣਸੇਵਨਾਤ੍ । ਯਜਂਤੇ ਕਰ੍ਮਯੋਗੇਨ ਧਨ੍ਯਾ ਏਵ ਨਰਾ ਹਰਿਮ੍
ਉਹੀ ਫਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਰਮ-ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਵਾਕਈ ਧਨਵੰਤ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਜਧ੍ਵਂ ਮੁਨਯਃ ਕृष੍ਣਂ ਪਰਮਮਂਗਲਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮੁਨਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨਂ ਨਾਮ ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਪੰਜਵਾਂ-ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ऋषਯ ਊਚੁ- ਕਰ੍ਮਯੋਗਃ ਕਥਂ ਸੂਤ ਯੇਨ ਚਾਰਾਧਿਤੋ ਹਰਿਃ । ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ ਮਹਾਭਾਗ ਵਦ ਨੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—ਹੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਕਰਮ-ਯੋਗ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ? ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਯੇਨਾਸੌ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ਃ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯੋ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ । ਤਦ੍ਵਦਾਖਿਲਲੋਕਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧਰ੍ਮਸਂਗ੍ਰਹਮ੍
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਇਸ਼ਵਰ, ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸੰਚੇਤ ਲਈ ਦੱਸੋ।
ਤਂ ਕਰ੍ਮਯੋਗਂ ਵਦ ਨਃ ਸੂਤ ਮੂਰ੍ਤਿਮਯਸ੍ਤੁ ਯਃ । ਇਤਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਵੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਭਵਦਗ੍ਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਹੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਉਹ ਕਰਮ-ਯੋਗ, ਜੋ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਵਮੇਵ ਪੁਰਾ ਪृष੍ਟੋ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ । ऋषਿਭਿਰਗ੍ਨਿਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤਾਨਾਹ ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸੁਣੋ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂਮृषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਕਰ੍ਮਯੋਗਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮਾਤ੍ਯਂਤਿਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਕਰਮ-ਯੋਗ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਮ੍ਨਾਯਸਿਦ੍ਧਮਖਿਲਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ऋषੀਣਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨੁਰਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਮਨੂ ਨੇ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਮृषਿਸਂਘੈਰ੍ਨਿषੇਵਿਤਮ੍ । ਸਮਾਹਿਤਧਿਯੋ ਯੂਯਂ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਗਦਤੋ ਮਮ
ਇਹ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਠੀਕ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਕृਤੋਪਨਯਨੋ ਵੇਦਾਨਧੀਯੀਤ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਗਰ੍ਭਾष੍ਟਮੇऽष੍ਟਮੇਵਾਬ੍ਦੇ ਸ੍ਵਸੂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋਵਾਂ-ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਸੂਤਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਰਭ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ।
ਦਂਡੀ ਚ ਮੇਖਲੀ ਸੂਤ੍ਰੀ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਧਰੋ ਮੁਨਿਃ । ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਹਾਰੋ ਗੁਰੁਹਿਤੋ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣੋ ਗੁਰੋਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਦੰਡ, ਮੇਖਲਾ, ਜਨੇਊ, ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜਿਨ, ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਭਿਕਸ਼ਾ ਖਾਏ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਤੱਕੇ।
ਕਾਰ੍ਪਾਸਮੁਪਵੀਤਾਰ੍ਥਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੁਰਾ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਵृਤ੍ਸੂਤ੍ਰਂ ਕੌਸ਼ਂ ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮੇਵ ਵਾ
ਕਪਾਹ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਦਾ ਤਿੰਨ-ਤੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨੇਊ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਉਪਨਯਨ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਸਦੋਪਵੀਤੀ ਚੈਵ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਦਾਬਦ੍ਧ ਸ਼ਿਖੋ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਤਦ੍ਭਵਤ੍ਯਯਥਾਕृਤਮ੍
ਦੋਵਾਂ-ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇ ਚੋਟੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਰਹੇ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੋ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਵਸੇਦਵਿਕृਤਂ ਵਾਸਃ ਕਾਰ੍ਪਾਸਂ ਵਾ ਕषਾਯਕਮ੍ । ਤਦੇਵ ਪਰਿਧਾਨੀਯਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਤਾਂਤਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਅਸਲ ਕਪੜਾ ਜਾਂ ਕਪਾਹ ਦਾ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨੇ। ਉਹੀ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਚਿੱਟਾ, ਵਧੀਆ ਤੰਦਾਂ ਵਾਲਾ।