ਏਤਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਕਰ੍ਮੈਵਂ ਯਦਿ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਕਰ੍ਮਯੋਗਃ ਕਿਲ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਜੀ, ਜੇ ਐਸਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਹੈ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਰਮ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਦਰਅਸਲ, ਵਰਨਾਂ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ।
ਨਾਨਾਵਿਧੋ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚੈਕਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ । ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਃ ਕृਤਾ ਯੇਨ ਮਨਸਾ ਵਚਸਾ ਗਿਰਾ
ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਪਰ ਇੱਕ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ: ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ, ਜੋ ਮਨ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਿਤਂ ਤੇਨ ਜਿਤਂ ਤੇਨ ਜਿਤਮੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਹਰਿਰੇਵ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹਰੀ ਹੀ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹਰਿਨਾਮਮਹਾਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪਾਪਪਿਸ਼ਾਚਕਮ੍ । ਹਰੇਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਕृਦਪ੍ਯਮਲਾਸ਼ਯਾਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ, ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰੀ ਜਾਵੇ,
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਸਮਾਪ੍ਲਾਵਂ ਲਭਂਤੇ ਯਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਚ ਹਰੇਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾਮਪਰਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਂਤ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਸਾਦਤੁਲਸੀਮਾਘ੍ਰਾਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹੋ,
ਪ੍ਰਚਂਡਂ ਵਿਕਰਾਲਂ ਤਦ੍ਯਮਸ੍ਯਾਸ੍ਯਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਣਾਮੀ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਾਤੁਃ ਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਪਿਬੇਨ੍ਨਹਿ
ਯਮ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ਪੈਂਦਾ। ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ।
ਹਰਿਪਾਦੇ ਮਨੋ ਯੇषਾਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮੋਨਮਃ । ਪੁਲ੍ਕਸਃ ਸ਼੍ਵਪਚੋ ਵਾਪਿ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਹਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ। ਚਾਹੇ ਪੁਲਕਸ, ਸ਼ਵਪਕ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਾਤੀਆਂ ਹੋਣ,
ਤੇऽਪਿ ਵਂਦ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਹਰਿਪਾਦੈਕਸੇਵਕਾਃ । ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਾ ਰਾਜਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਹੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਵੰਦਨਯੋਗ ਹਨ। ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਗਤ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ?
ਹਰੌ ਭਕ੍ਤਿਂ ਵਿਧਾਯੈਵ ਗਰ੍ਭਵਾਸਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਹਰੇਰਗ੍ਰੇ ਸ੍ਵਨੈਰੁਚ੍ਚੈਰ੍ਨृਤ੍ਯਂਸ੍ਤਨ੍ਨਾਮਕृਨ੍ਨਰਃ
ਹਰੀ ਵਿੱਚ ਭਕਤੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮੁੜ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਗਾ ਕੇ ਨੱਚਣ ਵਾਲਾ,
ਪੁਨਾਤਿ ਭੁਵਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਗਂਗਾਦਿ ਸਲਿਲਂ ਯਥਾ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਆਲਾਪਾਦਪਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਣ ਨਾਲ ਵੀ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਪਾਪੈਰ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਹਰੇਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨੁਚ੍ਚੈਸ੍ਤਨ੍ਨਾਮਕृਨ੍ਨਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਆਦਿ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹਰੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ,
ਕਰਤਾਲਾਦਿਸਂਧਾਨਂ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਕਲਸ਼ਬ੍ਦਿਤਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਂ ਤੇਨੈਵ ਕਰਤਾਲਿਤਮ੍
ਹੱਥ ਤਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ, ਸੁਰੀਲੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਵੀ, ਉਸ ਤਾਲੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਕਥਾਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਖ੍ਯਾਯਿਕਾਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਚ੍ਚ ਯਃ । ਤਸ੍ਯ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੇ ਖਿਆਤੀਆਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਾਨਾਮਾਸ਼ਂਕਾ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ । ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚ ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕृष੍ਣਨਾਮ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਿਹੜੀ? ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥੀਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਜਗਤੀਂ ਗृਹੀਤਂ ਕृष੍ਣਨਾਮ ਯੈਃ । ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਨਿਵਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਂ ਵਿਦੁਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਮੁਨੀਆਂ, ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਪੂਣ ਨਹੀਂ।
ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਸਾਦਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਮਸ੍ਤਕੇ । ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਭਵੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਮਸ਼ੋਕਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਕੇ, ਜਾਂ ਮੱਥੇ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਦਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਨੀਯੋ ਨਮਸ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਹਰਿਰੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯੇ ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਦੇਵਂ ਵਾਪਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਹਰੀ ਹੀ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਾਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ—
ਏਕੀਭਾਵੇਨ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨ ਤੇषਾਂ ਪੁਨਰੁਦ੍ਭਵਃ । ਤਸ੍ਮਾਦਨਾਦਿਨਿਧਨਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਤ੍ਮਾਨਮਵ੍ਯਯਮ੍
—ਇੱਕਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਅਟੱਲ ਆਤਮਾ ਮੰਨੋ।
ਹਰਿਂ ਚੈਕਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਧ੍ਵਂ ਪੂਜਯਧ੍ਵਂ ਤਥੈਵ ਹਿ । ਯੇ ਸਮਾਨਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਹਰਿਂ ਵੈ ਦੇਵਤਾਂਤਰਮ੍
ਹਰੀ ਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਪੂਜੋ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੇਖਿਆ—
ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਨਰਕਾਨ੍ਘੋਰਾਂਨ੍ਨ ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਗਣਯੇਦ੍ਧੀਰਃ । ਮੂਰ੍ਖਂ ਵਾ ਪਂਡਿਤਂ ਵਾਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕੇਸ਼ਵਪ੍ਰਿਯਮ੍
—ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਮਝਦਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੋਣ ਜਾਂ ਗਿਆਨੀ, ਜਾਂ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਸ਼੍ਵਪਾਕਂ ਵਾ ਮੋਚਯਤਿ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਪਰੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਾਪਰਾਸ਼ਿ ਦਵਾਨਲਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਹੀ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ ਨਾਰਾਇਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਪਾਤਕਂ ਘੋਰਂ ਕृष੍ਣਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਿ ਜਗਤਾਂ ਗੁਰੁਃ
ਭਾਵੇਂ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ, ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਨੋऽਭ੍ਯਧਿਕਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ । ਅਤ੍ਰ ਯੇ ਵਿਵਦਂਤੇ ਵੈ ਆਯਾਸਲਘੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਚੰਗੇ ਵਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ। ਜਿਹੜੇ ਇੱਥੇ ਝਗੜਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਆਸਾਨੀ ਜਾਂ ਔਖੇਪਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ—
ਫਲਾਨਾਂ ਗੌਰਵਾਚ੍ਚਾਪਿ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਨਰਕਂ ਬਹੁ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰੌ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਰਿਨਾਮਪਰਾਯਣਃ
—ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕਈ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰੀ ਵਿੱਚ ਭਕਤਿ ਰੱਖੋ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੋ।
ਪੂਜਕਂ ਪृष੍ਠਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ੇਨ੍ਨਾਮਿਨਂ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਹਰਿਨਾਮਮਹਾਵਜ੍ਰਂ ਪਾਪਪਰ੍ਵਤਦਾਰਣੇ
ਪ੍ਰਭੂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਤੇ ਨਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਵਜਰ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਦੌ ਤੁ ਸਫਲੌ ਤਦਰ੍ਥਂ ਗਤਿਸ਼ਾਲਿਨੌ । ਤਾਵੇਵ ਧਨ੍ਯਾਵਾਖ੍ਯਾਤੌ ਯੌ ਤੁ ਪੂਜਾਕਰੌ ਕਰੌ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਫਲਦਾਇਕ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਮਕਸਦ ਵੱਲ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹੱਥ ਹੀ ਧੰਨ ਹਨ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਮਾਂਗਮੁਤ੍ਤਮਾਂਗਂ ਤਦ੍ਧਰੌ ਨਮ੍ਰਮੇਵ ਯਤ੍ । ਸਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਯਾ ਹਰਿਂ ਸ੍ਤੌਤਿ ਤਨ੍ਮਨਸ੍ਤਤ੍ਪਦਾਨੁਗਮ੍
ਉਹ ਸਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰੀ ਅੱਗੇ ਨਮਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਭ ਧੰਨ ਹੈ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਨ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨਿ ਲੋਮਾਨਿ ਚੋਚ੍ਯਂਤੇ ਯਾਨਿ ਤਨ੍ਨਾਮ੍ਨਿ ਚੋਤ੍ਥਿਤਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤਚ੍ਚ ਨੇਤ੍ਰਾਂਬੁ ਯਦਚ੍ਯੁਤਪ੍ਰਸਂਗਤਃ
ਉਹ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਉੱਠਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂ, ਅਚੂਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵਗਦੇ ਹਨ।
ਅਹੋ ਲੋਕਾ ਅਤਿਤਰਾਂ ਦੈਵਦੋषੇਣ ਵਂਚਿਤਾਃ । ਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਨ ਭਜਂਤਿ ਵੈ
ਹਾਏ, ਲੋਕ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।