ਅਹਂਕਾਰਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਅਕੋਪਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ । ਆਤ੍ਮੋਪਮਸ਼੍ਚ ਭੂਤੇषੁ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਸੱਚ ਬੋਲੇ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਝੇ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਭਿਃ ਕ੍ਰਤਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਨ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਦਰਿਦ੍ਰੇਣ ਯਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਮਹੀਪਤੇ
ਯਜਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸੇ ਹਨ; ਪਰ, ਰਾਜਾ, ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਬਹੂਪਕਰਣੋ ਯਜ੍ਞੋ ਨਾਨਾਸਂਭਾਰਸਂਭ੍ਰਮਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਵਿਵਿਧੈਰਰ੍ਥ੍ਯੈਃ ਸਮृਦ੍ਧੈਰ੍ਵਾ ਨਰੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਯਜਨ ਲਈ ਕਈ ਸਾਮਾਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਿਆਰੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵਾਧੂ ਵਸਾਏ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਦਰਿਦ੍ਰੈਰਪਿ ਬੁਧੈਃ ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਤਤੋ ਯਜ੍ਞਫਲੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਪਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹੁਣ ਸੁਣ ਉਹ ਜੋ ਗਰੀਬ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲਾਂ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਂ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਮਿਦਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞੈਰਪਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੁਪਤ ਰਾਜ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ—ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਜੋ ਯਜਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਦਸ਼ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਗਂਗਾਯਾਂ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਨਰਰ੍षਭ
ਦਸ ਕਰੋੜ ਤੇ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਹੋਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵ ਮਹਾਰਾਜ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਮਕਂਟਕਮ੍ । ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਯਜਮਾਨੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਓ। ਰਾਜ ਦਾ ਸੁਖ-ਚੈਨ ਨਾਲ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਵੇਖੋਗੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਯਜਮਾਨ ਵਜੋਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਪ੍ਰਯਾਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ। ਨਾਮ ਊਨਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ 'ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ ਉਨੰਜਾ ਚੈਪਟਰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ- ਭਵਤਾ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਪृष੍ਟਮੇਵ ਚ । ਇਦਾਨੀਮਪਿ ਪृਚ੍ਛਾਮ ਏਕਂ ਵਦ ਮਹਾਮਤੇ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਕੁਝ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ ਜੀ।
ਏਤੇषਾਂ ਖਲੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸੇਵਨਾਦ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਿਲ ਕृਤ੍ਵੈਕਂ ਕਰ੍ਮ ਕੇਨ ਚ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਇੱਕ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਏਤਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਕਰ੍ਮੈਵਂ ਯਦਿ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਕਰ੍ਮਯੋਗਃ ਕਿਲ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਜੀ, ਜੇ ਐਸਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਹੈ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਰਮ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਦਰਅਸਲ, ਵਰਨਾਂ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ।
ਨਾਨਾਵਿਧੋ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚੈਕਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ । ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਃ ਕृਤਾ ਯੇਨ ਮਨਸਾ ਵਚਸਾ ਗਿਰਾ
ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਪਰ ਇੱਕ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ: ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ, ਜੋ ਮਨ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਿਤਂ ਤੇਨ ਜਿਤਂ ਤੇਨ ਜਿਤਮੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਹਰਿਰੇਵ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹਰੀ ਹੀ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹਰਿਨਾਮਮਹਾਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪਾਪਪਿਸ਼ਾਚਕਮ੍ । ਹਰੇਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਕृਦਪ੍ਯਮਲਾਸ਼ਯਾਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ, ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰੀ ਜਾਵੇ,
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਸਮਾਪ੍ਲਾਵਂ ਲਭਂਤੇ ਯਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਚ ਹਰੇਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾਮਪਰਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਂਤ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਸਾਦਤੁਲਸੀਮਾਘ੍ਰਾਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹੋ,
ਪ੍ਰਚਂਡਂ ਵਿਕਰਾਲਂ ਤਦ੍ਯਮਸ੍ਯਾਸ੍ਯਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਣਾਮੀ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਾਤੁਃ ਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਪਿਬੇਨ੍ਨਹਿ
ਯਮ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ਪੈਂਦਾ। ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ।
ਹਰਿਪਾਦੇ ਮਨੋ ਯੇषਾਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮੋਨਮਃ । ਪੁਲ੍ਕਸਃ ਸ਼੍ਵਪਚੋ ਵਾਪਿ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਹਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ। ਚਾਹੇ ਪੁਲਕਸ, ਸ਼ਵਪਕ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਾਤੀਆਂ ਹੋਣ,
ਤੇऽਪਿ ਵਂਦ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਹਰਿਪਾਦੈਕਸੇਵਕਾਃ । ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਾ ਰਾਜਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਹੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਵੰਦਨਯੋਗ ਹਨ। ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਗਤ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ?
ਹਰੌ ਭਕ੍ਤਿਂ ਵਿਧਾਯੈਵ ਗਰ੍ਭਵਾਸਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਹਰੇਰਗ੍ਰੇ ਸ੍ਵਨੈਰੁਚ੍ਚੈਰ੍ਨृਤ੍ਯਂਸ੍ਤਨ੍ਨਾਮਕृਨ੍ਨਰਃ
ਹਰੀ ਵਿੱਚ ਭਕਤੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮੁੜ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਗਾ ਕੇ ਨੱਚਣ ਵਾਲਾ,
ਪੁਨਾਤਿ ਭੁਵਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਗਂਗਾਦਿ ਸਲਿਲਂ ਯਥਾ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਆਲਾਪਾਦਪਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਣ ਨਾਲ ਵੀ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਪਾਪੈਰ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਹਰੇਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨੁਚ੍ਚੈਸ੍ਤਨ੍ਨਾਮਕृਨ੍ਨਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਆਦਿ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹਰੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ,
ਕਰਤਾਲਾਦਿਸਂਧਾਨਂ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਕਲਸ਼ਬ੍ਦਿਤਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਂ ਤੇਨੈਵ ਕਰਤਾਲਿਤਮ੍
ਹੱਥ ਤਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ, ਸੁਰੀਲੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਵੀ, ਉਸ ਤਾਲੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਕਥਾਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਖ੍ਯਾਯਿਕਾਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਚ੍ਚ ਯਃ । ਤਸ੍ਯ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੇ ਖਿਆਤੀਆਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਾਨਾਮਾਸ਼ਂਕਾ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ । ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚ ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕृष੍ਣਨਾਮ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਿਹੜੀ? ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥੀਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਜਗਤੀਂ ਗृਹੀਤਂ ਕृष੍ਣਨਾਮ ਯੈਃ । ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਨਿਵਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਂ ਵਿਦੁਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਮੁਨੀਆਂ, ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਪੂਣ ਨਹੀਂ।
ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਸਾਦਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਮਸ੍ਤਕੇ । ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਭਵੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਮਸ਼ੋਕਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਕੇ, ਜਾਂ ਮੱਥੇ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਦਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਨੀਯੋ ਨਮਸ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਹਰਿਰੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯੇ ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਦੇਵਂ ਵਾਪਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਹਰੀ ਹੀ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਾਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ—
ਏਕੀਭਾਵੇਨ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨ ਤੇषਾਂ ਪੁਨਰੁਦ੍ਭਵਃ । ਤਸ੍ਮਾਦਨਾਦਿਨਿਧਨਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਤ੍ਮਾਨਮਵ੍ਯਯਮ੍
—ਇੱਕਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਅਟੱਲ ਆਤਮਾ ਮੰਨੋ।
ਹਰਿਂ ਚੈਕਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਧ੍ਵਂ ਪੂਜਯਧ੍ਵਂ ਤਥੈਵ ਹਿ । ਯੇ ਸਮਾਨਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਹਰਿਂ ਵੈ ਦੇਵਤਾਂਤਰਮ੍
ਹਰੀ ਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਪੂਜੋ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੇਖਿਆ—