ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਂਡਵਾ ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾਗੁਰੁਦੇਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਤਰ੍ਪਯਨ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਪਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨਾਭ੍ਯਾਗਤਸ੍ਤਦਾ । ਪਾਂਡਵੈਃ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸ ਮਾਧਵਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ; ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृष੍ਣੇਨ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੁਨਰੇਵ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਅਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯੇ ਤੁ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਰਾਜ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਚੈਵ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੋ ਮਹਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤੀਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਤਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ 'ਸੁਖ-ਸਲਾਮਤੀ' ਆਖ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋऽਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤਸ੍ਤੁ ਸਃ । ਮਹਾਦਾਨਂ ਦਦੌ ਚਾਥ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹੈ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਫਿਰ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਿਦਂ ਕਲ੍ਯਮੁਤ੍ਥਾਯ ਪਠਤੇ ਵਾ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ । ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਵ ਸ੍ਨੇਹਾਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਰਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਆਖਦਾ ਹਾਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਰਹਿ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਹਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਤੁ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪ ਸਦਾ ਲਈ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਪ੍ਰਯਾਗਮਨੁਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵਾ ਵਸਤੇ ਵਾਪਿ ਯੋ ਨਰਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦੁਪਾਵृਤ੍ਤਃ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜੋ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਨਿਯਮਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ—
ਅਹਂਕਾਰਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਅਕੋਪਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ । ਆਤ੍ਮੋਪਮਸ਼੍ਚ ਭੂਤੇषੁ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਸੱਚ ਬੋਲੇ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਝੇ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਭਿਃ ਕ੍ਰਤਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਨ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਦਰਿਦ੍ਰੇਣ ਯਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਮਹੀਪਤੇ
ਯਜਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸੇ ਹਨ; ਪਰ, ਰਾਜਾ, ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਬਹੂਪਕਰਣੋ ਯਜ੍ਞੋ ਨਾਨਾਸਂਭਾਰਸਂਭ੍ਰਮਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਵਿਵਿਧੈਰਰ੍ਥ੍ਯੈਃ ਸਮृਦ੍ਧੈਰ੍ਵਾ ਨਰੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਯਜਨ ਲਈ ਕਈ ਸਾਮਾਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਿਆਰੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵਾਧੂ ਵਸਾਏ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਦਰਿਦ੍ਰੈਰਪਿ ਬੁਧੈਃ ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਤਤੋ ਯਜ੍ਞਫਲੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਪਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹੁਣ ਸੁਣ ਉਹ ਜੋ ਗਰੀਬ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲਾਂ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਂ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਮਿਦਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞੈਰਪਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੁਪਤ ਰਾਜ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ—ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਜੋ ਯਜਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਦਸ਼ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਗਂਗਾਯਾਂ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਨਰਰ੍षਭ
ਦਸ ਕਰੋੜ ਤੇ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਹੋਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵ ਮਹਾਰਾਜ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਮਕਂਟਕਮ੍ । ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਯਜਮਾਨੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਓ। ਰਾਜ ਦਾ ਸੁਖ-ਚੈਨ ਨਾਲ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਵੇਖੋਗੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਯਜਮਾਨ ਵਜੋਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਪ੍ਰਯਾਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ। ਨਾਮ ਊਨਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ 'ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ ਉਨੰਜਾ ਚੈਪਟਰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ- ਭਵਤਾ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਪृष੍ਟਮੇਵ ਚ । ਇਦਾਨੀਮਪਿ ਪृਚ੍ਛਾਮ ਏਕਂ ਵਦ ਮਹਾਮਤੇ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਕੁਝ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ ਜੀ।
ਏਤੇषਾਂ ਖਲੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸੇਵਨਾਦ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਿਲ ਕृਤ੍ਵੈਕਂ ਕਰ੍ਮ ਕੇਨ ਚ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਇੱਕ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਏਤਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਕਰ੍ਮੈਵਂ ਯਦਿ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਕਰ੍ਮਯੋਗਃ ਕਿਲ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਜੀ, ਜੇ ਐਸਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਹੈ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਰਮ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਦਰਅਸਲ, ਵਰਨਾਂ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ।
ਨਾਨਾਵਿਧੋ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚੈਕਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ । ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਃ ਕृਤਾ ਯੇਨ ਮਨਸਾ ਵਚਸਾ ਗਿਰਾ
ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਪਰ ਇੱਕ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ: ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ, ਜੋ ਮਨ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਿਤਂ ਤੇਨ ਜਿਤਂ ਤੇਨ ਜਿਤਮੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਹਰਿਰੇਵ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹਰੀ ਹੀ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹਰਿਨਾਮਮਹਾਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪਾਪਪਿਸ਼ਾਚਕਮ੍ । ਹਰੇਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਕृਦਪ੍ਯਮਲਾਸ਼ਯਾਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ, ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰੀ ਜਾਵੇ,
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਸਮਾਪ੍ਲਾਵਂ ਲਭਂਤੇ ਯਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਚ ਹਰੇਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾਮਪਰਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਂਤ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਸਾਦਤੁਲਸੀਮਾਘ੍ਰਾਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹੋ,
ਪ੍ਰਚਂਡਂ ਵਿਕਰਾਲਂ ਤਦ੍ਯਮਸ੍ਯਾਸ੍ਯਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਣਾਮੀ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਾਤੁਃ ਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਪਿਬੇਨ੍ਨਹਿ
ਯਮ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ਪੈਂਦਾ। ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ।
ਹਰਿਪਾਦੇ ਮਨੋ ਯੇषਾਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮੋਨਮਃ । ਪੁਲ੍ਕਸਃ ਸ਼੍ਵਪਚੋ ਵਾਪਿ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਹਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ। ਚਾਹੇ ਪੁਲਕਸ, ਸ਼ਵਪਕ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਾਤੀਆਂ ਹੋਣ,
ਤੇऽਪਿ ਵਂਦ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਹਰਿਪਾਦੈਕਸੇਵਕਾਃ । ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਾ ਰਾਜਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਹੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਵੰਦਨਯੋਗ ਹਨ। ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਗਤ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ?
ਹਰੌ ਭਕ੍ਤਿਂ ਵਿਧਾਯੈਵ ਗਰ੍ਭਵਾਸਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਹਰੇਰਗ੍ਰੇ ਸ੍ਵਨੈਰੁਚ੍ਚੈਰ੍ਨृਤ੍ਯਂਸ੍ਤਨ੍ਨਾਮਕृਨ੍ਨਰਃ
ਹਰੀ ਵਿੱਚ ਭਕਤੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮੁੜ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਗਾ ਕੇ ਨੱਚਣ ਵਾਲਾ,