ਤ੍ਵਯਾ ਤੁ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪृष੍ਟੇਨ ਕਥਿਤਂ ਤੁ ਮਯਾ ਵਿਭੋ । ਪਿਤਰਸ੍ਤਾਰਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਾਰਿਤਾਸ਼੍ਚ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ: ਸਾਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹਾਂ ਦੀ ਵੀ।
ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਂਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਯੋਗਂ ਚ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚੈਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਪਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ। ਗਿਆਨ, ਜੋਗ ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹਨ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਬਹੁਕ੍ਲੇਸ਼ੇਨ ਯੁਜ੍ਯਂਤੇ ਤਤੋ ਯਾਂਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਮਰਣਾਲ੍ਲੋਕਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਪ੍ਰਯਾਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਸਤਚਾਲੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਕਥਾ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਵਿਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਏਵਂ ਮੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਯਥਾ ਚ ਮਮ ਤਾਰਯੇਤ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਾਂ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਤ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਥੇਸ਼ਾਨੋ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਭੁਰਵ੍ਯਯਃ
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ: ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ — ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸृਜਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਜਂਗਮਂ ਚ ਯਤ੍ । ਤਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਪਰੋ ਲੋਕੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਾਲਯਤਿ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਥਾਵਰ ਅਤੇ ਜੰਗਮ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਤਤ੍ਸਮਗ੍ਰਂ ਹਿ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸਂਹਰਤੇ ਜਗਤ੍ । ਨ ਦਦਾਤਿ ਚ ਨਾਧ੍ਯੇਤਿ ਨ ਕਦਾਚਿਦ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਾਦਿਦਾਨੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਚਮੁਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵਟੇ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਿष੍ਠਤੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਵਜੋਂ; ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉੱਥੇ ਹਨ।
ਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਪਰਮਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਨ੍ । ਯੇ ਤੁ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਨ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵੀ; ਪਰ ਹੋਰ ਜੋ ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਅਪ੍ਯਾਹ ਮੇ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯਥੈषਾਂ ਤਿष੍ਠਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਕੇਨ ਵਾ ਕਾਰਣੇਨੈਵ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਲੋਕਸਂਮਤਾਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਨੂੰ ਸਚਮੁਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਹ ਉੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਉਹ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ?
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਉਵਾਚ- ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਨਿਵਸਂਤ੍ਯੇਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਕਾਰਣਂ ਤੁ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਕਾਰਨ ਦੱਸਾਂਗਾ — ਸਚਾਈ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਪਂਚਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਤੁ ਮਂਡਲਮ੍ । ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਪਾਪਕਰ੍ਮਨਿਵਾਰਣਾਃ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਦਾ ਖੇਤਰ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਪ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਲ੍ਪਕਂ ਪਾਪਂ ਨਰਕੇ ਪਾਤਯਿष੍ਯਤਿ । ਏਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਸਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉੱਥੇ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪਾਪ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿਚ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹੀਤਲੇ । ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣਾਸ਼੍ਚ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਸੱਤ ਦਵੀਪ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੰਪਲਵ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਬਹਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਪृਥਿਵੀਸ੍ਥਾਨਮਾਰਭ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਦੈਵਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੀ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤੋਂ, ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਏ ਹੋਏ, ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰਿਦਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਾਗਮਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਏਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਤੁ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਇਹ ਖੇਤਰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇਹ ਪ੍ਰਯਾਗ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਭਵ
ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਪ੍ਰਯਾਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਅष੍ਟਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਅਠਵਾਂ-ਚਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਂਡਵਾ ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾਗੁਰੁਦੇਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਤਰ੍ਪਯਨ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਪਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨਾਭ੍ਯਾਗਤਸ੍ਤਦਾ । ਪਾਂਡਵੈਃ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸ ਮਾਧਵਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ; ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृष੍ਣੇਨ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੁਨਰੇਵ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਅਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯੇ ਤੁ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਰਾਜ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਚੈਵ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੋ ਮਹਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤੀਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਤਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ 'ਸੁਖ-ਸਲਾਮਤੀ' ਆਖ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋऽਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤਸ੍ਤੁ ਸਃ । ਮਹਾਦਾਨਂ ਦਦੌ ਚਾਥ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹੈ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਫਿਰ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਿਦਂ ਕਲ੍ਯਮੁਤ੍ਥਾਯ ਪਠਤੇ ਵਾ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ । ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਵ ਸ੍ਨੇਹਾਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਰਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਆਖਦਾ ਹਾਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਰਹਿ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਹਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਤੁ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪ ਸਦਾ ਲਈ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਪ੍ਰਯਾਗਮਨੁਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵਾ ਵਸਤੇ ਵਾਪਿ ਯੋ ਨਰਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦੁਪਾਵृਤ੍ਤਃ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜੋ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਨਿਯਮਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ—