ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਯਾਗਃ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ । ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ ਸੱਚ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਿ ਸ੍ਮਰਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨੈਵਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਿਚ੍ਛਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਯਾਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੇਹੜਾ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਕੋ ਹਿ ਦੇਵਤ੍ਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਾਨੁषਤ੍ਵਂ ਚਿਕੀਰ੍षਤਿ । ਅਨੇਨੈਵਾਨੁਮਾਨੇਨ ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਸਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਤੂੰ ਸਮਝ ਲਵੇਂ।
ਯਥਾ ਪੁਣ੍ਯਮਪੁਣ੍ਯਂ ਵਾ ਤਥੈਵ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ । ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤਦ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋऽਹਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਪੁੰਨ ਤੇ ਪਾਪ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਓਹੋ ਹੀ ਹੈ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਖਿਆ- ਮੈਂ ਜੋ ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਸੁਣਿਆ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕਥਂ ਯੋਗੇਨ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਤਦਾ ਚ ਲਭਤੇ ਭੋਗਾਨ੍ਗਾਂ ਚ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਫਲਮ੍
ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਜੋ ਜੋਗ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਜੋ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਉਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੁਖ ਤੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ?
ਤਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਪੁਨਰ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਮਹੀਮ੍ । ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁਰਾਜਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥੋਕ੍ਤਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ ਮਹੀ
ਮੈਂ ਫੇਰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਆਖਿਆ- ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਕਰਮ ਸੁਣ।
ਗਾਮਗ੍ਨਿਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਂਚਨਂ ਸਲਿਲਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ । ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਚੈਵ ਯੋ ਨਿਂਦਤਿ ਨਰਾਧਿਪ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗਾਂ, ਅੱਗ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ਾਸਤਰ, ਸੋਨਾ, ਪਾਣੀ, ਔਰਤਾਂ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਉ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ—
ਨੈਤੇषਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਗਮਨਮੇਵਮਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਏਵਂ ਯੋਗਸ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ—ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ; ਜੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਐਨੀ ਔਖੀ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਯੇ ਨਰਾਃ ਪਾਪਕਾਰਿਣਃ । ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਗਾਮਨਡ੍ਵਾਹਂ ਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਦਿ ਕਾਂਚਨਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੇਹੜਾ ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ, ਗਾਂ, ਰਥ, ਮੋਤੀ, ਸੋਨਾ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ—
ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਂ ਹਰਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਨ ਤੇ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਵੈ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਦਾਤਾਰੋ ਯਤ੍ਰ ਭੋਗਿਨਃ
ਜੋ ਲੁਕ-ਚੁਪ ਕੇ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਦਾਤੇ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਜਿਥੇ ਭੋਗੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨੇਨ ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਚ੍ਯਂਤੇ ਨਰਕੇऽਧਮਾਃ । ਏਵਂ ਯੋਗਂ ਚ ਧਰ੍ਮ੍ਮਂ ਚ ਦਾਤਾਰਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੀਚ ਨਰਕ ਵਿਚ ਸੜਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋਗ, ਧਰਮ ਤੇ ਦਾਨੀ ਇੰਝ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸਤ੍ਯਮਸਤ੍ਯਂ ਵਾ ਅਸ੍ਤਿ ਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਨਿਰੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਯਂ ਸ੍ਵਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਝੂਠ, ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਪ੍ਰਯਾਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ षਟ੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ 'ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਵਾਲਾ ਛਿਆਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪੁਨਰੇਵ ਤੁ । ਨੈਮਿषਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਚੈਵ ਗੋਤੀਰ੍ਥਂ ਸਿਂਧੁਸਾਗਰਮ੍
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਨੈਮਿਸ਼, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਗੋਤੀਰਥ ਅਤੇ ਸਿੰਧੁ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮੁੜ ਸੁਣ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗਯਾ ਚੈਵ ਗਂਗਾਸਾਗਰਮੇਵ ਚ । ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਯੇ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਾਃ
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਗਯਾ ਅਤੇ ਗੰਗਾ-ਸਾਗਰ ਦਾ ਮਿਲਾਪ, ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੀ ਹਨ।
ਦਸ਼ਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਮਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਹੋਰ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਚਾਪ੍ਯਗ੍ਨਿਕੁਂਡਾਨਿ ਯੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਜਾਹ੍ਨਵੀ । ਪ੍ਰਯਾਗਾਦਭਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਪੁਰਸ੍ਕृਤਾ
ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਹਨਵੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਮਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਪਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਦੇਵੀ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਗਂਗਾਯਮੁਨਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਲੋਕਭਾਵਿਨੀ
ਤਪਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਲਾ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਗਂਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਜਘਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਂਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਣਨ-ਸਥਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਸੋਲਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਵੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯੋऽਰ੍ਦ੍ਧਕੋਟੀ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਯੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਦਿਵ੍ਯਂ ਭੁਵ੍ਯਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਹ੍ਨਵਿ ਸ੍ਮृਤਾ
ਤੀਨ ਕਰੋੜ ਤੇ ਅੱਧ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥਾਂ, ਵਾਯੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦਿਵਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਣ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਾਹਨਵੀ ਹੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਸਮਧਿष੍ਠਾਨਂ ਕਂਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰਾਵੁਭੌ । ਭੋਗਵਤ੍ਯਥ ਯਾ ਚੈਵ ਵੇਦਿਰੇषਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਕੰਬਲਾ ਤੇ ਅਸ਼ਵਤਾਰਾ ਦਾ ਵਸੇਰਾ ਹੈ; ਭੋਗਵਤੀ ਅਤੇ ਇਹ ਯਜਨ-ਵੇਦੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਮੂਰ੍ਤਿਮਂਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਪੂਜਯਂਤਿ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਤੇ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਉਥੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਯਜਨ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ।
ਯਜਂਤੇ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਥਾ ਬਹੁਧਨਾ ਨृਪਾਃ । ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਤਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਭਾਰਤ
ਬਹੁਤ ਧਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਭਾਰਤ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਭਵਤ੍ਯਧਿਕਂ ਵਿਭੋ । ਦਸ਼ਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥਾਪਰੇ
ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ; ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਹੋਰ ਉਥੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਗਂਗਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸ ਦੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਤਪੋਵਨਮ੍ । ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਤੁ ਤਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਗਂਗਾਤੀਰਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਵਤੀ ਗੰਗਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ; ਉਹ ਥਾਂ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਹੈ, ਸਿਧੀਆਂ ਦਾ ਖੇਤਰ ਮੰਨੋ।
ਇਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਸਾਧੂਨਾਮਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਵਾ । ਸੁਹृਦਾਂ ਚ ਜਪੇਤ੍ਕਰ੍ਣੇ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਨੁਗਤਸ੍ਯ ਵਾ
ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਦੁਜਾਤੀ, ਸਾਧੂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੋਸਤ ਜਾਂ ਭਗਤ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਜਾਪ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਧਨ੍ਯਮਿਦਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਮਿਦਂ ਸੇਵ੍ਯਮਿਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਇਦਂ ਪੁਣ੍ਯਮਿਦਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪਾਵਨਂ ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਧਨਵੰਤ, ਸਵਰਗ ਦਾਇਕ, ਸੇਵਾ ਯੋਗ, ਸ਼ੁਭ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਹਾਵਣੀ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਧਰਮ ਹੈ।
ਮਹਰ੍षੀਣਾਮਿਦਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਅਧੀਤ੍ਯ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨਿਰ੍ਮਲਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਹ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਦੁਜਾਤੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਦਾ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਤ੍ਵਂ ਲਭਤੇ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਚ ਮੋਦਤੇ
ਜੋ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਸ਼ੁਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂਤੇ ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਿष੍ਟਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ । ਸ੍ਨਾਹਿ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਕੌਰਵ੍ਯ ਨ ਚ ਵਕ੍ਰਮਤਿਰ੍ਭਵ
ਇਹ ਤੀਰਥ ਸੱਚੇ, ਸਿਆਣੇ ਤੇ ਉੱਤਮ ਲਕੜੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰ, ਕੌਰਵਿਆ, ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭਟਕਣ ਨਾ ਦੇ।