ਗੋਭੂਹਿਰਣ੍ਯਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਨਰਃ । ਏਤਤ੍ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ੍ਮਰਤੇ ਪੁਨਃ
ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਬੰਦਾ ਉਸ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਾਮੋ ਵਾ ਸਕਾਮੋ ਵਾ ਗਂਗਾਯਾਂ ਯੋ ਵਿਪਦ੍ਯਤੇ । ਮृਤਸ੍ਤੁ ਭਵਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਨਰਕਂ ਨ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਚਾਹੇ ਇੱਛਾਵਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਿਰਇੱਛਾ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਨ ਉੱਤੇ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਗੀਤੈਃ ਸੁਪ੍ਤੋऽਸੌ ਪ੍ਰਤਿਬੁਧ੍ਯਤੇ । ਹਂਸਸਾਰਸਯੁਕ੍ਤੇਨ ਵਿਮਾਨੇਨ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਜਦ ਉਹ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੰਸ ਤੇ ਸਰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਮਾਨ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ षਟ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭੁਂਜਤੇ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਃ ਕ੍ਸ਼ੀਣਕਰ੍ਮਾ ਦਿਵਸ਼੍ਚ੍ਯੁਤਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਲ, ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਜਦ ਉਸਦਾ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਢ੍ਯੇ ਜਾਯਤੇ ਸ ਮਹਾਕੁਲੇ । षष੍ਟਿਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਤੀਰ੍ਥਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਸੋਨੇ, ਮੋਤੀਆਂ ਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸੱਠ ਸੌ ਤੀਰਥ
ਮਾਘੇਮਾਸਿ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਗਂਗਾਯਮੁਨਸਂਗਮੇ । ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਤੀ ਹੋਈ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ,
ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਤ੍ਰ੍ਯਹਂਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਤਤ੍ਫਲਮ੍ । ਗਂਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪਂਚਾਗ੍ਨਿਂ ਯਸ੍ਤੁ ਸਾਧਯੇਤ੍
ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੋ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਹੀਨਾਂਗੋ ਹ੍ਯਰੋਗਸ਼੍ਚ ਪਂਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਯਾਵਂਤਿ ਰੋਮਕੂਪਾਣਿ ਤਸ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਹਿਨਃ
ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੰਨੇ ਰੋਮਕੂਪ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਹਨ,
ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹਨਾ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਂਸ੍ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਜਤੇ ਨਰਃ । ਜਲਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਗਮੇ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ-ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗਮ ਤੇ ਜਲ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਯਥਾ ਸੋਮੋ ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ । ਸੋਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੋਮੇਨ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਰਾਹੂ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ऋषਿਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਃ
ਛੇ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਛੇ ਸੌ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੁਆਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਸ੍ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਮृਦ੍ਧੇ ਜਾਯਤੇ ਕੁਲੇ । ਅਧਃਸ਼ਿਰਾਸ੍ਤੁ ਯੋ ਜ੍ਵਾਲਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਪਾਦਃ ਪਿਬੇਨ੍ਨਰਃ
ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਧਨਵਾਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਅੱਗ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਦੇ ਥੱਲੇ, ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਕਰਕੇ ਪੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਸ੍ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਲੱਖ ਸਾਲ ਸੁਆਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਡਿੱਗ ਪਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਂਸ੍ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਜਤੇ ਨਰਃ । ਯਸ੍ਤੁ ਦੇਹਂ ਵਿਕਰ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕੁਨਿਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਕੱਟ ਕੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਹਂਗੈਰੁਪਭੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸੋਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪੰਛੀਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਫਲ ਸੁਣ: ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਲੱਖ ਸਾਲ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਗੁਣਵਾਨ੍ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸੁਪ੍ਰਿਯਦੇਹਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਸੁਆਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੁਣ, ਸੋਹਣਾਪਣ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਸਰੀਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਂਸ੍ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਜਤੇ ਪੁਨਃ । ਯਾਮੁਨੇ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਕੂਲੇ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਉਸ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਹੈ।
ऋਣਪ੍ਰਮੋਚਨਂ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਏਕਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ऋਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਤੀਰਥ ਦਾ ਨਾਮ ਰਿਣਪ੍ਰਮੋਚਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਲਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਅਨृਣੀ ਚ ਸਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਪ੍ਰਯਾਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਚਤੁਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਮਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸੁਆਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਚੁਵਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਕृਤਮ੍ । ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਮੇਤਦ੍ਧृਦਯਂ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਚ ਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍ । ਅਨਾਸ਼ਕਫਲਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਭਗਵਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਜਿਹੜੀ ਤੂੰ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਜੇ ਉਥੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਤੁ ਅਨਾਸ਼ਕਫਲਂ ਵਿਭੋ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਰੁषੋ ਧੀਮਾਨ੍ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਸ਼੍ਚ ਯਾਦृਸ਼ਮ੍
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਣ ਕਿ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਐਸਾ ਫਲ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹੀਨਾਂਗੋ ਵਿਰੋਗਸ਼੍ਚ ਪਂਚੇਂਦ੍ਰਿਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਗਚ੍ਛਤਸ੍ਤੁ ਪਦੇ ਪਦੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਰਾ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਪੰਜੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਕਦਮ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਾਨਿ ਤਾਰਯੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਦਸ਼ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਾਪਰਾਨ੍ । ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਦਸ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਦਸ ਅੱਗਲੇ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਮਹਾਭਾਗੋਸਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਦਾਨਂ ਵਦਸਿ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ । ਅਲ੍ਪੇਨੈਵ ਪ੍ਰਧਾਨੇਨ ਬਹੂਨ੍ਧਰ੍ਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਤੁ ਬਹੁਭਿਃ ਸੁਕृਤੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਇਹ । ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਵੀਰ ਯੁਦੁਕ੍ਤਂ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਨਾ । ऋषੀਣਾਂ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਵੀਰ, ਸੁਣ ਜੋ ਕੁਝ ਕਦੇ ਕਮਲ-ਜਨਮਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਪਂਚਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਤੁ ਮਂਡਲਮ੍ । ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਭੂਮਾਵਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਪਦੇ ਪਦੇ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਧਰਤੀ ਪੰਜ ਜੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਥੇ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਕਦਮ 'ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਘੋੜੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਤੀਤਾਨ੍ਪੁਰੁषਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਭਵਿष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਨਰਸ੍ਤਾਰਯਤੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਸੱਤ ਪੂਰਖਿਆਂ ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।