ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਕਲ੍ਯਮੁਤ੍ਥਾਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ऋषਿਮੁਖ੍ਯਾਃ ਸਦਾ ਯਤ੍ਰ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਸ੍ਤ੍ਵਥ ਕਸ਼੍ਯਪਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਥਾ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਵਾਲ਼ਮੀਕਿ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਰੇਯਸ੍ਤ੍ਵਥ ਕੌਂਡਿਨ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਥ ਗੌਤਮਃ । ਅਸਿਤੋ ਦੇਵਲਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੋऽਥ ਗਾਲਵਃ
ਅਤ੍ਰਿ, ਕੌਂਡਿਨਯ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਗੌਤਮ, ਅਸੀਤ, ਦੇਵਲ, ਮਾਰਕੰਡੇ, ਅਤੇ ਗਾਲਵ—
ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਰੁਦ੍ਦਾਲਕਸ੍ਤਥਾ । ਸ਼ੌਨਕਃ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵ੍ਯਾਸਸ਼੍ਚ ਤਪਤਾਂ ਵਰਃ
ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼, ਉਦਦਾਲਕ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ੌਨਕ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਿਆਸ—
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਜਾਬਾਲਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤਪਾਃ । ਏਤੇ ऋषਿਵਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ
ਦੁਰਵਾਸਾ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਾਬਾਲੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਏਭਿਃ ਸਹ ਮਹਾਭਾਗ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯੇਤਾਨ੍ਯਨੁਵ੍ਰਜ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਮਹਤੀਂ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਯਥਾ ਰਾਜਾ ਮਹਾਭਿषਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰ; ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਪਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਮਹਾਬੀਸ਼ ਨੇ ਪਾਈ ਸੀ।
ਯਥਾ ਯਯਾਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਯਥਾ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ । ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸ੍ਵੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਸ਼ੋਭਸੇ
ਜਿਵੇਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਯਯਾਤਿ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਸ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਪੰਚ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਭਗੀਰਥੋ ਰਾਜਾ ਯਥਾ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਯਥਾ ਵੈ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਪਤ੍ਨਾਨਦਹਤ੍ ਪੁਰਾ
ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਭਗੀਰਥ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਮ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ,
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਦੇਵਰਾਟ੍ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ । ਤਥਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪਾਲਯਿष੍ਯਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣਾਰ੍ਜਿਤਾਮੁਰ੍ਵੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨ । ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੋ ਯਥਾ
ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਪਾਵੇਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਨਾਰਦੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ । ਅਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰਧੀਯਤ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮਹਾਰਾਜ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋऽਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ऋषਿਭਿਃ ਸਹ ਸੁਵ੍ਰਤਃ । ਜਗਾਮਾਖਿਲਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਾਦਰਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਗਿਆ।
ਮਯੋਕ੍ਤਾਮृषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਯਾਂ ਕਥਾਮ੍ । ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਵਿਰਲਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯੋਕ੍ਤਮਖਿਲਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਥ । ऋषੀਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤੀਨਾਂ ਨਾਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਮਾਸ੍ਤਿ ਵੈ
ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਚੰਗੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਵੀ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਿष੍ਣੁਦੇਹਾਨਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ । ਏषਾਮਨ੍ਯਤਮਾ ਸਂਗਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਰਗੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨੁਸ਼੍ਰਵਣਂ ਧਨ੍ਯਂ ਧਨ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਨਿषੇਵਣਮ੍ । ਪਾਪਰਾਸ਼ਿਨਿਪਾਤਾਯ ਨਾਨ੍ਯੋਪਾਯਃ ਕਲੌਯੁਗੇ
ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਸੁਣਨਾ ਵੀ ਧਨਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਵੀ ਧਨਿਆ। ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਢੰਗ ਨਹੀਂ।
ਵਾਸਂ ਕੁਰ੍ਯਾਮਹਂ ਤੀਰ੍ਥੇ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਹਂ ਤਥਾ । ਏਵਂ ਯੋऽਨੁਦਿਨਂ ਬ੍ਰੂਤੇ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਮਹਤ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਵਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਗੱਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਲਾਪਨਮਾਤ੍ਰਤਃ । ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਖਲੁ ਧਨ੍ਯਾਨਿ ਧਨ੍ਯਸੇਵ੍ਯਾਨਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੀਰਥਾਂ ਵਾਸਤੇ ਧਨਿਆ ਹਨ, ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹਨ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸੇਵਨਾਦੇਵ ਸੇਵਿਤੋ ਭਵਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਨਾਰਾਯਣੋ ਜਗਤ੍ਕਰ੍ਤਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਤ੍ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ। ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁਲਸੀ ਚੈਵ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ੍ਤੀਰ੍ਥਸਂਚਯਃ । ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨਃ ਸੇਵ੍ਯ ਏਵ ਸਦਾ ਨृਭਿਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਲਸੀ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਦਾ ਰੁੱਖ, ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਪਰਮੇਸ਼ਰ—ਇਹ ਸਦਾ ਮਨੁੱਖ ਵਲੋਂ ਸੇਵਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸੇਵਨਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ । ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਵਗਾਹਾਦੇਰਧਿਕਂ ਵਿਦੁਰਗ੍ਰਜਾਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ 'ਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਪਦਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਭਜੇਤਾਨੁਦਿਨਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਾਧਿਕਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ੍ਯ ਤੁਲਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗਵਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਤੁਲਸੀ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਣਿ ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵਨਾਤ੍ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਕਰ੍ਮ੍ਮਭੋਗਾਦ੍ਧਿ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਿਨਾਂ ਨਰਕੇ ਵਾਸਃ ਸੁਕृਤੀ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਿषੇਵੇਤ ਤੀਰ੍ਥਂ ਖਲੁ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਪਾਪੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਸੁਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ- ਸ਼੍ਰੁਤਾਨਿ ਕਿਲ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਨਿ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਃ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਕਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਸੀਂ ਸੁਣ ਲਈ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਤੁ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ਸੂਤ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ । ਵਿਸ਼ੇषਾਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਃ ਸੂਤ ਨਃ ਕਥ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਸੂਤ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟਂ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ । ਹਂਤਾਹਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯੋਪਵਰ੍ਣਨਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਲ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕੋ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਬਾਰੇ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੇਨ ਕਥਿਤਂ ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਪਾਂਡੁਸੂਨਵੇ । ਭਾਰਤੇ ਤੁ ਯਦਾ ਵृਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਰਾਜ੍ਯੇ ਪृਥਾਸੁਤੇ
ਜੋ ਕਥਾ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਸੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਘਟਨਾ ਹੋਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਰਾਜਾ ਕੁਂਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਭ੍ਰਾਤृਸ਼ੋਕੇਨ ਸਂਤਪ੍ਤਃ ਚਿਂਤਯਂਸ੍ਤੁ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਸਮੇਂ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ।
ਆਸੀਦ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਏਕਾਦਸ਼ਚਮੂਪਤਿਃ । ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਸਂਤਪ੍ਯ ਬਹੁਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਨਿਧਨਂ ਗਤਾਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਗਿਆਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੁਣ ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।