ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਭਾਰਤ । ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣਾਧਿਕਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਸ ਲਈ, ਭਾਰਤ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰਯਾਗ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਨਾਮਸਂਕੀਰ੍ਤਨਾਦਪਿ । ਮੂਰ੍ਧਕਾ ਨਮਨਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਤੀਰਥ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਨ, ਨਾਮ ਲੈਣ ਜਾਂ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਗਮੇ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ । ਪੁਣ੍ਯਂ ਸੁਮਹਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਯੋਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏषਾ ਯਜਨਭੂਮਿਰ੍ਹਿ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਤਤ੍ਕਥਾ । ਦਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮਪਿ ਮਹਦ੍ਭਵਤਿ ਭਾਰਤ
ਇਹ ਥਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਹੈ; ਉਥੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਨ ਦੇਵਵਚਨਾਤ੍ਤਾਤ ਨ ਲੋਕਵਚਨਾਦਪਿ । ਮਤਿਰੁਤ੍ਕ੍ਰਮਣੀਯਾ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗਮਰਣਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪਿਤਾ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ, ਨਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ, ਤੇਰੀ ਨੀਅਤ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਡੋਲਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ।
ਦਸ਼ਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥਾਪਰਾਃ । ਯੇषਾਂ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਤ੍ਰੈਵ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਇਥੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਸਾਠ ਕਰੋੜ ਹੋਰ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਿਸ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯੇ ਚ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿषੁ ਚੈਵ ਯਤ੍ । ਸ੍ਨਾਤਏਵਤਦਾਪ੍ਨੋਤਿਗਂਗਾਯਾਮੁਨਸਂਗਮੇ
ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ ਜਾਂ ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਵਾਸੁਕੇਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ ਭੋਗਵਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਸੁਕੇ ਦਾ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਹਂਸਪ੍ਰਪਤਨਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕਂ ਚੈਵ ਗਂਗਾਯਾਂ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਉਥੇ ਹੰਸ ਪ੍ਰਪਤਨ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਉੱਤੇ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਹੈ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਿਸ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਮਾ ਗਂਗਾ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰਾਵਗਾਹਿਤਾ । ਵਿਸ਼ੇषੋ ਵੈ ਕਨਖਲੇ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਪਰਮਂ ਮਹਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਖਾਸ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਕਨਖਲ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਪ੍ਰਯਾਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਕਾਰ੍ਯਸ਼ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤਂ ਗਂਗਾਵਸੇਵਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਗਂਗਾਪੋ ਦਹਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰਿਵੇਂਧਨਮ੍
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰ ਲਵੇ, ਪਰ ਗੰਗਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਫੂਕ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਂ ਦਹਤਿ ਗਂਗਾਪਸ੍ਤੂਲਰਾਸ਼ਿਮਿਵਾਨਲਃ । ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤਯੁਗੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪੁੰਨ, ਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗਂਗਾ ਕਲਿਯੁਗੇ ਸ੍ਮृਤਾ । ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯੇਦ੍ਦਾਨਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਲਯੇ
ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਦੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਹਾਲਯਾ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਲਯੇ ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਮਾਰੋਹੇਦ੍ਭृਗੁਤੁਂਗੇ ਤ੍ਵਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗਂਗਾਪੋ ਮਧ੍ਯਗੇषੁ ਚ
ਮਲਯ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਅੱਗ ਵਲ ਚੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਗ 'ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਕਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਾਰਯਤੇ ਜਂਤੁਃ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਾਵਰਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਪੁਨਾਤਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾ ਪਾਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੀਵ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪੂਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਵਗਾਢਾ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਪੁਨਾਤ੍ਯਾਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਮ੍ । ਯਾਵਦਸ੍ਥਿ ਮਨੁष੍ਯਸ੍ਯ ਗਂਗਾਯਾਃ ਸ੍ਪृਸ਼ਤੇ ਜਲਮ੍
ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਜਾਂ ਪੀ ਕੇ, ਸਤਵੇਂ ਕੁਲ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾਵਤ੍ਸ ਪੁਰੁषੋ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਯਥਾ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਪੂਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਭਵਤਿ ਪਰਲੋਕਭਾਕ੍ । ਨ ਗਂਗਾ ਸਦृਸ਼ਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਦੇਵਃ ਕੇਸ਼ਵਾਤ੍ਪਰਃ
ਪੂਣ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪਰਲੋਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਏਵਮਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਯਤ੍ਰ ਗਂਗਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸ ਦੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯੋਜਨਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ। ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਗਂਗਾਤੀਰਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਇਦਂ ਸਤ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਸਾਧੂਨਾਂ ਮਾਨਸੇषੁ ਚ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਸਿੱਧ ਖੇਤਰ ਜਾਣੋ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਚੈਵ ਜਪੇਤ੍ਕਰ੍ਣੇ ਸ਼ਿष੍ਟਸ੍ਯਾਨੁਗਤਸ੍ਯ ਚ । ਇਦਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਮਿਦਂ ਮੇਧ੍ਯਮਿਦਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਮਿਦਂ ਸੁਖਮ੍
ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਮਕ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਵਰਗਯ ਹੈ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ।
ਇਦਂ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪਾਵਨਂ ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਮਹੀਸ਼ੀਰ੍षਮਿਦਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਹਾਵਣਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਉੱਤਮ ਧਰਮ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਹਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਅਧੀਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਮਧ੍ਯੇ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਸਪਤ੍ਨਸ਼ਮਨਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਵਰਗਯ, ਮਹਾ ਪੂਣ, ਵੈਰੀ ਨਾਸਕ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
ਮੇਧਾਜਨਨਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਵੈ ਤੀਰ੍ਥਵਂਸ਼ਾਨੁਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍ । ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਧਨੋ ਧਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਹ ਬੁੱਧੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਜਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਹੀਂ ਵਿਜਯਤੇ ਰਾਜਾ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਧਨਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਯਾਤੀਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਾਰਗਃ ਪਠਨ੍
ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੂਦਰ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਤੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਪੁਣ੍ਯਂ ਸਦਾ ਸ਼ੁਚਿ । ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਚ ਮੋਦਤੇ
ਜੋ ਇਹ ਤੀਰਥ ਪੂਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਮ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਨ੍ਯਗਮਾਨ੍ਯਪਿ । ਮਨਸਾਪ੍ਯਭਿਗਚ੍ਛੇਤ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਨੀषਯਾ
ਜੋ ਤੀਰਥ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਜਾਏ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤਾਨਿ ਵਸੁਭਿਃ ਸਾਧ੍ਯੈਰਾਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ਮਰੁਦਸ਼੍ਵਿਭਿਃ । ऋषਿਭਿਰ੍ਦੇਵਕਲ੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਕृਤਾਨਿ ਸੁਕृਤੈषਿਭਿਃ
ਇਹ ਤੀਰਥ ਵਸੁ, ਆਦਿਤ, ਮਰੁਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਵਰਗੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਹਨ।
ਏਵਂ ਤ੍ਵਮਪਿ ਕੌਰਵ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਵ੍ਰਜ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਨਿਯਤਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੌਰਵ, ਇਸ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਸੁਵ੍ਰਤ, ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਜਾ। ਪੂਣ ਪੂਣ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਭਾਵਿਤੈਃ ਕਰਣੈਃ ਪੂਰ੍ਵਮਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਾਛ੍ਰੁਤਿਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂਤੇ ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨੁਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ, ਆਸਥਾ, ਸੁਣਨ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਸਚੇ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।