ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯੇਤ ਨਰੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਤੋ ਗਿਰਿਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟੇ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਉਹ ਚਿਤਰਕੂਟ ਪਹਾੜ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਮਂਦਾਕਿਨੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਦੀਂ ਪਾਪਵਿਮੋਚਨੀਮ੍ । ਅਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ
ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਤਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਗੁਹਸ੍ਥਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਗੁਹਾ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਜਾਵੇ।
ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹਾਸੇਨੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਨृਪ । ਪੁਮਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਰਃਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗਮਨਾਦੇਵ ਸਿਧ੍ਯਤਿ
ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਸੇਨ ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਥੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਜਾ ਕੇ ਹੀ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਯਸ਼ਃਸ੍ਥਾਨਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਰਃ
ਕੋਟੀਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਯਸ਼ਸਵੀ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਿਰਾਜਤਿ ਯਥਾ ਸ਼ਸ਼ੀ । ਤਤ੍ਰ ਕੂਪੋ ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੂਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਨਾਮੀ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾ ਯਤ੍ਰ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਨਿਵਸਂਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਤਤੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਥੇ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਅਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ—
ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਾ ਨਰਃ ਪੂਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ृਂਗਵੇਰਪੁਰਂ ਮਹਤ੍
ਸਯੰਮ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਹ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੇਰਪੁਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਜਾਵੇ।
ਯਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਣੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਃ ਪੁਰਾ । ਗਂਗਾਯਾਂ ਤੁ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਮ, ਪਾਰ ਹੋਏ ਸਨ; ਉਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ—
ਵਿਧੂਤਪਾਪ੍ਮਾ ਭਵਤਿ ਵਾਜਪੇਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ । ਤਤੋ ਮੁਂਜਵਟਂ ਗਛੇਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੰਜਵਟ, ਧੀਰ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਸਥਾਨ, ਜਾਵੇ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਨਰਾਧਿਪ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪ੍ਰਯਾਗਮृषਿਸਂਸ੍ਤੁਤਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਦਿਗੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਯਾਗ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਲੋਕਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਨਿਰਤਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਥਾ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਪਾਲ, ਸਿੱਧ, ਪਿਤਰ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਤਥਾ ਨਾਗਾਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਧਰਾਸ੍ਤਥਾ । ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਨਾਗ, ਸੁਪਰਨ, ਸਿੱਧ ਜੋ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ । ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰੀਣ੍ਯਪਿ ਕੁਂਡਾਨਿ ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇਨ ਜਾਹ੍ਨਵੀ
ਹਰੀ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਹਨ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੰਡ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਹਨਵੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਗਾਤ੍ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਂਤਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਪੁਰਸ੍ਕृਤਾ । ਤਪਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਤਪਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯਮੁਨਾਗਂਗਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਂਗਤਾ ਲੋਕਭਾਵਿਨੀ । ਗਂਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਜਘਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਯਮੁਨਾ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਕਮਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਜਘਨਸ੍ਯਾਂਤਮੁਪਸ੍ਥਮृषਯੋ ਵਿਦੁਃ । ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਂ ਕਂਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰਾਵੁਭੌ
ਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਮਰ ਦਾ ਅੰਤ ਅਤੇ ਉਥੇ ਬੈਠਣ ਦੀ ਥਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਯਾਗ, ਕੰਬਲਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਤਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਭੋਗਵਤੀ ਚੈਵ ਵੇਦੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ । ਤਤ੍ਰ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਮਂਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਭੋਗਵਤੀ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਵੇਦੀ ਵੀ ਉਥੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਯਜਨ ਵੀ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮੁਪਾਸਂਤ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨਘਾਃ । ਯਜਂਤੇ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਥਾ ਚਕ੍ਰਧਰਾ ਨृਪ
ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਚਕਰਧਾਰੀ ਵੀ ਉਥੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ।
ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਭਾਰਤ । ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣਾਧਿਕਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਸ ਲਈ, ਭਾਰਤ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰਯਾਗ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਨਾਮਸਂਕੀਰ੍ਤਨਾਦਪਿ । ਮੂਰ੍ਧਕਾ ਨਮਨਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਤੀਰਥ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਨ, ਨਾਮ ਲੈਣ ਜਾਂ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਗਮੇ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ । ਪੁਣ੍ਯਂ ਸੁਮਹਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਯੋਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏषਾ ਯਜਨਭੂਮਿਰ੍ਹਿ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਤਤ੍ਕਥਾ । ਦਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮਪਿ ਮਹਦ੍ਭਵਤਿ ਭਾਰਤ
ਇਹ ਥਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਹੈ; ਉਥੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਨ ਦੇਵਵਚਨਾਤ੍ਤਾਤ ਨ ਲੋਕਵਚਨਾਦਪਿ । ਮਤਿਰੁਤ੍ਕ੍ਰਮਣੀਯਾ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗਮਰਣਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪਿਤਾ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ, ਨਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ, ਤੇਰੀ ਨੀਅਤ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਡੋਲਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ।
ਦਸ਼ਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥਾਪਰਾਃ । ਯੇषਾਂ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਤ੍ਰੈਵ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਇਥੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਸਾਠ ਕਰੋੜ ਹੋਰ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਿਸ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯੇ ਚ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿषੁ ਚੈਵ ਯਤ੍ । ਸ੍ਨਾਤਏਵਤਦਾਪ੍ਨੋਤਿਗਂਗਾਯਾਮੁਨਸਂਗਮੇ
ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ ਜਾਂ ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਵਾਸੁਕੇਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ ਭੋਗਵਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਸੁਕੇ ਦਾ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਹਂਸਪ੍ਰਪਤਨਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕਂ ਚੈਵ ਗਂਗਾਯਾਂ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਉਥੇ ਹੰਸ ਪ੍ਰਪਤਨ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਉੱਤੇ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਹੈ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਿਸ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਮਾ ਗਂਗਾ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰਾਵਗਾਹਿਤਾ । ਵਿਸ਼ੇषੋ ਵੈ ਕਨਖਲੇ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਪਰਮਂ ਮਹਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਖਾਸ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਕਨਖਲ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਪ੍ਰਯਾਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।