ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਦੇਵਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਵੇਣਾ ਜਲੋਦ੍ਭਵੇ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਵੇਣਾ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਦੇਵ ਹ੍ਰਦ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ,
ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਾਤ੍ਰ ਹ੍ਰਦੇ ਚੈਵ ਤਥਾ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਨृਪ । ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਰਿष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਰਾਜੋ ਦਿਵਂ ਗਤਃ
ਜੋਤ ਦੀ ਹ੍ਰਦ ਵਿੱਚ ਤੇ ਕਨਿਆ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਯਜਨਾਂ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ,
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸ਼ਤਂ ਵਿਂਦ੍ਯਾਦ੍ਗਮਨਾਦੇਵ ਤਤ੍ਰ ਤੁ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੌ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਹ੍ਰਦ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਿਮਾਤ੍ਰ ਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਵੇਜ੍ਜਾਤਿਸ੍ਮਰੋ ਨਰਃ । ਸ਼ਰਭਂਗਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਾਤੀ ਹ੍ਰਦ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਭੰਗ ਆਸ਼ਰਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੁਕ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ,
ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨਰਤੋ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਦਂਡਕਾਰਣ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦੰਡਕ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਭਂਗਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਨਾਤਿ ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਨਰਃ
ਸ਼ਰਭੰਗ ਆਸ਼ਰਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੁਕ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਰਕਂ ਗਚ੍ਛੇਜ੍ਜਮਦਗ੍ਨਿਨਿषੇਵਿਤਮ੍ । ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਂ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਂਦ੍ਯਾਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਫਿਰ, ਜਮਦਗਨੀ ਵਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਸੂਰਿਆਰਕ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਗੋਦਾਵਰੀਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੇਵਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਸੱਤ ਗੋਦਾਵਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਯੰਮ ਤੇ ਸਯੰਮਿਤ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੇਵਪਥਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਦੇਵਸਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਦਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲ ਕੇ, ਸਯੰਮ ਤੇ ਸਯੰਮਿਤ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੁਂਗਕਾਰਣ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਵੇਦਾਨਧ੍ਯਾਪਯਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮੁਨੀਨ੍ਸਾਰਸ੍ਵਤਃ ਪੁਰਾ
ਤੁੰਗ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਉਥੇ ਸਾਰਸਵਤ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਵੇਦਾਨ੍ਪ੍ਰਣष੍ਟਾਂਸ੍ਤੁ ਮੁਨੇਰਾਂਗਿਰਸਃ ਸੁਤਃ । ਉਪਵਿष੍ਟੋ ਮਹਰ੍षੀਣਾਮੁਤ੍ਤਰੀਯੇषੁ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ, ਅੰਗਿਰਸ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।
ੴਕਾਰੇਣ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਮ੍ਯਗੁਚ੍ਚਾਰਿਤੇਨ ਹ । ਯੇਨ ਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮਭ੍ਯਸ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਓਮਕਾਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ऋषਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣੋऽਗ੍ਨਿਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਹਰਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤਾ, ਵਰੁਣ, ਅਗਨੀ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਹਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੈਸ੍ਸਹ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਭृਗੁਂ ਨਿਯੋਜਯਾਮਾਸ ਯਾਜਨਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਤੇ ਮਹਾਤੀਜਸਵੀ ਪਿਤਾਮਹ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਤੀਜਸਵੀ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਚਕ੍ਰੇ ਭਗਵਾਨृषੀਣਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਦਾ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੁਨਰਾਧਾਨਂ ਦੇਵਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਸਥਾਪਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਨੇ ਦਿਖਾਈ, ਠੀਕ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਆਜ੍ਯਭਾਗੇਨ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਤਰ੍ਪਿਤਾਸ੍ਤੁ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਯਾਤਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਉਥੇ, ਘੀ ਦੀ ਸਹੀ ਭਾਗ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਏ।
ਤਦਰਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਯ ਤੁਂਗਕਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ । ਪਾਪਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤੇ ਸਦ੍ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਾ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਤੂੰਗਕ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਮਾਸਂ ਵਸੇਦ੍ਧੀਰੋ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਪੁਨੀਤੇ ਚ ਕੁਲਂ ਪੁਨਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਰਹੇ, ਸਯੰਮ ਅਤੇ ਸੀਮਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੇਧਾਵਨਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਮृਤਿਂ ਮੇਧਾਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
ਮੇਧਾਵਨ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ; ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕਾਲਂਜਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਸਾਧਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗਿਰੌ ਕਾਲਂਜਰੇ ਨृਪ
ਕਾਲੰਜਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਕਾਲੰਜਰ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯੇਤ ਨਰੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਤੋ ਗਿਰਿਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟੇ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਉਹ ਚਿਤਰਕੂਟ ਪਹਾੜ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਮਂਦਾਕਿਨੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਦੀਂ ਪਾਪਵਿਮੋਚਨੀਮ੍ । ਅਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ
ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਤਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਗੁਹਸ੍ਥਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਗੁਹਾ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਜਾਵੇ।
ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹਾਸੇਨੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਨृਪ । ਪੁਮਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਰਃਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗਮਨਾਦੇਵ ਸਿਧ੍ਯਤਿ
ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਸੇਨ ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਥੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਜਾ ਕੇ ਹੀ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਯਸ਼ਃਸ੍ਥਾਨਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਰਃ
ਕੋਟੀਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਯਸ਼ਸਵੀ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਿਰਾਜਤਿ ਯਥਾ ਸ਼ਸ਼ੀ । ਤਤ੍ਰ ਕੂਪੋ ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੂਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਨਾਮੀ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾ ਯਤ੍ਰ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਨਿਵਸਂਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਤਤੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਥੇ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਅਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ—
ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਾ ਨਰਃ ਪੂਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ृਂਗਵੇਰਪੁਰਂ ਮਹਤ੍
ਸਯੰਮ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਹ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੇਰਪੁਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਜਾਵੇ।
ਯਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਣੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਃ ਪੁਰਾ । ਗਂਗਾਯਾਂ ਤੁ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਮ, ਪਾਰ ਹੋਏ ਸਨ; ਉਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ—
ਵਿਧੂਤਪਾਪ੍ਮਾ ਭਵਤਿ ਵਾਜਪੇਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ । ਤਤੋ ਮੁਂਜਵਟਂ ਗਛੇਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੰਜਵਟ, ਧੀਰ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਸਥਾਨ, ਜਾਵੇ।