ਗਂਗਾਯਾਸ੍ਤੁ ਪਰਂ ਦ੍ਵੀਪਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਭਾਰਤ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਭਾਰਤ, ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਰਲੇ ਟਾਪੂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵੈਤਰਣੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਦੀਂ ਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨੀਮ੍ । ਵਿਰਜਂ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿਰਾਜਤਿ ਯਥਾ ਸ਼ਸ਼ੀ
ਫਿਰ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਅਤੇ ਵਿਰਜਾ ਤੀਰਥ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਵੇ ਚ ਕੁਲਂ ਪੂਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ । ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪੁਨਾਤਿ ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਨਰਃ
ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਣਸ੍ਯ ਜ੍ਯੋਤਿਰਥ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਗਮੇ ਨਿਵਸਞ੍ਛੁਚਿਃ । ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਸ਼ੋਣ ਅਤੇ ਜੋਤਿਰਥਿਆ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਣਸ੍ਯ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਵੇ ਕੁਰੁਪੁਂਗਵ । ਵਂਸ਼ਗੁਲ੍ਮਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸ਼ੋਣ ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਤੇ, ਵੰਸ ਗੁਲਮ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਿਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਭਂ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕੋਸ਼ਲਾਯਾਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਵਾਜਿਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਕੋਸ਼ਲਾ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਭ ਤੀਰਥ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਿਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਸ਼ਲਾਯਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕਾਲਤੀਰ੍ਥਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ । ਵृषਭੈਕਾਦਸ਼ਗੁਣਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕੋਸ਼ਲਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਕਾਲਾ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਯਗ ਦਾ ਗਿਆਰਾਂ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪੁष੍ਪਵਤ੍ਯਾਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ । ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਵਿਂਦ੍ਯਾਤ੍ਕੁਲਂ ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍
ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉੱਥੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਬਦਾਰਿਕਾਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਦੀਰ੍ਘਾਯੁष੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਫਿਰ ਬਦਰੀਕਾ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ 'ਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮਹੇਂਦ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਨਿषੇਵਿਤਮ੍ । ਰਾਮਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਫਿਰ ਮਹੇਂਦਰ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਿਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਤਂਗਸ੍ਯ ਤੁ ਕੇਦਾਰਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਮਤੰਗ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿਚ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਗਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰ੍ਵਤਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਦੀਤੀਰਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਵਤ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰ੍ਵਤੇ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਨ੍ਯਵਸਤ੍ਪਰਮਪ੍ਰੀਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰ੍ਵृਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਵਤ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਭਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਭਾਂਡੇषੁ ਸੁਰਪੂਜਿਤਮ੍ । ਵਾਜਪੇਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਚ ਮੋਦਤੇ
ਰਿਸ਼ਭ ਪਰਵਤ ਤੇ, ਜੋ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸੁਵਰਗ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਕਾਵੇਰੀਂ ਵृਤਾਮृਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਫਿਰ ਕਾਵੇਰੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਜਾਵੋ, ਜੋ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਗਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾਤੀਰ੍ਥਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ । ਤਤ੍ਰੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਕਨਿਆ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਛੂਹ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਗੋਕਮਰ੍ਣਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤ੍ਰਿषੁਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸਮੁਦ੍ਰਮਧ੍ਯੇ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਫਿਰ ਗੋਕਰਨ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਜਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਭੂਤਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਕਿਨ੍ਨਰਾਃ ਸਮਹੋਰਗਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਭੂਤ, ਯਕਸ਼, ਪਿਸਾਚ, ਕਿਨਨਰ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ,
ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਗਂਧਰ੍ਵਾ ਮਾਨੁषਾਃ ਪਨ੍ਨਗਾਸ੍ਤਥਾ । ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਾਃ ਸ਼ੈਲਾ ਉਪਾਸਂਤੇ ਉਮਾਪਤਿਮ੍
ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਗੰਧਰਵ, ਮਨੁੱਖ, ਨਾਗ, ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਪਹਾੜ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੇਸ਼ਾਨਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ । ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
ਉਥੇ, ਇਸ਼ਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਣਪਤਿ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪੋष੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰਂ ਕृਤਾਰ੍ਥੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਬਾਰਾਂ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਹੀ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁषਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਗਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ, ਨਰਪਤੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਪਠਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਯੋਨਿਸਂਕਰਜੋ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਗਾਥਾ ਵਾ ਗੀਤਿਕਾ ਵਾਣੀ ਤਸ੍ਯ ਸਂਪਦ੍ਯਤੇ ਨृਪ
ਜੋ ਉਥੇ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਿਲੀ ਜਾਤੀ ਵਾਲਾ ਦਵਿਜ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਗੀਤ ਜਾਂ ਕਵਿਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਪਠਤਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤੂਪਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਸਂਵਰ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਵਾਪੀਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾਮ੍
ਜੇ ਅਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ, ਵੈਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਸੰਵਰਤ ਦੀ ਦੁਲਭ ਝੀਲ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ,
ਰੂਪਸ੍ਯ ਭਾਗੀ ਭਵਤਿ ਸੁਭਗਸ਼੍ਚਾਭਿਜਾਯਤੇ । ਤਤੋ ਵੇਣਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ
ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੇਣਾ ਨਦੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਯੂਰਹਂਸਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਮਾਨਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ । ਤਤੋ ਗੋਦਾਵਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਮਯੂਰ ਤੇ ਹੰਸ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਿਧਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ,
ਗਵਾਮਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਯੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਵੇਣਾਯਾਃ ਸਂਗਮੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਾਜਪੇਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੇਣਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰਦਾਸਂਗਮਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਥੂਣਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਵਰਦਾ ਸੰਘਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਥੰਮ੍ਹ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਵਿਂਦ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਕੁਬ੍ਜਾਵਨਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਬਜਾਵਨ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।