ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਾਜਿਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਜਨਕਸ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਕੂਪਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਪੂਜਿਤਃ
ਉਥੇ, ਜਦ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਜਨਕ ਦਾ ਕੁਆਂ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਤੋऽਵਿਨਾਸ਼ਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਉਹ ਅਵਿਨਾਸ਼ਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਜਿਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੋਮਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਗਂਡਕੀਂ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਜਲੋਦ੍ਭਵਾਮ੍
ਉਹ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਜਿਹਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਗੰਡਕੀ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਜਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ।
ਵਾਜਪੇਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤੋ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਜਿਹਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਧ੍ਰੂਵ ਦੇ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਹ੍ਯਕੇषੁ ਮਹਾਭਾਗ ਮੋਦਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਕਰ੍ਮਦਾਂ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਦੀਂ ਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍
ਉਥੇ, ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਤੇ ਫਿਰ, ਉਹ ਕਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਂਡਰੀਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੋਮਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤੋ ਵਿਸ਼ਾਲਾਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਦੀਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਪੁੰਡਰੀਕ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਅਥ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਧਾਰਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਧਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੁਲਂ ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ । ਦਿਵੌਕਸਾਂ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਭਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ—
ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਜਪੇਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ । ਅਥ ਮਾਹੇਸ਼ਪਦਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਹੇਸ਼ ਦਾ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਪਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਕੋਟਿਸ੍ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਪਦ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਾਜਿਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਥ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਕੂਰ੍ਮਰੂਪੇਣ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਅਸੁਰੇਣ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਾ ਹृਤਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਕੱਚੂਏ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਅਸੁਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੱਕ ਲਿਆ ਸੀ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਤੀਰ੍ਥਕੋਟ੍ਯਾਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਪੁਂਡਰੀਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉੱਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਉਹ ਪੁੰਡਰੀਕ ਤੀਰਥ ਦਾ ਲਾਭ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਚ । ਸਦਾ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਹਰਿਰ੍ਵਸਤਿ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਵਸਵੋਰੁਦ੍ਰਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮੁਪਾਸਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਦਿਤਯ, ਵਸੂ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵਿष੍ਣੋਰਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਃ । ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ਂ ਵਰਦਂ ਵਿष੍ਣੁਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਅਚੰਭੇ ਕਰਮ ਹੋਏ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ—
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤ੍ਰੋਦਪਾਨੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਃ
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰਚਤ੍ਵਾਰਃ ਕੂਪੇ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾਃ ਸਦਾ । ਤਤ੍ਰੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉੱਥੇ, ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਕੂਏਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਰਦਂ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਵਿਰਾਜਤੇ ਯਥਾ ਸੋਮ ऋਣੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਮਹਾਦੇਵ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਂ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਾਤਿਸਮਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵਟੇਸ਼੍ਵਰਪੁਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਈਪ੍ਸਿਤਾਁਲ੍ਲਭਤੇ ਲੋਕਾਨੁਪਵਾਸਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵਟੇਸ਼ਵਰਪੁਰ ਜਾ ਕੇ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਤੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਾਮਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਹਰਿਂ ਦੇਵਂ ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਵਾਮਨ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਰੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਭਰਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍ । ਕੌਸ਼ਿਕੀਂ ਤਤ੍ਰ ਸੇਵੇਤ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਭਰਤ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਉਸ਼ਿਕੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿਮਾਨਵਃ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਚਂਪਕਾਰਣ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਚੰਪਕ ਦੇ ਵਣ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਅਥ ਗੋਵਿਂਦਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਮਸਮ੍ਮਤਮ੍
ਉੱਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਗੋਵਿੰਦ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਮਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਲਏ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਮਹਾਂ ਤੇਜਸਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਯੋਰ੍ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੇ ਕੋਈ ਉੱਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਲਏ, ਉਹ ਮਿਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਵਸਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ (ਆਵਸਥ੍ਯ)। ਮਨੋਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰ੍ਲੋਕਾਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਕੁੜੀ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਦਾਨਮਣ੍ਵਪਿ ਭਾਰਤ । ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਰृषਯਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਹੇ ਭਾਰਤਾ, ਜੋ ਵੀ ਦਾਨ ਕੁੜੀ ਦੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਨਿष੍ਠਾਵਾਸਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਂ ਦੇ ਪਰਸਿੱਧ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਤੁ ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਨਿष੍ਠਾਯਾਃ ਸਂਗਮੇ ਨਰਾਃ । ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਨਾਮਯਮ੍
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।