ਤਤਃ ਫਲ੍ਗੁਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਰਾਜਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਫਲਗੂ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਵਰਗਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਧਰ੍ਮਪृष੍ਠਂ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮੋ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਤ੍ਯਮਾਸ੍ਤੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਫਿਰ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਧਰਮਪ੍ਰਸ਼ਠ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਜੀ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮ੍ਮਂ ਤਤ੍ਰਾਭਿਸਂਗਮ੍ਯ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਧਰਮ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਜਿਹਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿਗਮ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਰ੍ਚਯੇਨ੍ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਃ । ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ, ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਤੋ ਰਾਜਗृਹਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ । ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਾਨਿਵ ਮੋਦਤੇ
ਫਿਰ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਗ੍ਰਿਹ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕਕਸ਼ੀਵਾਨ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਾ ਨੈਤ੍ਯਕਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਗਗ੍ਨਿਪੁਰੁषਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਯਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਉਥੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਗ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਯਕਸ਼ਣੀ ਦੀ ਨਿੱਤ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਯਕਸ਼ਣੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਣਿਨਾਗਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਨੈਤ੍ਯਕਂ ਭੁਂਜਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਮਣਿਨਾਗਸ੍ਯ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਮਣਿਨਾਗ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਜਿਹਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਣਿਨਾਗ ਦੀ ਨਿੱਤ ਰਸਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਦष੍ਟਸ੍ਯਾਸ਼ੀਵਿषੇਣਾਸ੍ਯ ਨ ਵਿषਂ ਕ੍ਰਮਤੇ ਨृਪ । ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਨੇ ਡੱਸ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ; ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇਰ੍ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਵਨਂ ਨृਪ । ਅਹਲ੍ਯਾਯਾ ਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਅਹਲਿਆ ਦੇ ਤਲਾਵ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਰਾਜਨ੍ਵਿਂਦਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਤਤ੍ਰੋਦਪਾਨੋ ਧਰ੍ਮ੍ਮਜ੍ਞ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਾਜਿਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਜਨਕਸ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਕੂਪਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਪੂਜਿਤਃ
ਉਥੇ, ਜਦ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਜਨਕ ਦਾ ਕੁਆਂ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਤੋऽਵਿਨਾਸ਼ਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਉਹ ਅਵਿਨਾਸ਼ਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਜਿਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੋਮਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਗਂਡਕੀਂ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਜਲੋਦ੍ਭਵਾਮ੍
ਉਹ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਜਿਹਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਗੰਡਕੀ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਜਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ।
ਵਾਜਪੇਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤੋ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਜਿਹਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਧ੍ਰੂਵ ਦੇ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਹ੍ਯਕੇषੁ ਮਹਾਭਾਗ ਮੋਦਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਕਰ੍ਮਦਾਂ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਦੀਂ ਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍
ਉਥੇ, ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਤੇ ਫਿਰ, ਉਹ ਕਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਂਡਰੀਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੋਮਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤੋ ਵਿਸ਼ਾਲਾਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਦੀਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਪੁੰਡਰੀਕ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਅਥ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਧਾਰਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਧਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੁਲਂ ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ । ਦਿਵੌਕਸਾਂ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਭਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ—
ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਜਪੇਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ । ਅਥ ਮਾਹੇਸ਼ਪਦਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਹੇਸ਼ ਦਾ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਪਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਕੋਟਿਸ੍ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਪਦ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਾਜਿਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਥ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਕੂਰ੍ਮਰੂਪੇਣ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਅਸੁਰੇਣ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਾ ਹृਤਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਕੱਚੂਏ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਅਸੁਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੱਕ ਲਿਆ ਸੀ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਤੀਰ੍ਥਕੋਟ੍ਯਾਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਪੁਂਡਰੀਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉੱਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਉਹ ਪੁੰਡਰੀਕ ਤੀਰਥ ਦਾ ਲਾਭ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਚ । ਸਦਾ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਹਰਿਰ੍ਵਸਤਿ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਵਸਵੋਰੁਦ੍ਰਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮੁਪਾਸਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਦਿਤਯ, ਵਸੂ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵਿष੍ਣੋਰਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਃ । ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ਂ ਵਰਦਂ ਵਿष੍ਣੁਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਅਚੰਭੇ ਕਰਮ ਹੋਏ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ—
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤ੍ਰੋਦਪਾਨੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਃ
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰਚਤ੍ਵਾਰਃ ਕੂਪੇ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾਃ ਸਦਾ । ਤਤ੍ਰੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉੱਥੇ, ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਕੂਏਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਰਦਂ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਵਿਰਾਜਤੇ ਯਥਾ ਸੋਮ ऋਣੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਮਹਾਦੇਵ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਂ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਾਤਿਸਮਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵਟੇਸ਼੍ਵਰਪੁਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਈਪ੍ਸਿਤਾਁਲ੍ਲਭਤੇ ਲੋਕਾਨੁਪਵਾਸਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵਟੇਸ਼ਵਰਪੁਰ ਜਾ ਕੇ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਤੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।