ਮਹਾਪਾਤਕਿਨੋ ਦੇਵਿ ਯੇ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਾਪਕृਤ੍ਤਮਾਃ । ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ, ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਿਯਤੋ ਵਸੇਦ੍ਵੈ ਮਰਣਾਂਤਕਮ੍ । ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦੇਵਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਨ ਤਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਉਥੇ ਵੱਸੇ; ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਦੇਵ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਤੁ ਵਿਘ੍ਨਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਪਾਪੋਪਹਤਚੇਤਸਃ । ਤਤੋ ਨੈਵਾਚਰੇਤ੍ਪਾਪਂ ਕਾਯੇਨ ਮਨਸਾ ਗਿਰਾ
ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਰੀਰ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਏਤਦ੍ਰਹਸ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤੇ । ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਰਯਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਇਹ ਰਾਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਵਰਤੇ; ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਗਿਆ ਗਿਆਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਅਸਲ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਦੇਵਤਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾਮ੍ । ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਜੀਵ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਥਾਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ । ਯਥੇਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਗਿਰਿਸ਼ਃ ਸ੍ਥਾਨਾਨਾਮੇਤਦੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਤੇ ਗਿਰਿਸ਼ਾ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਇਹ ਥਾਂ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਯੈਃ ਸਮਾਰਾਧਿਤੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਕਜਨ੍ਮਨਿ । ਤੇ ਵਿਦਂਤਿ ਪਰਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਅਵਿਮੁਕਤ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਘਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਖੇਤਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਕਲਿਕਲ੍ਮषਸਂਭੂਤਾ ਯੇषਾਮੁਪਹृਤਾ ਮਤਿਃ । ਨ ਤੇषਾਂ ਵੇਦਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਤ੍ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਮਲ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਯੇ ਸ੍ਮਰਂਤਿ ਸਦਾ ਕਾਲਂ ਵਦਂਤਿ ਚ ਪੁਰੀਮਿਮਾਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਿਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਪਾਤਕਮ੍
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾਨਿ ਚੇਹ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਪਾਤਕਾਨਿ ਕृਤਾਲਯਾਃ । ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੇਵਃ ਕਾਲਤਨੁਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਇਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤਦਿਦਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸੇਵਿਤਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ । ਮृਤਾਨਾਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਭੂਯੋ ਭਵਸਾਗਰੇ
ਜੋ ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਸੇਵਿਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਸੇਨ੍ਨਰਃ । ਯੋਗੀ ਵਾਪ੍ਯਥਵਾਯੋਗੀ ਪਾਪੀ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਕृਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਜੋਗੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇਕ।
ਨ ਲੋਕਵਚਨਾਤ੍ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਨ ਚੈਵ ਗੁਰੁਵਾਦਤਃ । ਮਤਿਰ੍ਨ ਕ੍ਰਮਣੀਯਾ ਸ੍ਯਾਦਵਿਮੁਕ੍ਤਗਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਆਪਣੀ ਮੱਤ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਤਤ੍ਰੇਦਂ ਵਿਮਲਂ ਲਿਗਮੋਂਕਾਰਂਨਾਮ ਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਓਂਕਾਰ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਪਰਤਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਪਂਚਾਯਤਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸੇਵਿਤਂ ਮੁਨਿਰ੍ਭਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਪੰਜ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸੇਵਿਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵਃ ਪਂਚਾਯਤਨਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਰਮਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਜਂਤੂਨਾਮਪਵਰ੍ਗਦਃ
ਉਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਆਪ ਹੀ ਪੰਜ ਆਯਤਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਪਂਚਾਯਤਨਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਤਦੇਤਦ੍ਵਿਮਲਂ ਲਿਗਮੋਂਕਾਰਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਹ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪੰਜ ਆਯਤਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਓਂਕਾਰ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਤੀਤਾ ਤਥਾ ਸ਼ਾਂਤਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾ ਚੈਵਾਪਰਾ ਵਰਾ । ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚ ਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਪਂਚਾਤ੍ਮਂ ਲਿਂਗਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਗਿਆਨ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਹੋਰ ਗਿਆਨ, ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਵਾਪਸੀ—ਇਹ ਪੰਜ ਹੀ ਲਿੰਗ ਦੀ ਇਸ਼ਵਰੀਆ ਸੱਤ ਹੈ।
ਪਂਚਾਨਾਮਪਿ ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯਮ੍ । ੴਕਾਰਬੋਧਕਂ ਲਿਂਗਂ ਪਂਚਾਯਤਨਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਪੰਜ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਓਂਕਾਰ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਪੰਜ ਆਯਤਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਮਰੇਦੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਪਂਚਾਯਤਨਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਦੇਹਾਂਤੇ ਪਰਮਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਾਨਂਦਂ ਵਿਸ਼ਤੇ ਬੁਧਃ
ਇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਟੱਲ ਪੰਜ ਆਯਤਨ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਰ੍षਯਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਾਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ । ਉਪਾਸ੍ਯ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਮਾਪੁਰਂਤਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਉਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਿਧ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਈਸ਼ਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯੋਦਰ੍ਯਾਸ੍ਤਟੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਨਂ ਗੁਹ੍ਯਤਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਗੋਚਰ੍ਮਮਾਤ੍ਰਂ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ੴਕਾਰੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮਤਸ੍ਯੋਦਰੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਤੇ ਸੁਭਾਵਕ ਥਾਂ ਤੇ, ਰਾਜਾ, ਓਂਕਾਰੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਕਾਰ ਗੋ ਦੀ ਚਮੜੀ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਥੋਂਕਾਰਂਕਂਦਰ੍ਪੇਸ਼੍ਵਰਮੇਵ ਚ
ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਉੱਚਾ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼ਵਰ, ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਵਰ, ਓਂਕਾਰ ਅਤੇ ਕੰਦਰਪੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਹਨ।
ਏਤਾਨਿ ਗੁਹ੍ਯਲਿਂਗਾਨਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦਿਹ ਜਾਨਾਤਿ ਵਿਨਾ ਸ਼ਂਭੋਰਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਇਹ ਗੁਪਤ ਲਿੰਗ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ; ਇਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੈਵ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਪੁਰਾ ਦੈਤ੍ਯੋ ਹਸ੍ਤੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਂਤਿਕਮ੍
ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ; ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਦੈਤ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਹਂਤੁਮਾਯਾਤੋ ਯਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਮੁਪਾਸਤੇ । ਤੇषਾਂ ਲਿਂਗਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਤ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਰੋਜ਼ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆਇਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮਹਾਦੇਵ ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਮਹਾਦੇਵੋ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ । ਹਤ੍ਵਾ ਗਜਾਕृਤਿਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਸ਼ੂਲੇਨਾਵਜ੍ਞਯਾ ਹਰਃ
ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਭਗਤ-ਪਿਆਰਾ ਮਹਾਦੇਵ, ਹਾਥੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਸਸ੍ਤਸ੍ਯਾਕਰੋਤ੍ਕृਤ੍ਤਿਂ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਤਃ । ਤਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮੁਨਯੋ ਹਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਇਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਤੇਨੈਵ ਚ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਦ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਾ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸ਼ਿਵਾ ਯੇ ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ
ਉਸੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਰਵੋਚ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ—ਉਹ ਰੁਦਰ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਨਿਤ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਲਿਯੁਗਂ ਘੋਰਮਧਰ੍ਮਬਹੁਲਂ ਜਨਾਃ
ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਦਾ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਕਲਿਜੁਗ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਲੋਕ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।