ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षੇਣ ਪੂਜਿਤੌ ਚ ਦਿਵਂਗਤੌ । ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਪੂਜਿਤਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਗਤੋ ਦੂਤੋ ਯਥਾਗਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ, ਦੂਤ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲੀ ਤੇ ਉਹ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਅਖਿਲਭੁਵਨਬੋਧਂ ਦੇਵਦੂਤਸ੍ਯਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਗਮਵਚਨਤੁਲ੍ਯਂ ਵੈਸ਼੍ਯਪੁਤ੍ਰੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ । ਸ੍ਵਕृਤਸੁਕृਤਦਾਨਾਦ੍ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਤਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਪਤਿਵਰਲੋਕਂ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਜਗਾਮ
ਦੇਵਦੂਤ ਦੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੇ ਨਿਗਮ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫਲ ਦੇ ਕੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤਿਹਾਸਮਿਮਂ ਰਾਜਨ੍ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦਪਿ । ਸ ਗੋਸਹਸ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੋਕੋ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਜਪੁਤ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਗੋਆਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੁਖ ਰਹਿਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦਉਵਾਚ- ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸੁਗਂਧਂਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਵੋ; ਜਦੋਂ ਮਨ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਾਵਰ੍ਤਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਰੁਦਰਾਵਰਤ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਂਗਾਯਾਸ਼੍ਚ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਗਮੇ । ਸ੍ਨਾਤੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਣਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ । ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਕਰਣਹਰਦ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਮੰਦੀ ਗਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਕਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਗੋਸਹਸ੍ਰਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਕੁਬਜਾਮਰ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗੋਆਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰੁਂਧਤੀਵਟਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ । ਸਾਮੁਦ੍ਰਕਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੇ ਵਟ ਰੁੱਖ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਾਮੁਦ੍ਰਕ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ—
ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਵਿਂਦ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤ੍ਤਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
—ਹਜ਼ਾਰ ਗੋਆਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਭਗਤ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਯਮੁਨਾਪ੍ਰਭਵਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਯਾਮੁਨਮ੍
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸਰੋਤ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛੂਹਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਦਰ੍ਵੀਸਂਕ੍ਰਮਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਦਰਵੀਸੰਕ੍ਰਮਣ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ—
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਸਿਂਧੋਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਵਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਮ੍
—ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਜੋ ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ—
ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਃ ਪਂਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍ । ਅਥ ਦੇਵੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਰਃ ਪਰਮਦੁਰ੍ਗਮਾਮ੍
—ਜੇ ਉਹ ਉਥੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਰਹੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ—
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਚ੍ਛੇਚ੍ਚੌਸ਼ਨਸੀਂ ਗਤਿਮ੍ । ऋषਿਕੁਲ੍ਯਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚੈਵ ਭਾਰਤ
—ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ਼ਨਸੀ ਦੀ ਗਤੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਿਸ਼ਿਕੁਲਿਆ ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ—
ਵਸਿष੍ਠਂ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ । ऋषਿਕੁਲ੍ਯਾਂ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ऋषਿਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
—ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਰਿਸ਼ਿਕੁਲਿਆ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਤਤ੍ਰ ਵਸੇਨ੍ਮਾਸਂ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੋ ਨਰਾਧਿਪ । ਭृਗੁਤੁਂਗਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਾ ਕੇ ਰਹੇ, ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਗਾ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਜਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਵੀਰਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਕਾਰ੍ਤਿਕਮਾਘਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਵੀਰਪ੍ਰਮੋਖਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਤੇ ਮਾਘ ਦੇ ਔਖੇ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ—
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਣ੍ਯਕृਤ੍ । ਤਤਃ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਾਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
—ਪੁੰਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਸੰਧਿਆ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ—
ਉਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਸ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਪਾਰਗੋ ਭਵੇਤ੍ । ਮਹਾਸ਼੍ਰਮੇ ਵਸੇਦ੍ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨੇ
—ਜੇ ਉਹ ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਛੂਹੇ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਹਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਕਾਲਂ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਲੋਕਾਨ੍ਸਂਵਸਤੇ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ । षष੍ਠਕਾਲੋਪਵਾਸੇਨ ਮਾਸਮੁष੍ਯ ਮਹਾਲਯੇ
ਇੱਕ ਵੇਲੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਮਹਾ-ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਸਮੇਂ ਛੇਵੇਂ ਵੇਲੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਣਸ੍ਤਾਰਯਤੇ ਜਂਤੂਨ੍ਦਸ਼ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਾਪਰਾਨ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਰਂ ਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਪਿੱਛੋਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਾਰ੍ਥਃ ਸਰ੍ਵਕृਤ੍ਯੇषੁ ਨ ਸ਼ੋਚੇਨ੍ਮਰਣਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਵਿਂਦ੍ਯਾਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਵੇਤਸਿਕਾਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਿਤਾਮਹਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਤਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਫਿਰ, ਵੇਤਸਿਕਾ ਨੂੰ ਜਾਣਾ, ਜੋ ਪਿਤਾਮਾ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਸੁਂਦਰਿਕਾਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍ । ਰੂਪਸ੍ਯ ਭਾਗੀ ਭਵਤਿ ਦृष੍ਟਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾਤਨੈਃ
ਫਿਰ, ਸੁੰਦਰਿਕਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਸਿਧਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਿਕਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਣੇਨ ਯਾਨੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਿਕਾ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਸਵਾਰੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਨੈਮਿषਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਨਿषੇਵਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਵਸਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵਗਣੈਃ ਸਹ
ਫਿਰ, ਨੈਮੀਸ਼ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਨੈਮਿषਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਨਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ । ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਮਾਨਸ੍ਤੁ ਨਰਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਨੈਮੀਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਅੱਧਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ਕਥਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮੁਨੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਦਾ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਮੇ ਮਨਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਇਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਅਤ੍ਰੇਤਿਹਾਸਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾ ਗੁਣਾਸ਼੍ਰਯਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।