ਪਸ਼੍ਯਂਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪੇਣ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਚਰਂਤਿ ਲੀਲਯਾ ਪृਥ੍ਵਦ੍ਯਂਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਮੌਨਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ, ਚਲਦੀ ਤੇ ਅਚਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੇਖਦੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਫਿਰਦੇ, ਆਪਸ ਵਿਚ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੇ।
ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕਾਂਚਿਦਰ੍ਥਮਾਤ੍ਰਂ ਹਿ ਯੋਗਿਨਃ । ਦृष੍ਟਜ੍ਞਾਨਾ ਅਸਂਦੇਹਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਕਾਰ ਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਹ ਜੋਗੀ ਕੋਈ ਕੰਮ ਸਿਰਫ ਲਾਭ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਸਿੱਧਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦੇ, ਸ਼ੰਕਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚਿੱਤ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ।
ਏਵਂ ਤੇ ਤਵ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਮष੍ਟਮਜਨ੍ਮਨਿ । ਤਿष੍ਠਤੋ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ੇषੁ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਕੁਟੁਂਬਿਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਅਠਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਮੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸੀ।
ਗੇਹਂ ਤਾਵਕਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਿਤਾਃ । ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਾਂਤਰੇ ਕਾਲੇ ਤ੍ਵਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਗृਹਾਂਗਣੇ
ਉਹ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਭੁੱਖੇ ਤੇ ਪਿਆਸੇ ਆਏ; ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰਸਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ।
ਸਗਦ੍ਗਦਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਂ ਸਹਰ੍षਂ ਚ ਸਸਂਭ੍ਰਮਮ੍ । ਦਂਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੇਨ ਬਹੁਮਾਨਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲ, ਅੰਸੂਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਡੂੰਘੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਨਾਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚਰਣੌ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਣਿਯੁਗਾਞ੍ਜਲਿਮ੍ । ਤਦਾਭਿਨਨ੍ਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਯਾ ਸੂਨृਤਯਾ ਗਿਰਾ
ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਨੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਜੀਵਿਤਂ ਸਫਲਂ ਤਥਾ । ਅਦ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਮੇ ਸਨਾਥੋऽਦ੍ਯਾਸ੍ਮਿ ਪਾਵਨਃ
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈ; ਅੱਜ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਧਨ੍ਯੋऽਸ੍ਮ੍ਯਦ੍ਯ ਗृਹਂ ਧਨ੍ਯਂ ਧਨ੍ਯਾ ਅਦ੍ਯ ਕੁਟੁਂਬਿਨਃ । ਮਮਾਦ੍ਯ ਪਿਤਰੋ ਧਨ੍ਯਾ ਧਨ੍ਯਾ ਗਾਵਃ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਧਨਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਘਰ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਏ, ਮੇਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਨ ਵੀ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਏ।
ਯਦ੍ਦृष੍ਟੌ ਭਵਤਾਂ ਪਾਦੌ ਤਾਪਤ੍ਰਯਹਰੌ ਮਯਾ । ਭਵਤਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਧਨ੍ਯਸ੍ਯੈਵ ਹਰੇਰਿਵ
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਤਥਾ । ਧृਤਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਸ਼ਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਤਦਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਪੂਰੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਪਾਦੋਦਕਂ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸ਼ਿਰਸਾ ਧृਤਮ੍ । ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਧੂਪੈਰ੍ਦੀਪੈਰ੍ਭਾਵਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੈਸ਼ ਨੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਉਥੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ, ਚਾਵਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸੁਂਦਰਾਨ੍ਨੇਨ ਭੋਜਿਤਾ ਯਤਯਸ੍ਤਥਾ । ਤृਪ੍ਤਾਃ ਪਰਮਹਂਸਾਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤਾ ਮਂਦਿਰੇ ਨਿਸ਼ਿ
ਸੁੰਦਰ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਯਤੀ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਏ; ਪਰਮਹੰਸ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ।
ਧ੍ਯਾਯਂਤਸ਼੍ਚ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਮਤਮ੍ । ਤੇषਾਮਾਤਿਥ੍ਯਜਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਜਾਤਂ ਯਤ੍ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਂਵਰ
ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਜੋ ਜੋਤਾਂ ਦੀ ਜੋਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਦਾ ਫਲ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਵਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਨ ਤਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮ੍ਯਹਂ ਖਲੁ । ਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਮਤਿਜੀਵਿਨਃ
ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਹਜ਼ਾਰ ਮੂੰਹ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ; ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਿਆਣੇ ਜੀਵ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਮਤਿਮਤ੍ਸੁ ਸੁਰਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਨਰੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਾਤਯਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਚ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਵਿਦ੍ਵਤ੍ਸੁ ਕृਤਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਸਿਆਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦਵਾਨ; ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ।
ਕृਤਬੁਦ੍ਧਿषੁ ਕਰ੍ਤਾਰਃ ਕਰ੍ਤृषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੇਦਿਨਃ । ਅਤਏਵ ਸੁਪੂਜ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ
ਪੱਕੀ ਸਮਝ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰਤਾਰ; ਕਰਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ।
ਤਤ੍ਸਂਗਤਿਰ੍ਵਿਸ਼ਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤਾ ਗृਹਿਣੋ ਗੇਹੇ ਸਂਤੁष੍ਟਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੇਦਿਨਃ
ਉਹ ਸੰਗਤ, ਵਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆਜਨ੍ਮਸਂਚਿਤਂ ਪਾਪਂ ਨਾਸ਼ਯਂਤੀਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਵੈ । ਸਂਚਿਤਂ ਯਦ੍ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਪਾਪਮਾਮਰਣਾਂਤਿਕਮ੍
ਜਨਮ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਪਾਪ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪਾਪ ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਨੇ ਮੌਤ ਤੱਕ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਨਿਰ੍ਦਹਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਕਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਯਤਿਃ । ਸ੍ਵਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇ ਦੇਹਿ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਰਕਾਦ੍ਯੇਨ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ ਯਤੀ ਉਹ ਸਾਰਾ ਪਾਪ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਫਲ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਦੂਤਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਦੌ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ । ਹृष੍ਟੇਨ ਚੇਤਸਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਨਿਰਯਾਤ੍ਸੋऽਪਿ ਨਿਰ੍ਗਤਃ
ਦੂਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਜਲਦੀ ਫਲ ਦਿੱਤਾ; ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ।
ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षੇਣ ਪੂਜਿਤੌ ਚ ਦਿਵਂਗਤੌ । ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਪੂਜਿਤਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਗਤੋ ਦੂਤੋ ਯਥਾਗਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ, ਦੂਤ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲੀ ਤੇ ਉਹ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਅਖਿਲਭੁਵਨਬੋਧਂ ਦੇਵਦੂਤਸ੍ਯਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਗਮਵਚਨਤੁਲ੍ਯਂ ਵੈਸ਼੍ਯਪੁਤ੍ਰੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ । ਸ੍ਵਕृਤਸੁਕृਤਦਾਨਾਦ੍ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਤਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਪਤਿਵਰਲੋਕਂ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਜਗਾਮ
ਦੇਵਦੂਤ ਦੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੇ ਨਿਗਮ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫਲ ਦੇ ਕੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤਿਹਾਸਮਿਮਂ ਰਾਜਨ੍ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦਪਿ । ਸ ਗੋਸਹਸ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੋਕੋ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਜਪੁਤ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਗੋਆਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੁਖ ਰਹਿਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦਉਵਾਚ- ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸੁਗਂਧਂਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਵੋ; ਜਦੋਂ ਮਨ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਾਵਰ੍ਤਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਰੁਦਰਾਵਰਤ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਂਗਾਯਾਸ਼੍ਚ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਗਮੇ । ਸ੍ਨਾਤੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਣਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ । ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਕਰਣਹਰਦ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਮੰਦੀ ਗਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਕਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਗੋਸਹਸ੍ਰਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਕੁਬਜਾਮਰ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗੋਆਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰੁਂਧਤੀਵਟਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ । ਸਾਮੁਦ੍ਰਕਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੇ ਵਟ ਰੁੱਖ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਾਮੁਦ੍ਰਕ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ—
ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਵਿਂਦ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤ੍ਤਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
—ਹਜ਼ਾਰ ਗੋਆਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਭਗਤ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।