ਇਂਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਨਿਰੋਧਸ਼੍ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਹਰਿਸੇਵਨਮ੍ । ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਕ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਪਾਲਨਂ ਵਿਧਿਤਃ ਸਦਾ
ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਰੋਕ, ਦਾਨ, ਹਰਿ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਣ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰ੍ਥੀ ਸਰ੍ਵਦਾ ਵੈਸ਼੍ਯ ਤਪੋਦਾਨਂ ਨ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ । ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਤਥਾ ਦਦ੍ਯਾਦਾਤ੍ਮਨੋ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਤਪ ਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਲਈ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਨਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਨਾਨਿ ਪਤ੍ਰਂ ਮੂਲਂ ਫਲਂ ਜਲਮ੍ । ਅਵਂਧ੍ਯਂ ਦਿਵਸਂ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਦਰਿਦ੍ਰੇਣਾਪਿ ਵੈਸ਼੍ਯਕ
ਜੁੱਤੀ, ਕੱਪੜੇ, ਖਾਣਾ, ਪੱਤੇ, ਜੜਾਂ, ਫਲ, ਪਾਣੀ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਦਿਨ ਨੂੰ ਫਲਦਾਇਕ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ।
ਇਹਲੋਕੇ ਪਰੇ ਚੈਵ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਨੋਪਤਿष੍ਠਤੇ । ਦਾਤਾਰੋ ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤਾਂ ਤਾਂ ਵੈ ਯਮਯਾਤਨਾਮ੍
ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਦਾਨੀ ਲੋਕ ਯਮ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषੋ ਧਨਾਢ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਵਂਤੀਹ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਯਾਂਤ੍ਯਧਰ੍ਮੇਣ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਇਥੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਜੋ ਅਧਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਰੋਹਂਤਿ ਦਿਵਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮੇ ਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਧਰਮ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਥਾਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਤੇਨ ਬਾਲਤ੍ਵਮਾਰਭ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਸਂਗ੍ਰਹਃ । ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਵਿਕੁਂਡਲ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਦ੍ਵਚਨਂ ਸੌਮ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਚਿਤ੍ਤਮੇਵ ਮੇ । ਗਂਗੋਦਂ ਪਾਪਹਂ ਸਦ੍ਯਃ ਪਾਪਹਾਰਿ ਸਤਾਂ ਵਚਃ
ਵਿਕੁੰਡਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਤੁਰੰਤ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਬਚਨ ਵੀ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਪਕਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਗੁਣੋ ਨੈਸਰ੍ਗਿਕਃ ਸਤਾਮ੍ । ਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੁਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕੇਨ ਸ਼ੀਤਲੋऽਮृਤਮਂਡਲਃ
ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਖਾਸੀਅਤ ਹੈ। ਚੰਦ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕੌਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਚੱਕਰ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ?
ਦੇਵਦੂਤ ਤਤੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਨ੍ਮਮ ਪृਚ੍ਛਤਃ । ਨਰਕਾਨ੍ਨਿष੍ਕृਤਿਃ ਸਦ੍ਯੋ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਮੇ ਜਾਯਤੇ ਕਥਮ੍
ਦੇਵਦੂਤ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਜੋ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹੈ: ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦੀ ਨਰਕ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੂਤੋ ਜਗਾਦ ਹ । ਧ੍ਯਾਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਨ੍ਮੈਤ੍ਰੀ ਰਜ੍ਜੁਬਨ੍ਧਨਃ
ਉਸਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਿਆਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਮਿੱਤਰਤਾ ਰੱਸੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਵੈਸ਼੍ਯਾष੍ਟਮੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਜਨ੍ਮਨਿ ਸਂਚਿਤਮ੍ । ਤਦ੍ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇ ਦੀਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤਸ੍ਯ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ
ਤੇਰੇ ਵੈਸ਼ ਦੇ ਅਠਵੇਂ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੁੰਨ ਤੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਲਈ ਸਵਰਗ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿਕੁਂਡਲ ਉਵਾਚ- ਕਿਂ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਥਂ ਜਾਤਂ ਕਿਂ ਜਨ੍ਮ ਚ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਦੂਤ ਤਤੋ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਵਿਕੁੰਡਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਪੁੰਨ ਕੀ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਜਨਮ ਕਿਹੜਾ ਸੀ? ਇਹ ਸਭ ਦੱਸ, ਦੂਤ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ।
ਦੇਵਦੂਤ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਵੈਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਸਹੇਤੁਕਮ੍ । ਪੁਰਾ ਮਧੁਵਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ऋषਿਰਾਸੀਚ੍ਚ ਸ਼ਾਕੁਨਿਃ
ਦੇਵਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣ ਵੈਸ਼, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਪੁੰਨ ਤੇ ਉਸਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਧੂ-ਵਨ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਕੁਨੀ ਨਾਮ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ।
ਤਪੋऽਧ੍ਯਯਨ ਸਂਪਨ੍ਨਸ੍ਤੇਜਸਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਮਃ । ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤਸ੍ਯ ਰੇਵਤ੍ਯਾਂ ਨਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਗ੍ਰਹਾ ਇਵ
ਉਹ ਤਪ ਤੇ ਪਾਠ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗਾ। ਉਸਦੇ ਰੇਵਤੀ ਤੋਂ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਧ੍ਰੁਵਃ ਸ਼ੀਲੋ ਬੁਧਸ੍ਤਾਰੋ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਾਨੁਤ ਪਂਚਮਃ । ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਰਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਗृਹਧਰ੍ਮੇषੁ ਰੇਮਿਰੇ
ਧਰੁਵ, ਸ਼ੀਲ, ਬੁਧ, ਤਾਰਾ, ਜੋਤਿਸਮਾਨ ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਗਨਿਹੋਤਰ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ, ਘਰ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ।
ਨਿਰ੍ਮੋਹੋ ਜਿਤਕਾਮਸ਼੍ਚ ਧ੍ਯਾਨਕੋਸ਼ੋ ਗੁਣਾਧਿਕਃ । ਏਤੇ ਗृਹਵਿਰਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਦ੍ਵਿਜਸੂਨਵਃ
ਨਿਰਮੋਹ, ਜਿਤਕਾਮ, ਧਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੇ ਗੁਣਾਧਿਕ—ਇਹ ਚਾਰ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਤੋਂ ਵਿਰਕਤ ਸਨ।
ਚਤੁਰ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮਮਾਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਵਿਨਿਸ੍ਪृਹਾਃ । ਗ੍ਰਾਮੈਕਵਾਸਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਃਸਂਗਾ ਨਿष੍ਪਰਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਚੌਥੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਇੱਕ ਹੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਬਿਨਾ ਲਗਾਵ ਤੇ ਬਿਨਾ ਸੰਪਤੀ।
ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਿष੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਸਮ ਲੋष੍ਟਾਸ਼੍ਮਕਾਂਚਨਾਃ । ਯੇਨਕੇਨਚਿਦਾਚ੍ਛਨ੍ਨਾ ਯੇਨਕੇਨਚਿਦਾਸ਼ਿਤਾਃ
ਉਹ ਆਸ ਰਹਿਤ, ਉੱਦਮ ਰਹਿਤ, ਮਿੱਟੀ, ਪੱਥਰ ਤੇ ਸੋਨਾ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਸਮਝਦੇ, ਜੋ ਮਿਲਿਆ ਉਸ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਜਾਂਦੇ, ਜੋ ਮਿਲਿਆ ਉਸ ਨਾਲ ਖਾਂਦੇ।
ਸਾਯਂਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਥਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ । ਜਿਤਨਿਦ੍ਰਾ ਜਿਤਾਹਾਰਾ ਵਾਤਸ਼ੀਤਸਹਿष੍ਣਵਃ
ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਾਂਝ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਦੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਨੀਂਦ ਤੇ ਖਾਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਹਵਾ ਤੇ ਠੰਢ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪੇਣ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਚਰਂਤਿ ਲੀਲਯਾ ਪृਥ੍ਵਦ੍ਯਂਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਮੌਨਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ, ਚਲਦੀ ਤੇ ਅਚਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੇਖਦੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਫਿਰਦੇ, ਆਪਸ ਵਿਚ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੇ।
ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕਾਂਚਿਦਰ੍ਥਮਾਤ੍ਰਂ ਹਿ ਯੋਗਿਨਃ । ਦृष੍ਟਜ੍ਞਾਨਾ ਅਸਂਦੇਹਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਕਾਰ ਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਹ ਜੋਗੀ ਕੋਈ ਕੰਮ ਸਿਰਫ ਲਾਭ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਸਿੱਧਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦੇ, ਸ਼ੰਕਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚਿੱਤ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ।
ਏਵਂ ਤੇ ਤਵ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਮष੍ਟਮਜਨ੍ਮਨਿ । ਤਿष੍ਠਤੋ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ੇषੁ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਕੁਟੁਂਬਿਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਅਠਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਮੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸੀ।
ਗੇਹਂ ਤਾਵਕਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਿਤਾਃ । ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਾਂਤਰੇ ਕਾਲੇ ਤ੍ਵਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਗृਹਾਂਗਣੇ
ਉਹ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਭੁੱਖੇ ਤੇ ਪਿਆਸੇ ਆਏ; ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰਸਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ।
ਸਗਦ੍ਗਦਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਂ ਸਹਰ੍षਂ ਚ ਸਸਂਭ੍ਰਮਮ੍ । ਦਂਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੇਨ ਬਹੁਮਾਨਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲ, ਅੰਸੂਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਡੂੰਘੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਨਾਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚਰਣੌ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਣਿਯੁਗਾਞ੍ਜਲਿਮ੍ । ਤਦਾਭਿਨਨ੍ਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਯਾ ਸੂਨृਤਯਾ ਗਿਰਾ
ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਨੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਜੀਵਿਤਂ ਸਫਲਂ ਤਥਾ । ਅਦ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਮੇ ਸਨਾਥੋऽਦ੍ਯਾਸ੍ਮਿ ਪਾਵਨਃ
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈ; ਅੱਜ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਧਨ੍ਯੋऽਸ੍ਮ੍ਯਦ੍ਯ ਗृਹਂ ਧਨ੍ਯਂ ਧਨ੍ਯਾ ਅਦ੍ਯ ਕੁਟੁਂਬਿਨਃ । ਮਮਾਦ੍ਯ ਪਿਤਰੋ ਧਨ੍ਯਾ ਧਨ੍ਯਾ ਗਾਵਃ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਧਨਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਘਰ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਏ, ਮੇਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਨ ਵੀ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਏ।
ਯਦ੍ਦृष੍ਟੌ ਭਵਤਾਂ ਪਾਦੌ ਤਾਪਤ੍ਰਯਹਰੌ ਮਯਾ । ਭਵਤਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਧਨ੍ਯਸ੍ਯੈਵ ਹਰੇਰਿਵ
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਤਥਾ । ਧृਤਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਸ਼ਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਤਦਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਪੂਰੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ।