ਵ੍ਯਾਜੇਨਾਪਿ ਕृਤਾ ਯੈਸ੍ਤੁ ਵਸ਼ਂ ਯਾਂਤਿ ਨ ਭਾਸ੍ਕਰੇਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਸ਼ਰੀਰਾਰੋਗ੍ਯਦਾਯਿਨੀ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਭਾਣੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ।
ਸੁਕਲਤ੍ਰਪ੍ਰਦਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਜੀਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਨ ਗਂਗਾ ਨ ਗਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯ ਨ ਕਾਸ਼ੀ ਨ ਚ ਪੁष੍ਕਰਮ੍
ਇਹ ਵਰਤ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਨਾ ਗੰਗਾ, ਨਾ ਗਯਾ, ਨਾ ਕਾਸੀ, ਨਾ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਤੁਲਨਾ ਇਸ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਨ ਚਾਪਿ ਵੈष੍ਣਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਤੁਲ੍ਯਂ ਹਰਿਦਿਨੇਨ ਤੁ । ਯਮੁਨਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾ ਨ ਤੁਲ੍ਯਾ ਹਰਿਦਿਨੇਨ ਤੁ
ਕੋਈ ਵੀ ਵੈਸ਼ਨਵ ਤੀਰਥ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਯਮੁਨਾ ਜਾਂ ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਵੀ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ।
ਅਨਾਯਾਸੇਨ ਯੇਨਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮ੍ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮੁਪੋष੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ
ਇਸ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਥਕਾਵਟ ਦੇ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਪਦ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਤੇ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ।
ਦਸ਼ ਵੈ ਪੈਤृਕੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਮਾਤृਕੇ ਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਵਜਾਃ । ਪ੍ਰਿਯਾਯਾ ਦਸ਼ ਯੇ ਵੈਸ਼੍ਯ ਤਾਨੁਦ੍ਧਰਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਦੱਸ ਪਿਤਾ-ਪੱਖ ਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਦੱਸ ਮਾਤਾ-ਪੱਖ ਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਤੇ ਦੱਸ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਸਂਗ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਨਾਗਾਰਿ ਕृਤਕੇਤਨਾਃ । ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣਃ ਪੀਤਵਸਨਾਃ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਜੋ ਦੁੰਦਵਾਂ ਦੀ ਲਗਨ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਵਸੇਰਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰਿ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬਾਲਤ੍ਵੇ ਯੌਵਨੇ ਵਾਪਿ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕੇ ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਂਵਰ । ਉਪੋष੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀਂ ਨੂਨਂ ਨੈਤਿ ਪਾਪੋऽਤਿਦੁਰ੍ਗਤਿਮ੍
ਚਾਹੇ ਬਚਪਨ, ਜਵਾਨੀ ਜਾਂ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਉਪੋष੍ਯੇਹ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਮਜ੍ਜਨਮ੍ । ਦਤ੍ਵਾ ਹੇਮਤਿਲਾਨ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਾਂਤੀਹ ਮਾਨਵਾਃ
ਇਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਸੋਨਾ ਤੇ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਲੋਕ ਇਥੇ ਹੀ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਨਾਂਤਿ ਨ ਯੇ ਵੈਸ਼੍ਯ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਕਾਂਚਨਂ ਚ ਯੈਃ । ਨੈਵ ਤਪ੍ਤਂ ਤਪਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੇ ਸ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਜੋ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਸੋਨਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਤਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕਥਿਤਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਂ ਨਰਕਸ੍ਯ ਨਿਰੂਪਣਮ੍ । ਅਦ੍ਰੋਹਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵਾਙ੍ਮਨਃ ਕਾਯ ਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਤੇ ਨਰਕ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ: ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲ, ਮਨ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰਨਾ।
ਇਂਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਨਿਰੋਧਸ਼੍ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਹਰਿਸੇਵਨਮ੍ । ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਕ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਪਾਲਨਂ ਵਿਧਿਤਃ ਸਦਾ
ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਰੋਕ, ਦਾਨ, ਹਰਿ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਣ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰ੍ਥੀ ਸਰ੍ਵਦਾ ਵੈਸ਼੍ਯ ਤਪੋਦਾਨਂ ਨ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ । ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਤਥਾ ਦਦ੍ਯਾਦਾਤ੍ਮਨੋ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਤਪ ਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਲਈ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਨਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਨਾਨਿ ਪਤ੍ਰਂ ਮੂਲਂ ਫਲਂ ਜਲਮ੍ । ਅਵਂਧ੍ਯਂ ਦਿਵਸਂ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਦਰਿਦ੍ਰੇਣਾਪਿ ਵੈਸ਼੍ਯਕ
ਜੁੱਤੀ, ਕੱਪੜੇ, ਖਾਣਾ, ਪੱਤੇ, ਜੜਾਂ, ਫਲ, ਪਾਣੀ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਦਿਨ ਨੂੰ ਫਲਦਾਇਕ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ।
ਇਹਲੋਕੇ ਪਰੇ ਚੈਵ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਨੋਪਤਿष੍ਠਤੇ । ਦਾਤਾਰੋ ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤਾਂ ਤਾਂ ਵੈ ਯਮਯਾਤਨਾਮ੍
ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਦਾਨੀ ਲੋਕ ਯਮ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषੋ ਧਨਾਢ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਵਂਤੀਹ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਯਾਂਤ੍ਯਧਰ੍ਮੇਣ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਇਥੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਜੋ ਅਧਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਰੋਹਂਤਿ ਦਿਵਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮੇ ਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਧਰਮ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਥਾਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਤੇਨ ਬਾਲਤ੍ਵਮਾਰਭ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਸਂਗ੍ਰਹਃ । ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਵਿਕੁਂਡਲ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਦ੍ਵਚਨਂ ਸੌਮ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਚਿਤ੍ਤਮੇਵ ਮੇ । ਗਂਗੋਦਂ ਪਾਪਹਂ ਸਦ੍ਯਃ ਪਾਪਹਾਰਿ ਸਤਾਂ ਵਚਃ
ਵਿਕੁੰਡਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਤੁਰੰਤ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਬਚਨ ਵੀ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਪਕਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਗੁਣੋ ਨੈਸਰ੍ਗਿਕਃ ਸਤਾਮ੍ । ਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੁਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕੇਨ ਸ਼ੀਤਲੋऽਮृਤਮਂਡਲਃ
ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਖਾਸੀਅਤ ਹੈ। ਚੰਦ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕੌਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਚੱਕਰ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ?
ਦੇਵਦੂਤ ਤਤੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਨ੍ਮਮ ਪृਚ੍ਛਤਃ । ਨਰਕਾਨ੍ਨਿष੍ਕृਤਿਃ ਸਦ੍ਯੋ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਮੇ ਜਾਯਤੇ ਕਥਮ੍
ਦੇਵਦੂਤ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਜੋ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹੈ: ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦੀ ਨਰਕ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੂਤੋ ਜਗਾਦ ਹ । ਧ੍ਯਾਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਨ੍ਮੈਤ੍ਰੀ ਰਜ੍ਜੁਬਨ੍ਧਨਃ
ਉਸਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਿਆਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਮਿੱਤਰਤਾ ਰੱਸੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਵੈਸ਼੍ਯਾष੍ਟਮੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਜਨ੍ਮਨਿ ਸਂਚਿਤਮ੍ । ਤਦ੍ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇ ਦੀਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤਸ੍ਯ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ
ਤੇਰੇ ਵੈਸ਼ ਦੇ ਅਠਵੇਂ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੁੰਨ ਤੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਲਈ ਸਵਰਗ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿਕੁਂਡਲ ਉਵਾਚ- ਕਿਂ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਥਂ ਜਾਤਂ ਕਿਂ ਜਨ੍ਮ ਚ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਦੂਤ ਤਤੋ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਵਿਕੁੰਡਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਪੁੰਨ ਕੀ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਜਨਮ ਕਿਹੜਾ ਸੀ? ਇਹ ਸਭ ਦੱਸ, ਦੂਤ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ।
ਦੇਵਦੂਤ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਵੈਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਸਹੇਤੁਕਮ੍ । ਪੁਰਾ ਮਧੁਵਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ऋषਿਰਾਸੀਚ੍ਚ ਸ਼ਾਕੁਨਿਃ
ਦੇਵਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣ ਵੈਸ਼, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਪੁੰਨ ਤੇ ਉਸਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਧੂ-ਵਨ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਕੁਨੀ ਨਾਮ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ।
ਤਪੋऽਧ੍ਯਯਨ ਸਂਪਨ੍ਨਸ੍ਤੇਜਸਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਮਃ । ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤਸ੍ਯ ਰੇਵਤ੍ਯਾਂ ਨਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਗ੍ਰਹਾ ਇਵ
ਉਹ ਤਪ ਤੇ ਪਾਠ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗਾ। ਉਸਦੇ ਰੇਵਤੀ ਤੋਂ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਧ੍ਰੁਵਃ ਸ਼ੀਲੋ ਬੁਧਸ੍ਤਾਰੋ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਾਨੁਤ ਪਂਚਮਃ । ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਰਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਗृਹਧਰ੍ਮੇषੁ ਰੇਮਿਰੇ
ਧਰੁਵ, ਸ਼ੀਲ, ਬੁਧ, ਤਾਰਾ, ਜੋਤਿਸਮਾਨ ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਗਨਿਹੋਤਰ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ, ਘਰ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ।
ਨਿਰ੍ਮੋਹੋ ਜਿਤਕਾਮਸ਼੍ਚ ਧ੍ਯਾਨਕੋਸ਼ੋ ਗੁਣਾਧਿਕਃ । ਏਤੇ ਗृਹਵਿਰਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਦ੍ਵਿਜਸੂਨਵਃ
ਨਿਰਮੋਹ, ਜਿਤਕਾਮ, ਧਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੇ ਗੁਣਾਧਿਕ—ਇਹ ਚਾਰ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਤੋਂ ਵਿਰਕਤ ਸਨ।
ਚਤੁਰ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮਮਾਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਵਿਨਿਸ੍ਪृਹਾਃ । ਗ੍ਰਾਮੈਕਵਾਸਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਃਸਂਗਾ ਨਿष੍ਪਰਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਚੌਥੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਇੱਕ ਹੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਬਿਨਾ ਲਗਾਵ ਤੇ ਬਿਨਾ ਸੰਪਤੀ।
ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਿष੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਸਮ ਲੋष੍ਟਾਸ਼੍ਮਕਾਂਚਨਾਃ । ਯੇਨਕੇਨਚਿਦਾਚ੍ਛਨ੍ਨਾ ਯੇਨਕੇਨਚਿਦਾਸ਼ਿਤਾਃ
ਉਹ ਆਸ ਰਹਿਤ, ਉੱਦਮ ਰਹਿਤ, ਮਿੱਟੀ, ਪੱਥਰ ਤੇ ਸੋਨਾ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਸਮਝਦੇ, ਜੋ ਮਿਲਿਆ ਉਸ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਜਾਂਦੇ, ਜੋ ਮਿਲਿਆ ਉਸ ਨਾਲ ਖਾਂਦੇ।
ਸਾਯਂਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਥਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ । ਜਿਤਨਿਦ੍ਰਾ ਜਿਤਾਹਾਰਾ ਵਾਤਸ਼ੀਤਸਹਿष੍ਣਵਃ
ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਾਂਝ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਦੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਨੀਂਦ ਤੇ ਖਾਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਹਵਾ ਤੇ ਠੰਢ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ।