ਨਰਕੇ ਤੁ ਚਿਰਂ ਮਗ੍ਨਾਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚ ਕੁਲਦ੍ਵਯੇ । ਤਦੈਵ ਯਾਂਤਿ ਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਦਾਰ੍ਚਂਤਿ ਮੁਦਾ ਹਰਿਮ੍
ਜੋ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰਿ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਯੇ ਦਾਸਾ ਵੈष੍ਣਵਾਨ੍ਨ ਭੁਜਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਤੇ ਤੁ ਕ੍ਰਤੁਭੁਜਾਂ ਵੈਸ਼੍ਯ ਗਤਿਂ ਯਾਂਤਿ ਨਿਰਾਕੁਲਾਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹਨ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵੈਸ਼, ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਰ੍ਯਦ੍ਵੈष੍ਣਵਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਦਭਾਵੇ ਜਲਂ ਪਿਬੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਦਾ ਭੋਜਨ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ, ਜੇ ਭੋਜਨ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਵੇ।
ਗੋਵਿਂਦੇਤਿ ਜਪਨ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਕੁਤ੍ਰਚਿਨ੍ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਯਦਿ । ਸ ਨਰੋ ਨ ਯਮਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਂ ਚ ਨੇਕ੍ਸ਼ਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮਰਦੇ ਸਮੇਂ 'ਗੋਵਿੰਦ' ਮੰਤਰ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਸਾਂਗਂ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਸਧ੍ਯਾਨਂ ਸऋषਿਃ ਛਂਦਦੈਵਤਮ੍ । ਦੀਕ੍ਸ਼ਯਾਵਿਧਿਵਨ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਜਪੇਦ੍ਵੈ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਧਿਆਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਛੰਦ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ, ਦਵਾਦਸ਼ ਅੱਖਰ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਚ ਮਂਤ੍ਰੇਸ਼ਂ ਯੇ ਜਪਂਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਦ੍ਭ੍ਰਾਜਤੇ ਵਿष੍ਣੁਵਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੋ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਟ ਅੱਖਰ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਂਖਿਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰਿਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਭ੍ਯਂਤਰਗਾਮਿਨਃ । ਵਸਂਤਿ ਵੈष੍ਣਵੇ ਲੋਕੇ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪੇਣ ਤੇ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਚਕਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਹृਦਿ ਸੂਰ੍ਯੇ ਜਲੇ ਵਾਥ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਸ੍ਥਂਡਿਲੇਪਿ ਚ । ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਹਰਿਂ ਯਾਂਤਿ ਨਰਾਸ੍ਤਦ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਹਰਿ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਸਰ੍ਵਦਾ ਪੂਜ੍ਯੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਮਣੌ ਚਕ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰਕੀਟਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ, ਮਣੀ, ਚਕਰ ਜਾਂ ਵਜਰ ਕੀਟ ਵਲੋਂ ਬਣੇ ਚਕਰ ਵਿੱਚ।
ਅਧਿष੍ਠਾਨਂ ਹਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਅਸਲ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵੇ । ਰਾਜਸੂਯਸਹਸ੍ਰੇਣ ਤੇਨੇष੍ਟਂ ਪ੍ਰਤਿਵਾਸਰੇ
ਜੋ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਕਰ ਜਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਦਿਨ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕਰਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਸਦਾਮਨਂਤਿ ਵੇਦਾਂਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿਰ੍ਵਾਣਮਚ੍ਯੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਭਵੇਨ੍ਨॄਣਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਵੇਦਾਂਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਦਾ, ਆਨੰਦਮਈ, ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾष੍ਠਸ੍ਥਿਤੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਮਖਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ । ਯਥਾ ਤਥਾ ਹਰਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਲੱਕੜ ਵਿਚ ਅੱਗ ਹੋਣ ਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰਿ ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਿ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰਾਃ ਕਰ੍ਮ੍ਮਣ੍ਯਨਧਿਕਾਰਿਣਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਾਰ੍ਚਕਾ ਵੈਸ਼੍ਯ ਨੈਵ ਯਾਂਤਿ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਜੋ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਨ ਤਥਾ ਰਮਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਂ ਨ ਤਥਾ ਸ੍ਵਪੁਰੇ ਹਰਿਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਚਕ੍ਰੇ ਯਥਾ ਸ ਰਮਤੇ ਸਦਾ
ਹਰਿ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਿਚ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਇਤਨਾ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਸਸਾਗਰਾ । ਯੇਨਾਰ੍ਚਿਤੋ ਹਰਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਅਗਨਿ-ਹੋਤਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਿਲਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਭੋ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵਾਃ । ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਿਤਾ ਯੇਨ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਹੇ ਵੈਸ਼, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਦ੍ਵਾਦਸ਼ਲਿਂਗੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਂਕਜੈਃ । ਯਤ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਾਲੇषੁ ਦਿਨੇਨੈਕੇਨ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਕਰੋੜਾਂ ਪੂਜਾਵਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੌਲਾਂ ਨਾਲ ਬਾਰਾਂ ਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੁਨਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਸ਼ਤਮ੍ । ਉषਿਤ੍ਵਾ ਸ ਹਰੇਰ੍ਲੋਕੇ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤੀਹ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੌ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਥੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਕੇ ਹਰਿ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਚਕਰਵਰਤੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮੈਃ ਕ੍ਰੋਧੈਃ ਪ੍ਰਲੋਭੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਯਤ੍ਰ ਨਰਾਧਮਃ । ਸੋऽਪਿ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਲੋਕਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਹਰਿ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਗੋਵਿਂਦਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਮੁਦਾ ਨਰਃ । ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਂ ਯਾਵਨ੍ਨ ਸ ਪ੍ਰਚ੍ਯਵਤੇ ਦਿਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਵਿਚ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਖਰੀ ਪ੍ਰਲੈ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ।
ਵਿਨਾ ਤੀਰ੍ਥੈਰ੍ਵਿਨਾ ਦਾਨੈਰ੍ਵਿਨਾ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਨਾ ਮਤਿਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਯਾਂਤਿ ਨਰਾ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਦਾਨ, ਯਜਨ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਸ਼ਚੈ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਨਰਕਂ ਗਰ੍ਭਵਾਸਂ ਚ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਂ ਕृਮਿਯੋਨਿਤਾਮ੍ । ਨ ਯਾਤਿ ਵੈਸ਼੍ਯ ਪਾਪੋऽਪਿ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਕਃ
ਪਾਪੀ ਵੈਸ਼ ਵੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ, ਗਰਭ, ਪਸ਼ੂ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਵਿਧਾਨ ਮਂਤ੍ਰਜ੍ਞੋ ਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਬਲਿਮਾਹਰੇਤ੍ । ਗਂਗਾ ਗੋਦਾਵਰੀ ਰੇਵਾ ਨਦ੍ਯੋ ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਯਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦীক্ষਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਬਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਗੰਗਾ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਰੇਵਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ—
ਨਿਵਸਂਤਿ ਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਜਲੇ । ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪਦੀਪੈਰ੍ਵਿਲੇਪਨੈਃ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਜਲ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨੈਵੇਦ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਲੇਪ ਵੀ।
ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਮ੍ । ਕੁਰੁਤੇ ਮਾਨਵੋ ਯਸ੍ਤੁ ਕਲੌ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਗੀਤ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਮਤੇ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਹਰੇਃ । ਲਿਂਗੈਸ੍ਤੁ ਕੋਟਿਭਿਰ੍ਦृष੍ਟੈਰ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਪੂਜਿਤੈਸ੍ਤੁ ਤੈਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਰੋੜ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਹਰਿ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਯਾਸ੍ਤੁ ਹ੍ਯੇਕੇਨਾਹ੍ਨਾ ਹਿ ਤਤ੍ਫਲਮ੍ । ਸਕृਦਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੇ ਲਿਂਗੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵੇ
ਉਹੀ ਫਲ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਉਪਜ ਲਿੰਗ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਮਨੁਜਾ ਨੂਨਂ ਸਾਂਖ੍ਯੇਨ ਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰੂਪੀ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਂਖਿਆ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਓਥੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਕੇਸ਼ਵ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸੁਰਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਤੁ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।