ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਦ੍ਭੁਤਂ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਰਹਸ੍ਯਂ ਵੈਸ਼੍ਯਸਤ੍ਤਮ । ਸਮ੍ਮਤਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਮृਤਪ੍ਰਦਮ੍
ਹੁਣ, ਹੇ ਵੈਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਇਹ ਅਜੋਬਾ ਰਾਜ਼ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਧਰਮ-ਰਾਜ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਰਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਯਮਂ ਯਮਲੋਕਂ ਚ ਨ ਭੂਤਾਨ੍ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ । ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵੈष੍ਣਵਾ ਨੂਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਵੈਸ਼ਨਵ ਮਨੁੱਖ ਯਮ, ਯਮ ਦਾ ਲੋਕ ਜਾਂ ਉਥੇ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਚ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਾਹਾਸ੍ਮਾਨ੍ਯਮੁਨਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸਦੈਵ ਹਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਵੈष੍ਣਵਾਸ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਨ ਤੇ ਸ੍ਯੁਰ੍ਮਮਗੋਚਰਾਃ
ਯਮ ਨੇ ਸਦਾ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਹੈ: 'ਤੁਸੀਂ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਵਸ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਾਸੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।'
ਸ੍ਮਰਂਤਿ ਯੇ ਸਕृਦ੍ਭੂਤਾਃ ਪ੍ਰਸਂਗੇਨਾਪਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਤੇ ਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਾਖਿਲਾਘੌਘਾ ਯਾਂਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਜੀਵ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਸੰਜੋਗ ਵਿਚ ਹੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਪਦ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰਾਚਾਰੋ ਦੁष੍ਕृਤੋऽਪਿ ਸਦਾਚਾਰਰਤੋऽਪਿ ਯਃ । ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸ ਸਦਾ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਂ ਚ ਭਜਤੇ ਨਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਚਲਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਚਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈष੍ਣਵੋ ਯਦ੍ਗृਹੇ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਯੇषਾਂ ਵੈष੍ਣਵਸਂਗਤਿਃ । ਤੇऽਪਿ ਵਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤਤ੍ਸਂਗਹਤਕਿਲ੍ਬਿषਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣ ਯੋਗ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੰਗਤ ਦੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਮਲਿਨਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਥਂ ਵੈਸ਼੍ਯਾਨੁਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਦੇਵੋ ਦਂਡਧਰਃ ਸਦਾ । ਅਤੋ ਨੋ ਵੈष੍ਣਵਾ ਯਾਂਤਿ ਰਾਜਧਾਨੀਂ ਯਮਸ੍ਯ ਤੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੰਡ ਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਯਮ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਵਿਨਾ ਨॄਣਾਂ ਪਾਪਿष੍ਠਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂ ਵਰ । ਉਪਾਯੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯਃ ਸਂਤਰ੍ਤੁਂ ਨਰਕਾਂਬੁਧਿਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਪਾਕਮਪਿ ਨੇਕ੍ਸ਼ੇਤ ਲੋਕੇष੍ਟਂ ਵੈਸ਼੍ਯ ਵੈष੍ਣਵਮ੍ । ਵੈष੍ਣਵੋ ਵਰ੍ਣਬਾਹ੍ਯੋऽਪਿ ਪੁਨਾਤਿ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਵੇਖੇ; ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ, ਚਾਹੇ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਾਵਤਾ ਲਮਘਨਿਰ੍ਹਰਣਾਯ ਪੁਂਸਾਂ ਸਂਕੀਰ੍ਤਨਂ ਭਗਵਤੋ ਗੁਣਕਰ੍ਮਨਾਮ੍ਨਾਮ੍ । ਵਿਕ੍ਰੁਸ਼੍ਯ ਪੁਤ੍ਰ ਮਘਵਾਨ੍ਯਦਜਾਮਿਲੋऽਪਿ ਨਾਰਾਯਣੇਤਿ ਮ੍ਰਿਯਮਾਣ ਇਯਾਯ ਮੁਕ੍ਤਿਮ੍
ਸਿਰਫ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਨਾਮ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਕਰਤਬ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਜਾਮਿਲ ਨੇ ਮਰਦੇ ਸਮੇਂ 'ਨਾਰਾਇਣ' ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੀ।
ਨਰਕੇ ਤੁ ਚਿਰਂ ਮਗ੍ਨਾਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚ ਕੁਲਦ੍ਵਯੇ । ਤਦੈਵ ਯਾਂਤਿ ਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਦਾਰ੍ਚਂਤਿ ਮੁਦਾ ਹਰਿਮ੍
ਜੋ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰਿ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਯੇ ਦਾਸਾ ਵੈष੍ਣਵਾਨ੍ਨ ਭੁਜਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਤੇ ਤੁ ਕ੍ਰਤੁਭੁਜਾਂ ਵੈਸ਼੍ਯ ਗਤਿਂ ਯਾਂਤਿ ਨਿਰਾਕੁਲਾਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹਨ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵੈਸ਼, ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਰ੍ਯਦ੍ਵੈष੍ਣਵਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਦਭਾਵੇ ਜਲਂ ਪਿਬੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਦਾ ਭੋਜਨ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ, ਜੇ ਭੋਜਨ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਵੇ।
ਗੋਵਿਂਦੇਤਿ ਜਪਨ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਕੁਤ੍ਰਚਿਨ੍ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਯਦਿ । ਸ ਨਰੋ ਨ ਯਮਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਂ ਚ ਨੇਕ੍ਸ਼ਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮਰਦੇ ਸਮੇਂ 'ਗੋਵਿੰਦ' ਮੰਤਰ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਸਾਂਗਂ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਸਧ੍ਯਾਨਂ ਸऋषਿਃ ਛਂਦਦੈਵਤਮ੍ । ਦੀਕ੍ਸ਼ਯਾਵਿਧਿਵਨ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਜਪੇਦ੍ਵੈ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਧਿਆਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਛੰਦ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ, ਦਵਾਦਸ਼ ਅੱਖਰ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਚ ਮਂਤ੍ਰੇਸ਼ਂ ਯੇ ਜਪਂਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਦ੍ਭ੍ਰਾਜਤੇ ਵਿष੍ਣੁਵਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੋ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਟ ਅੱਖਰ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਂਖਿਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰਿਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਭ੍ਯਂਤਰਗਾਮਿਨਃ । ਵਸਂਤਿ ਵੈष੍ਣਵੇ ਲੋਕੇ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪੇਣ ਤੇ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਚਕਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਹृਦਿ ਸੂਰ੍ਯੇ ਜਲੇ ਵਾਥ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਸ੍ਥਂਡਿਲੇਪਿ ਚ । ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਹਰਿਂ ਯਾਂਤਿ ਨਰਾਸ੍ਤਦ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਹਰਿ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਸਰ੍ਵਦਾ ਪੂਜ੍ਯੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਮਣੌ ਚਕ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰਕੀਟਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ, ਮਣੀ, ਚਕਰ ਜਾਂ ਵਜਰ ਕੀਟ ਵਲੋਂ ਬਣੇ ਚਕਰ ਵਿੱਚ।
ਅਧਿष੍ਠਾਨਂ ਹਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਅਸਲ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵੇ । ਰਾਜਸੂਯਸਹਸ੍ਰੇਣ ਤੇਨੇष੍ਟਂ ਪ੍ਰਤਿਵਾਸਰੇ
ਜੋ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਕਰ ਜਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਦਿਨ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕਰਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਸਦਾਮਨਂਤਿ ਵੇਦਾਂਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿਰ੍ਵਾਣਮਚ੍ਯੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਭਵੇਨ੍ਨॄਣਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਵੇਦਾਂਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਦਾ, ਆਨੰਦਮਈ, ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾष੍ਠਸ੍ਥਿਤੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਮਖਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ । ਯਥਾ ਤਥਾ ਹਰਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਲੱਕੜ ਵਿਚ ਅੱਗ ਹੋਣ ਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰਿ ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਿ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰਾਃ ਕਰ੍ਮ੍ਮਣ੍ਯਨਧਿਕਾਰਿਣਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਾਰ੍ਚਕਾ ਵੈਸ਼੍ਯ ਨੈਵ ਯਾਂਤਿ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਜੋ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਨ ਤਥਾ ਰਮਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਂ ਨ ਤਥਾ ਸ੍ਵਪੁਰੇ ਹਰਿਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਚਕ੍ਰੇ ਯਥਾ ਸ ਰਮਤੇ ਸਦਾ
ਹਰਿ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਿਚ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਇਤਨਾ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਸਸਾਗਰਾ । ਯੇਨਾਰ੍ਚਿਤੋ ਹਰਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਅਗਨਿ-ਹੋਤਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਿਲਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਭੋ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦ੍ਭਵਾਃ । ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਿਤਾ ਯੇਨ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਹੇ ਵੈਸ਼, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਦ੍ਵਾਦਸ਼ਲਿਂਗੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਂਕਜੈਃ । ਯਤ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਾਲੇषੁ ਦਿਨੇਨੈਕੇਨ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਕਰੋੜਾਂ ਪੂਜਾਵਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੌਲਾਂ ਨਾਲ ਬਾਰਾਂ ਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੁਨਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਸ਼ਤਮ੍ । ਉषਿਤ੍ਵਾ ਸ ਹਰੇਰ੍ਲੋਕੇ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤੀਹ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੌ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਥੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਕੇ ਹਰਿ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਚਕਰਵਰਤੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮੈਃ ਕ੍ਰੋਧੈਃ ਪ੍ਰਲੋਭੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਯਤ੍ਰ ਨਰਾਧਮਃ । ਸੋऽਪਿ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਲੋਕਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਹਰਿ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।