ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਗਚ੍ਛੇਤ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦਉਵਾਚ-। ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕਾਲਿਂਦੀਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਦਾ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਇਨਸਾਨ ਜੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਪृਥੂਦਕੇ । ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਸੁਵਰ੍ਣਾਖ੍ਯੇ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਪੁਸ਼ਕਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ, ਪ੍ਰਿਥੂਦਕ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਤੇ ਸੁਵਰਨ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਤੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਮੁਨਾਯਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਭੋਗੇਤਿਰਾਗੋ ਵੈ ਯੇषਾਂ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹੀ ਫਲ ਯਮੁਨਾ ਵਿਖੇ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਨੁੱਖ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਵਰਗ ਤੇ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਯਮੁਨਾਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੇਨ ਸਤ੍ਤਮ । ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਸਂਪਤ੍ਤੌ ਰੂਪਯੌਵਨਤਾ ਗੁਣੇ
ਯਮੁਨਾ ਵਿਖੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਉੱਤਮ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਦੌਲਤ, ਸੋਹਣਾਪਣ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਗੁਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਮਨੋਰਥਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਨ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਯਮੁਨਾਜਲਮ੍ । ਯੇ ਬਿਭ੍ਯਤਿ ਨਰਕਾਦੇਰ੍ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਸਂਤਿ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਐਸੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਦੇ ਛੱਡਣ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਿਹੜੇ ਨਰਕ ਜਾਂ ਗਰੀਬੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਤੈਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਿਮਜ੍ਜਨਮ੍ । ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯ ਪਾਪ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯ ਪਂਕ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਯ ਵੈ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਡੁਬਕੀ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਗਰੀਬੀ, ਪਾਪ, ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮੈਲ ਧੋ ਸਕੀਏ।
ऋਤੇ ਵੈ ਯਾਮੁਨਂ ਤੋਯਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯੋਸ੍ਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਹੀਨਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਮਤਾਨ੍ਯਰ੍ਧਫਲਾਨਿ ਵੈ । ਫਲਂ ਦਦਾਤਿ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਯਾਮੁਨਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੀਤੇ ਕਰਮ ਅਧਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਯਮੁਨਾ ਵਿਖੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਕਾਮੋ ਵਾ ਸਕਾਮੋ ਵਾ ਯਾਮੁਨੇ ਸਲਿਲੇ ਨृਪ । ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਦੁਃਖਾਨਿ ਮਜ੍ਜਨਾਨ੍ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਚਾਹੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਪਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਯੇ ਯਥਾ ਚਂਦ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੀਃਯਤੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਤਥਾ । ਪਾਤਕਂ ਨਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੋ ਪੱਖਾਂ ਵਿਚ ਘਟਦਾ ਤੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਬ੍ਧੌ ਸੁਖਮਾਯਾਂਤਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਆਯੁਰ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਕਲਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਪਦਃ ਸਂਭਵਂਤਿ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਥੋਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਦੌਲਤ, ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮਧੇਨੁਰ੍ਯਥਾ ਕਾਮਂ ਚਿਂਤਾਮਣਿਰ੍ਵਿਚਿਂਤਿਤਮ੍ । ਦਦਾਤਿ ਯਮੁਨਾਸ੍ਨਾਨਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮਨੋਰਥਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਸੋਚ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਮੁਨਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤੇ ਤਪਃ ਪਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਯਜਨਂ ਤਥਾ । ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚ ਕਲੌ ਦਾਨਂ ਕਾਲਿਂਦੀ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿਚ ਤਪ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿਚ ਯਜਨ, ਦੁਆਪਰ ਵਿਚ ਦਾਨ, ਪਰ ਕਾਲਿੰਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਚ ਭੂਪਤੇ । ਯਾਮੁਨੇ ਮਜ੍ਜਨਂ ਧਰ੍ਮਂ ਧਾਰਾਭਿਃ ਖਲੁ ਵਰ੍षਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਲਈ, ਯਮੁਨਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਕਰ੍ਮਭੂਮੌ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਕਾਲਿਂਦ੍ਯਸ੍ਨਾਯਿਨਾਂ ਨॄਣਾਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਜਨ੍ਮਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਸ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਰਮ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਾਲਿੰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਬੇਅਰਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਗਗਨੇ ਯਦ੍ਵਚ੍ਚਾਂਦ੍ਰੇ ऽਮਾਯਾਂ ਤੁ ਮਂਡਲੇ । ਤਦ੍ਵਨ੍ਨ ਭਾਤਿ ਸਤ੍ਕਰ੍ਮ ਯਮੁਨਾਮਜ੍ਜਨਂ ਵਿਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਰਾਜ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਚੰਦ ਦੀ ਅੰਧੇਰੀ ਪੱਖ ਵਿਚ ਚਾਨਣ ਨਹੀਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਮੁਨਾ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਦਾਨੈਸ੍ਤਪੋਭਿਸ਼੍ਚ ਨ ਤਥਾ ਪ੍ਰੀਯਤੇ ਹਰਿਃ । ਤਤ੍ਰ ਮਜ੍ਜਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਯਥਾ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਹਰੀ ਨੂੰ ਵਰਤ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਇਤਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਉਸ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਕੇਸ਼ਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸਮਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੇਜਃ ਸੌਰੇਣ ਤੇਜਸਾ । ਤਦ੍ਵਨ੍ਨ ਯਮੁਨਾਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਨਾਃ ਕ੍ਰਤੁਜਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਤੁਲ ਨਹੀਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਮੁਨਾ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਯਜਨ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ । ਕਾਲਿਂਦ੍ਯਾ ਮਜ੍ਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲਾਭਾਯ ਮਾਨਵਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਾਲਿੰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੁਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇ।
ਕਿਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੇਨ ਦੇਹੇਨ ਸੁਪੁष੍ਟੇਨ ਬਲੀਯਸਾ । ਅਧ੍ਰੁਵੇਣ ਸੁਦੇਹੇਨ ਯਮੁਨਾ ਮਜ੍ਜਨਂ ਵਿਨਾ
ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਸਥਿਰ ਹੈ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਥਿਸ੍ਤਂਭਂ ਸ੍ਨਾਯੁਬਂਧਂ ਮਾਂਸਕ੍ਸ਼ਤਜ ਲੇਪਨਮ੍ । ਚਰ੍ਮਾਵਨਦ੍ਧ ਦੁਰ੍ਗਂਧਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषਯੋਃ
ਇਹ ਸਰੀਰ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਢਾਂਚਾ, ਨਸਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨਿਆ, ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਿਪਾ, ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਬਦਬੂਦਾਰ ਤੇ ਪੇਸ਼ਾਬ-ਗੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਜਰਾਸ਼ੋਕ ਵਿਪਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਰੋਗਮਂਦਿਰਮਾਤੁਰਮ੍ । ਰਾਗਮੂਲਮਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦੋषਸਮਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਬੁਢਾਪਾ, ਦੁਖ, ਮੁਸੀਬਤ ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਸਰੀਰ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਘਰ, ਅਸਥਿਰ, ਰਾਗ ਵਿਚ ਜੜਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਪਰੋਪਕਾਰਪਾਪਾਰ੍ਤਿ ਪਰਦ੍ਰੋਹਪਰੇਰ੍षਿਕਮ੍ । ਲੋਲੁਪਂ ਪਿਸ਼ੁਨਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਕृਤਘ੍ਨਂ ਕ੍ਸ਼ਣਿਕਂ ਤਥਾ
ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਪੀ, ਦੁਖੀ, ਵਿਅਰ, ਈਰਖਾਲੂ, ਲਾਲਚੀ, ਚੁਗਲਖੋਰ, ਕਰੂ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਤੇ ਛਣਕ-ਵਾਰਾ—
ਨਿष੍ਠੁਰਂ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਦੁष੍ਟਂ ਦੋषਤ੍ਰਯਵਿਦੂषਿਤਮ੍ । ਅਸ਼ੁਚਿਤਾਪਿ ਦੁਰ੍ਗਂਧਿ ਤਾਪਤ੍ਰਯਵਿਮੋਹਿਤਮ੍
ਕਠੋਰ, ਠੀਕ ਨਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਮਾੜਾ, ਤਿੰਨ ਤਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਟਿਆ, ਅਸ਼ੁਧ, ਬਦਬੂਦਾਰ, ਤਿੰਨ ਤਾਪਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ—
ਨਿਸਰ੍ਗਤੋ ऽਧਰ੍ਮਰਤਂ ਤृष੍ਣਾਸ਼ਤਸਮਾਕੁਲਮ੍ । ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਮਹਾਲੋਭ ਨਰਕਦ੍ਵਾਰਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਸਭਾਵਕ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵਾਂਗ, ਸੈਂਕੜੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿਚ ਫਸਿਆ, ਵੱਡੇ ਕਾਮ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਨਰਕ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜਾ—
ਕृਮਿਵਰ੍ਚਸ੍ਤੁ ਭਸ੍ਮਾਦਿ ਪਰਿਣਾਮਗੁਣਾਵਹਮ੍ । ਈਦृਕ੍ਸ਼ਰੀਰਂ ਵ੍ਯਰ੍ਥਂ ਹਿ ਯਮੁਨਾਮਜ੍ਜਨਂ ਵਿਨਾ
ਕੀੜਿਆਂ ਤੇ ਗੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅੰਤ ਵਿਚ ਰਾਖ ਹੋਣ ਵਾਲਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਯਮੁਨਾ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਬੇਅਰਥ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਬੁਦਾ ਇਵ ਤੋਯੇषੁ ਪ੍ਰਤ੍ਯਂਡਾ ਇਵ ਪਕ੍ਸ਼ਿषੁ । ਜਾਯਂਤੇ ਮਰਣਾਯੈਵ ਯਮੁਨਾਸ੍ਨਾਨ ਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਬੁਲਬੁਲੇ, ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚ ਅੰਡੇ, ਯਮੁਨਾ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਮਰਨ ਲਈ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਵੈष੍ਣਵੋ ਹਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਹਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਪਿਂਡਕਮ੍ । ਅਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਹਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਨਾਚਾਰ ਹਤਂ ਕੁਲਮ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਸ੍ਰਾਦਧ ਦਾ ਪਿੰਡ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣਤਾ ਤੋਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਕੁਲ ਅਚਰਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਦਂਭਸ਼੍ਚ ਹਤੋ ਧਰ੍ਮ੍ਮਃ ਕ੍ਰੋਧੇਨੈਵ ਹਤਂ ਤਪਃ । ਅਦृਢਂ ਚ ਹਤਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਪ੍ਰਮਾਦੇਨ ਹਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਧਰਮ ਦੰਭ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਪ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਅਡੋਲਤਾ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਰਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਤਾ ਨਾਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਹਤਃ । ਅਦੀਪ੍ਤੇऽਗ੍ਨੌ ਹਤੋ ਹੋਮੋ ਹਤਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਮਾਯਿਕਾ
ਪਰ-ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਾਰੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਤਿ-ਵ੍ਰਤਿ ਸਤਰੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਗਨਿ ਨਾ ਜਲਣ ਨਾਲ ਹੋਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਮਾਂ-ਭਗਤੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।