ਆਹਾਰਂ ਸਾ ਕृਤਵਤੀ ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਨਰਾਧਿਪ । ऋषਯੋऽਭ੍ਯਾਗਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ
ਉਹ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਉਥੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਰਤ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਭਗਤ ਰਿਸ਼ੀ ਆਏ।
ਆਤਿਥ੍ਯਂ ਚ ਕृਤਂ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਾਕੇਨ ਕਿਲ ਭਾਰਤ । ਤਤਃ ਸ਼ਾਕਂਭਰੀਤ੍ਯੇਵਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਅਤਿਥਿ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਾਕਂਭਰੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁषਿਤਃ ਸ਼ਾਕਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਨ੍ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ, ਇਕ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਹੋਇਆ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਾਏ, ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੇ।
ਸ਼ਾਕਾਹਾਰਸ੍ਯ ਯਤ੍ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਰ੍षੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਃ ਫਲਮ੍ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵਤਿ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਛਂਦੇਨ ਭਾਰਤ
ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਾਣ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਬਾਰਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸੁਵਰ੍ਣਾਖ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿषੁਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਰ੍ਥਂ ਰੁਦ੍ਰਮਾਰਾਧਯਤ੍ਪੁਰਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਸੁਵਰਨ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਦੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਵਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਬਹੂਁਲ੍ਲੇਭੇ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾਨ੍ । ਉਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਘ੍ਨੇਨ ਪਰਿਤੁष੍ਟੇਨ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁੱਘਰ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਪੁਰਘਨ ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਅਪਿ ਚਾਤ੍ਮਾਪ੍ਰਿਯਤਰੋ ਲੋਕੇ ਕृष੍ਣ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਤ੍ਵਨ੍ਮੁਖਂ ਚ ਜਗਤ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿਗਮ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਧੂਮਾਵਤੀਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁषਿਤੋ ਨਰਃ । ਮਨਸਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਁਲ੍ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧੂਮਾਵਤੀ ਵਿਖੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹੇ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਰ੍ਧੇ ਨਰਥਾਵਰ੍ਤ੍ਤੋ ਨਰਾਧਿਪ । ਤਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਤੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਨਰਥਾਵਰਤ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਉਥੇ ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ—
ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਗਚ੍ਛੇਤ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦਉਵਾਚ-। ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕਾਲਿਂਦੀਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਦਾ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਇਨਸਾਨ ਜੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਪृਥੂਦਕੇ । ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਸੁਵਰ੍ਣਾਖ੍ਯੇ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਪੁਸ਼ਕਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ, ਪ੍ਰਿਥੂਦਕ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਤੇ ਸੁਵਰਨ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਤੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਮੁਨਾਯਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਭੋਗੇਤਿਰਾਗੋ ਵੈ ਯੇषਾਂ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹੀ ਫਲ ਯਮੁਨਾ ਵਿਖੇ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਨੁੱਖ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਵਰਗ ਤੇ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਯਮੁਨਾਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੇਨ ਸਤ੍ਤਮ । ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਸਂਪਤ੍ਤੌ ਰੂਪਯੌਵਨਤਾ ਗੁਣੇ
ਯਮੁਨਾ ਵਿਖੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਉੱਤਮ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਦੌਲਤ, ਸੋਹਣਾਪਣ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਗੁਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਮਨੋਰਥਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਨ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਯਮੁਨਾਜਲਮ੍ । ਯੇ ਬਿਭ੍ਯਤਿ ਨਰਕਾਦੇਰ੍ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਸਂਤਿ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਐਸੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਦੇ ਛੱਡਣ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਿਹੜੇ ਨਰਕ ਜਾਂ ਗਰੀਬੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਤੈਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਿਮਜ੍ਜਨਮ੍ । ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯ ਪਾਪ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯ ਪਂਕ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਯ ਵੈ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਡੁਬਕੀ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਗਰੀਬੀ, ਪਾਪ, ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮੈਲ ਧੋ ਸਕੀਏ।
ऋਤੇ ਵੈ ਯਾਮੁਨਂ ਤੋਯਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯੋਸ੍ਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਹੀਨਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਮਤਾਨ੍ਯਰ੍ਧਫਲਾਨਿ ਵੈ । ਫਲਂ ਦਦਾਤਿ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਯਾਮੁਨਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੀਤੇ ਕਰਮ ਅਧਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਯਮੁਨਾ ਵਿਖੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਕਾਮੋ ਵਾ ਸਕਾਮੋ ਵਾ ਯਾਮੁਨੇ ਸਲਿਲੇ ਨृਪ । ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਦੁਃਖਾਨਿ ਮਜ੍ਜਨਾਨ੍ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਚਾਹੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਪਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਯੇ ਯਥਾ ਚਂਦ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੀਃਯਤੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਤਥਾ । ਪਾਤਕਂ ਨਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੋ ਪੱਖਾਂ ਵਿਚ ਘਟਦਾ ਤੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਬ੍ਧੌ ਸੁਖਮਾਯਾਂਤਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਆਯੁਰ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਕਲਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਪਦਃ ਸਂਭਵਂਤਿ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਥੋਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਦੌਲਤ, ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮਧੇਨੁਰ੍ਯਥਾ ਕਾਮਂ ਚਿਂਤਾਮਣਿਰ੍ਵਿਚਿਂਤਿਤਮ੍ । ਦਦਾਤਿ ਯਮੁਨਾਸ੍ਨਾਨਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮਨੋਰਥਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਸੋਚ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਮੁਨਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤੇ ਤਪਃ ਪਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਯਜਨਂ ਤਥਾ । ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚ ਕਲੌ ਦਾਨਂ ਕਾਲਿਂਦੀ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿਚ ਤਪ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿਚ ਯਜਨ, ਦੁਆਪਰ ਵਿਚ ਦਾਨ, ਪਰ ਕਾਲਿੰਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਚ ਭੂਪਤੇ । ਯਾਮੁਨੇ ਮਜ੍ਜਨਂ ਧਰ੍ਮਂ ਧਾਰਾਭਿਃ ਖਲੁ ਵਰ੍षਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਲਈ, ਯਮੁਨਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਕਰ੍ਮਭੂਮੌ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਕਾਲਿਂਦ੍ਯਸ੍ਨਾਯਿਨਾਂ ਨॄਣਾਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਜਨ੍ਮਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਸ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਰਮ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਾਲਿੰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਬੇਅਰਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਗਗਨੇ ਯਦ੍ਵਚ੍ਚਾਂਦ੍ਰੇ ऽਮਾਯਾਂ ਤੁ ਮਂਡਲੇ । ਤਦ੍ਵਨ੍ਨ ਭਾਤਿ ਸਤ੍ਕਰ੍ਮ ਯਮੁਨਾਮਜ੍ਜਨਂ ਵਿਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਰਾਜ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਚੰਦ ਦੀ ਅੰਧੇਰੀ ਪੱਖ ਵਿਚ ਚਾਨਣ ਨਹੀਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਮੁਨਾ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਦਾਨੈਸ੍ਤਪੋਭਿਸ਼੍ਚ ਨ ਤਥਾ ਪ੍ਰੀਯਤੇ ਹਰਿਃ । ਤਤ੍ਰ ਮਜ੍ਜਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਯਥਾ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਹਰੀ ਨੂੰ ਵਰਤ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਇਤਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਉਸ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਕੇਸ਼ਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸਮਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੇਜਃ ਸੌਰੇਣ ਤੇਜਸਾ । ਤਦ੍ਵਨ੍ਨ ਯਮੁਨਾਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਨਾਃ ਕ੍ਰਤੁਜਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਤੁਲ ਨਹੀਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਮੁਨਾ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਯਜਨ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ । ਕਾਲਿਂਦ੍ਯਾ ਮਜ੍ਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲਾਭਾਯ ਮਾਨਵਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਾਲਿੰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੁਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇ।
ਕਿਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੇਨ ਦੇਹੇਨ ਸੁਪੁष੍ਟੇਨ ਬਲੀਯਸਾ । ਅਧ੍ਰੁਵੇਣ ਸੁਦੇਹੇਨ ਯਮੁਨਾ ਮਜ੍ਜਨਂ ਵਿਨਾ
ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਸਥਿਰ ਹੈ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੈ।