ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵ ਤਪੋ ਮੇ ਨ ਕ੍ਸ਼ਰੇਤ ਵੈ । ਤਤੋ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਦੇਵ, ਮੇਰਾ ਤਪ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।
ਤਪਸ੍ਤੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤਾਂ ਵਿਪ੍ਰ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਧਾ । ਆਸ਼੍ਰਮੇ ਚੇਹ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਤਪ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗਾ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਸਪ੍ਤਸਾਰਸ੍ਵਤੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਅਰ੍ਚਯਿष੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਤੁ ਮਾਮ੍ । ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਦਿਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਵਾ
ਜੋ ਸੱਤ ਸਰਸਵਤੀ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਸ ਲੋਕ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਵਿਚ ਕੁਝ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ।
ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਚਾਪਿ ਲੋਕਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰਧੀਯਤ
ਉਹ ਸਰਸਵਤ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਇੰਝ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵੌਸ਼ਨਸਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਔਸ਼ਨਸਾ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਤਪ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਾਂ ਕਿਲ ਭਾਰਤ । ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਕਰੋਤ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਰ੍ਗਵਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਭਾਰਤ, ਭਗਵਾਨ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ, ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਗਾਈ।
ਕਪਾਲਮੋਚਨਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਕਪਾਲਮੋਚਨ ਤੀਰਥ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਨਸਾਨ ਜਦੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਅਗ੍ਨਿਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੁਲਂ ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍
ਉਥੋਂ ਬਾਅਦ ਅਗਨਿਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਗਨੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਉੱਧਾਰ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਮਭਿਜਾਯਤੇ
ਉਥੇ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨਿਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਯੋਨੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਾਤ੍ਯਾ ਸਪ੍ਤਮਂ ਚੈਵ ਕੁਲਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਪੀੜੀ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਰਾਜੇ, ਤ੍ਰੈਲੋਕੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪृਥੂਦਕਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ੍ਯ ਵ੍ਨृਪ । ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ
ਪ੍ਰਥੂਦਕ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਤੋ ਵਾਪਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਾ ਪੁਰੁषੇਣ ਵਾ । ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਸ਼ੁਭਂ ਕਰ੍ਮ ਕृਤਂ ਮਾਨੁषਬੁਦ੍ਧਿਨਾ
ਚਾਹੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ ਵੱਲੋਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਕੋਈ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਕੰਮ—
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰਤ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਚਾਪਿ ਲਭਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਮਾਹੁਃ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਤ੍ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ । ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪृਥੂਦਕਮ੍
ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਤੋਂ ਸਰਸਵਤੀ। ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਥੂਦਕ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮੇ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਯਸ੍ਤ੍ਯਜੇਦਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤਨੁਮ੍ । ਪृਥੂਦਕੇ ਜਪ੍ਯਪਰੋ ਨੈਵ ਸਂਸਰਣਂ ਲਭੇਤ੍
ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਥੂਦਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਜਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਗੀਤਂ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੇਣ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਵੇਦੇ ਚ ਨਿਯਤਂ ਰਾਜਨ੍ਨਭਿਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪृਥੂਦਕਮ੍
ਇਹ ਗੀਤ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਵਿਆਸ ਨੇ ਗਾਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ। ਰਾਜੇ, ਪ੍ਰਥੂਦਕ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਵੋ।
ਪृਥੂਦਕਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ । ਏਤਨ੍ਮੇਧ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਪਾਵਨਂ ਚ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪ੍ਰਥੂਦਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਪਾਵਨ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਂਤਿ ਅਪਿ ਪਾਪਕृਤੋ ਜਨਾਃ । ਪृਥੂਦਕੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਾਹੁਰੇਵਂ ਮਨੀषਿਣਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਵੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਥੂਦਕ ਬਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਇਉਂ ਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ।
ਮਧੁਸ੍ਰਵਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਹੀ ਮਧੁਸਰਵ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤੀਰ੍ਥਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਰੁਣਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਗਮਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਅਰੁਣਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗਮ ਤੇ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਚੈਵ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਨਿਸ੍ਟੋਮ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਾਤ੍ਯਾਸਪ੍ਤਮਂ ਚੈਵ ਕੁਲਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਅਵਕੀਰ੍ਣਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕੁਰੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਪੀੜੀ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਥੇ ਹੀ ਅਵਕੀਰਣ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧੀਆ।
ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮਨੁਕਂਪਾਰ੍ਥਂ ਦਰ੍ਭਿਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਪੁਰਾ । ਵ੍ਰਤੋਪਨਯਨਾਭ੍ਯਾਂ ਚਾਪ੍ਯੁਪਵਾਸੇਨ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਦਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਇਹ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਵਰਤ, ਉਪਨਯਨ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਯਾਮਂਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਕ੍ਰਿਯਾਮਂਤ੍ਰਵਿਹੀਨੋऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਰ੍षਭ
ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਪਰ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ—
ਚੀਰ੍ਣਵ੍ਰਤੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਦृष੍ਟਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸਮਾਨੀਤਾਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਭਿਣਾ
—ਜੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹੋਣ—
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਫਲਾਨਿ ਗੋਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਵਿਂਦਤੇ ਚ ਸਃ
—ਤਾਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੰਦ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਉਹ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ । ਸਾਹਸ੍ਰਕਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਦ੍ਵੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸ਼ਤਸਹਸਰਕ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ, ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਸਹਸਰਕ ਨਾਮ ਦੇ ਹਨ।
ਉਭਯੋਰ੍ਹਿ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਦਾਨਂ ਵਾਪ੍ਯੁਪਵਾਸੋ ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਦੋਵੇਂ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਦਾਨ ਜਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਉਪਵਾਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਰੇਣੁਕਾਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਰੇਣੁਕਾ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਿਆਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।