ਉषਿਤ੍ਵਾ ਰਜਨੀਮੇਕਾਮਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮ੍ਮਜ੍ਞ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਅਗਨਿਸ਼ੋਮ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨੁਸ੍ਵਰਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਭੁਵਿ ਭਾਰਤ । ਤਤ੍ਰ ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਕੁਂਡੇषੁ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਹ ਥਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਨੁਸਵਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਕੇਦਾਰੇ ਚੈਵ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕਪਿਲਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਭਿਗਮ੍ਯਾਥ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ
ਤੇ ਕਪਿਲ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ । ਕਪਿष੍ਠਲਸ੍ਯ ਕੇਦਾਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਪਿਸ਼ਠਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦੁਲੱਭ ਖੇਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਂਤਰ੍ਧਾਨਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਪਸਾ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਃ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਕਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪਾਪ ਸਾੜ ਕੇ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਭਿਗਮ੍ਯ ਵृषਧ੍ਵਜਂ । ਲਭਤੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ਹਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਿਸ੍ਰਃਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਤਥਾ ਕੂਪੇ ਹ੍ਰਦੇषੁ ਚ ਸਮਂਤਕਃ । ਇਲਾਸ੍ਪਦਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਉਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਕਰੋੜ, ਸਮੰਤਕਾ ਕੁਆਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਲਾਸਪਦ ਨਾਂ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੈਵਤਾਨਿ ਪਿਤॄਨਪਿ । ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਜਪੇਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਮਾੜੀ ਅਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਦਾਨੇ ਚ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕਿਂਜਪੇ ਚ ਮਹੀਪਤੇ । ਅਪ੍ਰਮੇਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦਾਨਂ ਯਜ੍ਞਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਕਲਸ਼੍ਯਾਂ ਵਾਰ੍ਯ੍ਯੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਕਿੰਦਾਨ ਤੇ ਕਿੰਜਪ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਾਨ ਤੇ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਅਣਗਿਣਤ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੇ, ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰਕੇ,
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਸਰਕਸ੍ਯ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿਸ਼ੋਮ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਰਕ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ੁਭਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਰਾਮਜਨ੍ਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚੋਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਹੇ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਥੇ ਰਾਮਜਨਮ ਨਾਂ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਤੀਰਥ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਨਾਰਦੇਨਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਲੋਕਾਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾਨ੍ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੁਂਡਰੀਕਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਨਾਰਦ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀ ਨੂੰ, ਪੁੰਡਰੀਕ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਪੁਂਡਰੀਕਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੁਆਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵੈਤਰਣੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਦੀ ਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨੀ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਂ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍
ਉਥੇ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਬਲਦ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਫਲਕੀਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਫਲਕੀਵਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਦਾ ਰਾਜਨ੍ਫਲਕੀਵਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਤਪਸ਼੍ਚਰਂਤਿ ਵਿਪੁਲਂ ਬਹੁਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਫਲਕੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਤਕ ਵੱਡੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦृषਤ੍ਪਾਨੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਤਾਃ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਵਿਂਦਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਨਦੀ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨਾਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਗੋਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਆਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ।
ਪਾਣਿਖ੍ਯਾਤੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਤਾਃ । ਅਵਾਪ੍ਨੁਤੇ ਰਾਜਸੂਯਮृषਿਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਪਾਣਿਖਿਆਤ ਨਦੀ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮਿਸ਼੍ਰਕਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਮਿਸ਼ਰਕ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦ੍ਵਿਜਾਰ੍ਥਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ ਸ੍ਨਾਤਿ ਮਿਸ਼੍ਰਕੇ ਸ੍ਨਾਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਇਹ ਕਿਹਾ ਸੀ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਿਸ਼ਰਕ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਸਵਨਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਮਨੋਜਵੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਫਿਰ, ਵਿਅਾਸਵਨ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸਿਆਮਤ ਤੇ ਸੰਯਮ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਮਨੋਜਵ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਆਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਮਧੁਵਨੀਂ ਚਾਪਿ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਮਧੁਵਨੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵੀ ਦੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੰਯਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸਦੇਵ੍ਯਾ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਕੌਸ਼ਿਕ੍ਯਾਃ ਸਂਗਮੇ ਯਸ੍ਤੁ ਦृषਦ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਦੇਵੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਆਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ,
ਸ੍ਨਾਤੋ ਵੈ ਨਿਯਤਾਹਾਰਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਥਲੀ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵਿਅਾਸਸਥਲੀ ਨਾਂ ਥਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਅਾਸ ਜੀ—
ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਾਭਿਤਪ੍ਤੇਨ ਦੇਹਤ੍ਯਾਗਾਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ । ਕृਤੋ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਾਪਿਤਸ੍ਤਥਾ
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਹ ਛੱਡਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਜਨ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਸ੍ਥਲਦ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ऋਣਾਂਤਂ ਕੂਪਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਿਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਪ੍ਰਦਾਯ ਚ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਆਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰਿਣਾਂਤ ਕੁਆਂ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇਕ ਪ੍ਰਸਤ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਕੇ—
ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮृਣੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਵੇਦੀਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਸਭ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਵੇਦੀ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਆਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹਸ਼੍ਚ ਸੁਦਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨृਪ ਦੁਰ੍ਲਭੇ । ਤਯੋਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਦੋ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਰਾਜਨ, ਜੋ ਬੜੇ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ—ਅਹ ਤੇ ਸੁਦਿਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮृਗਧੂਮਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਪਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮ੍ਰਿਗਧੂਮ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ—