ਕੇਸ਼ਾਨਾਵਪ੍ਯ ਵੈ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਭਾਰਤ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਵਰਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਸ੍ਨਾਤ ਲੋਕਾਰ੍ਤਿਹਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਥੇ ਵਾਲ ਮੁੰਡਵਾ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਗਤਿਂ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਲੋਮਾਪਨਯਨੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੈਰ੍ਨਿਰ੍ਹਰਂਤਿ ਸ੍ਵਲੋਮਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਵਰਨਲੋਮਾਪਨਯਨ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਤਾਤ੍ਮਾਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕੇ ਚੈਵ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹੀਪਤੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਦਸ਼-ਅਸ਼ਵਮੇਧਿਕ ਤੀਰਥ ਉਥੇ ਹੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ—
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਾਨੁषਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਥੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਾਮृਗਾ ਰਾਜਨ੍ਵ੍ਯਾਧੇਨ ਸ਼ਰਪੀਡਿਤਾਃ । ਵਿਗਾਹ੍ਯ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਮਾਨੁषਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨੁषਸ੍ਯ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਮਹੀਪਤੇ । ਆਪਗਾ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਨਦੀ ਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਾ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਮਨੁੱਖਾ ਲੋਕ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਇੱਕ ਕੋਸ ਦੂਰ, ਆਪਗਾ ਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਕ ਭੋਜਨਂ ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਫਲਂ ਮਹਤ੍
ਉਥੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਆਮਕ ਦੇ ਅਨਾਜ ਦਾ ਭੋਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਭੋਜਿਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਭੋਜਿਤਾ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੈਵਤਾਨਿ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਜੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਰਜਨੀਮੇਕਾਮਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮ੍ਮਜ੍ਞ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਅਗਨਿਸ਼ੋਮ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨੁਸ੍ਵਰਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਭੁਵਿ ਭਾਰਤ । ਤਤ੍ਰ ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਕੁਂਡੇषੁ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਹ ਥਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਨੁਸਵਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਕੇਦਾਰੇ ਚੈਵ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕਪਿਲਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਭਿਗਮ੍ਯਾਥ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ
ਤੇ ਕਪਿਲ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ । ਕਪਿष੍ਠਲਸ੍ਯ ਕੇਦਾਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਪਿਸ਼ਠਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦੁਲੱਭ ਖੇਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਂਤਰ੍ਧਾਨਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਪਸਾ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਃ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਕਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪਾਪ ਸਾੜ ਕੇ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਭਿਗਮ੍ਯ ਵृषਧ੍ਵਜਂ । ਲਭਤੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ਹਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਿਸ੍ਰਃਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਤਥਾ ਕੂਪੇ ਹ੍ਰਦੇषੁ ਚ ਸਮਂਤਕਃ । ਇਲਾਸ੍ਪਦਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਉਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਕਰੋੜ, ਸਮੰਤਕਾ ਕੁਆਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਲਾਸਪਦ ਨਾਂ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੈਵਤਾਨਿ ਪਿਤॄਨਪਿ । ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਜਪੇਯਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਮਾੜੀ ਅਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਦਾਨੇ ਚ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕਿਂਜਪੇ ਚ ਮਹੀਪਤੇ । ਅਪ੍ਰਮੇਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦਾਨਂ ਯਜ੍ਞਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਕਲਸ਼੍ਯਾਂ ਵਾਰ੍ਯ੍ਯੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਕਿੰਦਾਨ ਤੇ ਕਿੰਜਪ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਾਨ ਤੇ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਅਣਗਿਣਤ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੇ, ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰਕੇ,
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਸਰਕਸ੍ਯ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿਸ਼ੋਮ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਰਕ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ੁਭਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਰਾਮਜਨ੍ਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚੋਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਹੇ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਥੇ ਰਾਮਜਨਮ ਨਾਂ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਤੀਰਥ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਨਾਰਦੇਨਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਲੋਕਾਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾਨ੍ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੁਂਡਰੀਕਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਨਾਰਦ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀ ਨੂੰ, ਪੁੰਡਰੀਕ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਪੁਂਡਰੀਕਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੁਆਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵੈਤਰਣੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਦੀ ਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨੀ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਂ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍
ਉਥੇ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਬਲਦ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਫਲਕੀਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਫਲਕੀਵਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਦਾ ਰਾਜਨ੍ਫਲਕੀਵਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਤਪਸ਼੍ਚਰਂਤਿ ਵਿਪੁਲਂ ਬਹੁਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਫਲਕੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਤਕ ਵੱਡੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦृषਤ੍ਪਾਨੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਤਾਃ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਵਿਂਦਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਨਦੀ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨਾਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਗੋਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਆਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ।
ਪਾਣਿਖ੍ਯਾਤੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਤਾਃ । ਅਵਾਪ੍ਨੁਤੇ ਰਾਜਸੂਯਮृषਿਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਪਾਣਿਖਿਆਤ ਨਦੀ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮਿਸ਼੍ਰਕਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਮਿਸ਼ਰਕ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਤੀਰਥ ਹਨ।