ਏਵਂ ਰਾਮਹ੍ਰਦਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਹ੍ਰਦੇषੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਭਾਰਗਵ ਦੀਆਂ; ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ,
ਰਾਮਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਲਭੇਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍ । ਵਂਸ਼ਮੂਲਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ
ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਦਾ ਸੇਵਕ, ਕੁਰੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ,
ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਮੁਦ੍ਧਰੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਵਂਸ਼ਮੂਲਕੇ । ਕਾਯਸ਼ੋਧਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ; ਕਾਇਆ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਰਥ 'ਤੇ,
ਸ਼ਰੀਰਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਦੇਹਸ੍ਤੁ ਸਂਯਾਤਿ ਸ਼ੁਭਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ, ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਲੋਕਾ ਯਤ੍ਰੋਦ੍ਧृਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਿਆ ਸੀ।
ਲੋਕੋਦ੍ਧਾਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਵਰੇ ਰਾਜਨ੍ਲੋਕਾਨੁਦ੍ਧਰਤੇ ਸ੍ਵਕਾਨ੍
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚੁਕਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ; ਉਸ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿਂਦਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਕਪਿਲਾਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸ੍ਰੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਾਨਿਹ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਥਾ । ਕਪਿਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਵਿਂਦਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਯਤਮਾਨਸਃ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨੁਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਸੂਰਜ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲਗਨ ਨਾਲ—
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਗਵਾਂਭਵਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
—ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ—
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣੋ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਗਂਗਾਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ
—ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਰਾਜਾ—
ਕੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਲਭਤੇ ਵੀਰ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ (ਕੇਵ੍ਯਾ ਪਾਠਭੇਦਾਃ – ਕਨ੍ਯਾ, ਕੋਟ੍ਯਾ, ਕੋਤ੍ਯਾ, ਕੋਨ੍ਯਾ)। ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਂ ਲਵਰ੍ਣਕਮ੍
—ਕੇਵਿਆ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਲਵਰਨਕਾ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਯਥੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸੁਤੀਰ੍ਥਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਿਤਰੋ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉੱਤਮ ਸੁਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਿਤृਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਕਾਸ਼ੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾ ਕੇ, ਕਾਸੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ—
ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਮਾਤृਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
—ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਮਾਤ੍ਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ, ਰਾਜਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ—
ਪ੍ਰਜਾ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਤਃ ਸ਼ੀਤਵਨਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
—ਸੰਤਾਨ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਸੁਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਯਮ ਤੇ ਨਿਯਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਸੀਤਵਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਪੁਨਾਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਦਂਡੇਨੈਕਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਥੇ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਹੈ ਜੋ ਹੋਰ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਦੰਡ ਨਾਲ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੇਸ਼ਾਨਾਵਪ੍ਯ ਵੈ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਭਾਰਤ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਵਰਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਸ੍ਨਾਤ ਲੋਕਾਰ੍ਤਿਹਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਥੇ ਵਾਲ ਮੁੰਡਵਾ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਗਤਿਂ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਲੋਮਾਪਨਯਨੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੈਰ੍ਨਿਰ੍ਹਰਂਤਿ ਸ੍ਵਲੋਮਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਵਰਨਲੋਮਾਪਨਯਨ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਤਾਤ੍ਮਾਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕੇ ਚੈਵ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹੀਪਤੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਦਸ਼-ਅਸ਼ਵਮੇਧਿਕ ਤੀਰਥ ਉਥੇ ਹੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ—
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਾਨੁषਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਥੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਾਮृਗਾ ਰਾਜਨ੍ਵ੍ਯਾਧੇਨ ਸ਼ਰਪੀਡਿਤਾਃ । ਵਿਗਾਹ੍ਯ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਮਾਨੁषਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨੁषਸ੍ਯ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਮਹੀਪਤੇ । ਆਪਗਾ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਨਦੀ ਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਾ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਮਨੁੱਖਾ ਲੋਕ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਇੱਕ ਕੋਸ ਦੂਰ, ਆਪਗਾ ਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਕ ਭੋਜਨਂ ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਫਲਂ ਮਹਤ੍
ਉਥੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਆਮਕ ਦੇ ਅਨਾਜ ਦਾ ਭੋਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਭੋਜਿਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਭੋਜਿਤਾ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੈਵਤਾਨਿ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਜੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,