ਰਾਮਰਾਮ ਮਹਾਭਾਗ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸ੍ਮ ਤਵ ਭਾਰ੍ਗਵ । ਅਨਯਾ ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਤੇऽਨਘ
ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਭਾਰਗਵ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਾਜ਼ੀ ਹਾਂ—ਤੇਰੀ ਪਿਤਰ-ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ ਮਹਾਮਤੇ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਸੋਚ ਵਾਲੇ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਮ ਨੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ,
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਿਤॄਨ੍ਸ ਗਗਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਭਵਂਤੋ ਯਦਿ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਾ ਯਦ੍ਯਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਤਾ ਮਯਿ
ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹਾਂ,
ਪਿਤृਪ੍ਰਸਾਦਾਦਿਚ੍ਛੇਯਂ ਤਪਸਾਪ੍ਯਾਯਨਂ ਪੁਨਃ । ਯਚ੍ਚ ਰੋषਾਭਿਭੂਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਦਿਤਂ ਮਯਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪ-ਤਾਕਤ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਯੋਧੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ,
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯੇਯਂ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਤੇਜਸਾ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਹ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਭੂਤਾ ਮੇ ਭਵੇਯੁਰ੍ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਫਿਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂ; ਅਤੇ ਇਹ ਝੀਲਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣ ਜਾਣ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਿਤਰਸ੍ਤਦਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਃ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਾ ਰਾਮਂ ਤੋषਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਸੁਭਾਵਿਕ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ।
ਤਪਸ੍ਤੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤਾਂ ਭੂਯਃ ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਚ੍ਚ ਰੋषਾਭਿਭੂਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਦਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਤੇਰੀ ਤਪ-ਤਾਕਤ ਹੋਰ ਵਧੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਪਿਤਰ-ਭਕਤੀ ਕਰਕੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਯੋਧੇ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ,
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ । ਹ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਤਵ ਤੀਰ੍ਥਤ੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗਏ ਹਨ। ਤੇਰੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣ ਜਾਣਗੀਆਂ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਹ੍ਰਦੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ । ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਪ੍ਰੀਤਾ ਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਭੁਵਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਈਪ੍ਸਿਤਂ ਮਨਸਃ ਕਾਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਸਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਰਾਜਨ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਿਤਰਸ੍ਤਦਾ । ਆਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰ੍ਦਧੁਸ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਲੋਕ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਏ।
ਏਵਂ ਰਾਮਹ੍ਰਦਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਹ੍ਰਦੇषੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਭਾਰਗਵ ਦੀਆਂ; ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ,
ਰਾਮਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਲਭੇਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍ । ਵਂਸ਼ਮੂਲਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ
ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਦਾ ਸੇਵਕ, ਕੁਰੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ,
ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਮੁਦ੍ਧਰੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਵਂਸ਼ਮੂਲਕੇ । ਕਾਯਸ਼ੋਧਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ; ਕਾਇਆ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਰਥ 'ਤੇ,
ਸ਼ਰੀਰਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਦੇਹਸ੍ਤੁ ਸਂਯਾਤਿ ਸ਼ੁਭਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ, ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਲੋਕਾ ਯਤ੍ਰੋਦ੍ਧृਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਿਆ ਸੀ।
ਲੋਕੋਦ੍ਧਾਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਵਰੇ ਰਾਜਨ੍ਲੋਕਾਨੁਦ੍ਧਰਤੇ ਸ੍ਵਕਾਨ੍
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚੁਕਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ; ਉਸ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿਂਦਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਕਪਿਲਾਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸ੍ਰੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਾਨਿਹ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਥਾ । ਕਪਿਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਵਿਂਦਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਯਤਮਾਨਸਃ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨੁਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਸੂਰਜ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲਗਨ ਨਾਲ—
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਗਵਾਂਭਵਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
—ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ—
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣੋ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਗਂਗਾਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ
—ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਰਾਜਾ—
ਕੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਲਭਤੇ ਵੀਰ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ (ਕੇਵ੍ਯਾ ਪਾਠਭੇਦਾਃ – ਕਨ੍ਯਾ, ਕੋਟ੍ਯਾ, ਕੋਤ੍ਯਾ, ਕੋਨ੍ਯਾ)। ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਂ ਲਵਰ੍ਣਕਮ੍
—ਕੇਵਿਆ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਲਵਰਨਕਾ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਯਥੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸੁਤੀਰ੍ਥਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਿਤਰੋ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉੱਤਮ ਸੁਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਿਤृਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਕਾਸ਼ੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾ ਕੇ, ਕਾਸੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ—
ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਮਾਤृਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
—ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਮਾਤ੍ਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ, ਰਾਜਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ—
ਪ੍ਰਜਾ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਤਃ ਸ਼ੀਤਵਨਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
—ਸੰਤਾਨ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਸੁਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਯਮ ਤੇ ਨਿਯਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਸੀਤਵਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਪੁਨਾਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਦਂਡੇਨੈਕਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਥੇ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਹੈ ਜੋ ਹੋਰ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਦੰਡ ਨਾਲ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।