ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਜਯਿਨ੍ਯਾਂ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੈਨੀ ਵਿਚ ਸੋਮਾ ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੋ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਮਾਨਵਃ । ਏਕਹਂਸੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਏਕਹੰਸ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਸ਼ੌਚਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ । ਪੁਂਡਰੀਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕृਤਸ਼ੌਚੋ ਭਵੇਚ੍ਚ ਸਃ
ਕ੍ਰਿਤਸ਼ੌਚ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੰਡਰੀਕ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮੁਂਜਾਵਟਂ ਨਾਮ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ । ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਮੁੰਜਾਵਟਾ ਨਾਮਕ ਥਾਂ, ਜੋ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਗਣਪਤਿ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਜਯਾਂ ਲੋਕਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਭਿਗਮ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਕਾਮਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਹੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਜਯਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਸਮਾਵृਤਃ
ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਦਾ ਉਹ ਦਰਵਾਜਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਮृਤੇ ਪੁष੍ਕਰਾਣਾਂ ਤੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਰਾਮੇਣ ਆਹੂਤੇ ਵੈ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਜੀ ਵਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ—
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ । ਤਤੋ ਰਾਮਹ੍ਰਦਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ
ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਮਹਰਦ ਤੇ ਜਾਵੇ।
ਯਤ੍ਰ ਰਾਮੇਣ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਰਸਾ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਾ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਰ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਹ੍ਰਦਾਃ ਪਂਚ ਨਿषੇਵਿਤਾਃ । ਪੂਰਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਰੁਧਿਰੇਣੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਜਿਥੇ ਰਾਮ ਨੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਪੰਜ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਝੀਲਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ—ਇਹ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਪਿਤਰਸ੍ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਃ । ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਿਤਰਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਰਾਮਮੂਚੁਰ੍ਮਹੀਪਤੇ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦੇ-ਪ੍ਰਦਾਦੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਰਾਮਰਾਮ ਮਹਾਭਾਗ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸ੍ਮ ਤਵ ਭਾਰ੍ਗਵ । ਅਨਯਾ ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਤੇऽਨਘ
ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਭਾਰਗਵ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਾਜ਼ੀ ਹਾਂ—ਤੇਰੀ ਪਿਤਰ-ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ ਮਹਾਮਤੇ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਸੋਚ ਵਾਲੇ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਮ ਨੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ,
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਿਤॄਨ੍ਸ ਗਗਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਭਵਂਤੋ ਯਦਿ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਾ ਯਦ੍ਯਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਤਾ ਮਯਿ
ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹਾਂ,
ਪਿਤृਪ੍ਰਸਾਦਾਦਿਚ੍ਛੇਯਂ ਤਪਸਾਪ੍ਯਾਯਨਂ ਪੁਨਃ । ਯਚ੍ਚ ਰੋषਾਭਿਭੂਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਦਿਤਂ ਮਯਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪ-ਤਾਕਤ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਯੋਧੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ,
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯੇਯਂ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਤੇਜਸਾ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਹ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਭੂਤਾ ਮੇ ਭਵੇਯੁਰ੍ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਫਿਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂ; ਅਤੇ ਇਹ ਝੀਲਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣ ਜਾਣ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਿਤਰਸ੍ਤਦਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਃ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਾ ਰਾਮਂ ਤੋषਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਸੁਭਾਵਿਕ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ।
ਤਪਸ੍ਤੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤਾਂ ਭੂਯਃ ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਚ੍ਚ ਰੋषਾਭਿਭੂਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਦਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਤੇਰੀ ਤਪ-ਤਾਕਤ ਹੋਰ ਵਧੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਪਿਤਰ-ਭਕਤੀ ਕਰਕੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਯੋਧੇ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ,
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ । ਹ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਤਵ ਤੀਰ੍ਥਤ੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗਏ ਹਨ। ਤੇਰੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣ ਜਾਣਗੀਆਂ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਹ੍ਰਦੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ । ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਪ੍ਰੀਤਾ ਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਭੁਵਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਈਪ੍ਸਿਤਂ ਮਨਸਃ ਕਾਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਸਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਰਾਜਨ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਿਤਰਸ੍ਤਦਾ । ਆਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰ੍ਦਧੁਸ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਲੋਕ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਏ।
ਏਵਂ ਰਾਮਹ੍ਰਦਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਹ੍ਰਦੇषੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਭਾਰਗਵ ਦੀਆਂ; ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ,
ਰਾਮਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਲਭੇਦ੍ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍ । ਵਂਸ਼ਮੂਲਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ
ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਦਾ ਸੇਵਕ, ਕੁਰੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ,
ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਮੁਦ੍ਧਰੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਵਂਸ਼ਮੂਲਕੇ । ਕਾਯਸ਼ੋਧਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ; ਕਾਇਆ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਰਥ 'ਤੇ,
ਸ਼ਰੀਰਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਦੇਹਸ੍ਤੁ ਸਂਯਾਤਿ ਸ਼ੁਭਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ, ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਲੋਕਾ ਯਤ੍ਰੋਦ੍ਧृਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਿਆ ਸੀ।
ਲੋਕੋਦ੍ਧਾਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਵਰੇ ਰਾਜਨ੍ਲੋਕਾਨੁਦ੍ਧਰਤੇ ਸ੍ਵਕਾਨ੍
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚੁਕਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ; ਉਸ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿਂਦਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਕਪਿਲਾਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸ੍ਰੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਾਨਿਹ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਥਾ । ਕਪਿਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਵਿਂਦਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਯਤਮਾਨਸਃ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨੁਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਸੂਰਜ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲਗਨ ਨਾਲ—
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਗਵਾਂਭਵਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
—ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ—