ਤਤੋ ਮਤ੍ਤਰ੍ਣਕਂ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਯਂ ਵੈ ਸਮਭਿਵਾਦ੍ਯੈਵ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਸਤ ਅਰਣਕਾ ਜੋ ਦਰਵਾਜੇ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ—ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ੍ਥਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਤਤਂ ਨਾਮ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਹਰਿਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤ੍ਰਿਲੋਕਪ੍ਰਭਵਂ ਹਰਿਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਹਰੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਾਰਿਪ੍ਲਵਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ ਪਾਰਿਪਲਵ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇਥੇ ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤਃ ਸ਼ਾਲ੍ਵਿਕਿਨੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਾਲਵਿਕਿਨੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਦੇਵ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍ । ਸਰ੍ਪਨੀਵਿਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਾਗਾਨਾਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧਾਂ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਰਪਨੀਵੀ, ਜੋ ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ—
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਗਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਮਤਰ੍ਣਕਮ੍
ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਅਰਣਕਾ ਕੋਲ ਜਾਵੋ।
ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤਃਪਂਚਨਦਂਗਤ੍ਵਾਨਿਯਤੋਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪੰਜਨਦ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਆਚਰਨ ਤੇ ਨਿਯਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ—
ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਹਯਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਅਸ਼੍ਵਿਨੀਤੀਰ੍ਥਮਾਗਮ੍ਯ ਰੂਪਵਾਨਭਿਜਾਯਤੇ
ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਹਯਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੁੰਦਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵਾਰਾਹਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਾਰਾਹਰੂਪੇਣ ਪੁਰਾ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਵਾਰਾਹਾ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਵੋ; ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰ (ਵਾਰਾਹਾ) ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਜਯਿਨ੍ਯਾਂ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੈਨੀ ਵਿਚ ਸੋਮਾ ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੋ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਮਾਨਵਃ । ਏਕਹਂਸੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਏਕਹੰਸ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਸ਼ੌਚਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ । ਪੁਂਡਰੀਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕृਤਸ਼ੌਚੋ ਭਵੇਚ੍ਚ ਸਃ
ਕ੍ਰਿਤਸ਼ੌਚ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੰਡਰੀਕ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮੁਂਜਾਵਟਂ ਨਾਮ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ । ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਮੁੰਜਾਵਟਾ ਨਾਮਕ ਥਾਂ, ਜੋ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਗਣਪਤਿ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਜਯਾਂ ਲੋਕਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਭਿਗਮ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਕਾਮਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਹੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਜਯਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਸਮਾਵृਤਃ
ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਦਾ ਉਹ ਦਰਵਾਜਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਮृਤੇ ਪੁष੍ਕਰਾਣਾਂ ਤੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਰਾਮੇਣ ਆਹੂਤੇ ਵੈ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਜੀ ਵਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ—
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ । ਤਤੋ ਰਾਮਹ੍ਰਦਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸੇਵੀ ਨਰਾਧਿਪ
ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਮਹਰਦ ਤੇ ਜਾਵੇ।
ਯਤ੍ਰ ਰਾਮੇਣ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਰਸਾ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਾ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਰ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਹ੍ਰਦਾਃ ਪਂਚ ਨਿषੇਵਿਤਾਃ । ਪੂਰਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਰੁਧਿਰੇਣੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਜਿਥੇ ਰਾਮ ਨੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਪੰਜ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਝੀਲਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ—ਇਹ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਪਿਤਰਸ੍ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਃ । ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਿਤਰਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਰਾਮਮੂਚੁਰ੍ਮਹੀਪਤੇ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦੇ-ਪ੍ਰਦਾਦੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਰਾਮਰਾਮ ਮਹਾਭਾਗ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸ੍ਮ ਤਵ ਭਾਰ੍ਗਵ । ਅਨਯਾ ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਤੇऽਨਘ
ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਭਾਰਗਵ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਾਜ਼ੀ ਹਾਂ—ਤੇਰੀ ਪਿਤਰ-ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ ਮਹਾਮਤੇ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਸੋਚ ਵਾਲੇ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਮ ਨੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ,
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਿਤॄਨ੍ਸ ਗਗਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਭਵਂਤੋ ਯਦਿ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਾ ਯਦ੍ਯਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਤਾ ਮਯਿ
ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹਾਂ,
ਪਿਤृਪ੍ਰਸਾਦਾਦਿਚ੍ਛੇਯਂ ਤਪਸਾਪ੍ਯਾਯਨਂ ਪੁਨਃ । ਯਚ੍ਚ ਰੋषਾਭਿਭੂਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਦਿਤਂ ਮਯਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪ-ਤਾਕਤ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਯੋਧੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ,
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯੇਯਂ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਤੇਜਸਾ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਹ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਭੂਤਾ ਮੇ ਭਵੇਯੁਰ੍ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਫਿਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂ; ਅਤੇ ਇਹ ਝੀਲਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣ ਜਾਣ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਿਤਰਸ੍ਤਦਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਃ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਾ ਰਾਮਂ ਤੋषਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਸੁਭਾਵਿਕ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ।
ਤਪਸ੍ਤੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤਾਂ ਭੂਯਃ ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਚ੍ਚ ਰੋषਾਭਿਭੂਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਦਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਤੇਰੀ ਤਪ-ਤਾਕਤ ਹੋਰ ਵਧੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਪਿਤਰ-ਭਕਤੀ ਕਰਕੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਯੋਧੇ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ,
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ । ਹ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਤਵ ਤੀਰ੍ਥਤ੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗਏ ਹਨ। ਤੇਰੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣ ਜਾਣਗੀਆਂ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਹ੍ਰਦੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ । ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਪ੍ਰੀਤਾ ਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਭੁਵਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਈਪ੍ਸਿਤਂ ਮਨਸਃ ਕਾਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਸਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਰਾਜਨ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਿਤਰਸ੍ਤਦਾ । ਆਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰ੍ਦਧੁਸ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਲੋਕ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਏ।