ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੁਂਗਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਕृਤੀ ਵਿਰਜਾ ਨਰਃ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਤੁੰਗਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੇਕ ਇਨਸਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਮੈਲ ਨਹੀਂ।
ਕੁਮਾਰਿਕਾਣਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰੇਣੁਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਦੇਵਨਿषੇਵਿਤਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਮਲਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਮਾ ਇਵ
ਉਥੇ ਹੀ ਰੇਣੁਕਾ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਦੇਵਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੰਨਣ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਪਂਚਨਦਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਪਂਚਯਜ੍ਞਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਯੇ ਤੁ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਪੰਜਨਦ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਹ ਪੰਜ ਯੱਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਭੀਮਾਯਾਃ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨ ਯੋਨ੍ਯਾਂ ਵੈ ਨਰੋ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਭੀਮਾ ਦੀ ਉੱਤਮ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਜਾਵੋ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ, ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟੋਂ ਨਹੀਂ ਜੰਮਦਾ।
ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਂਡਲਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਚੈਵਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਮਹਤ੍
ਉਥੇ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ ਹਨ। ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗਿਰਿਕੁਂਜਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਪਿਤਾਮਹਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਗਿਰਿਕੁੰਜ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵਿਮਲਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਯਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਃ ਸੌਵਰ੍ਣਰਾਜਤਾਃ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੋ, ਜਿਥੇ ਅੱਜ ਵੀ ਸੋਨੇ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਾਜਪੇਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਿਕਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦਉਵਾਚ-। ਵਿਤਸ੍ਤਾਂ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ । ਨਰਃ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਜਪੇਯਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਵਿਤਸਤਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਕਾਸ਼੍ਮੀਰੇष੍ਵੇਵ ਨਾਗਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਯ ਚ । ਵਿਤਸ੍ਤਾਖ੍ਯਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍
ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਾਗ ਤੇ ਤਕਸ਼ਕ ਦਾ ਘਰ ਹੈ; ਇਹ ਥਾਂ ਵਿਤਸਤਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਨੂਨਂ ਵਾਜਪੇਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਮਲਦਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਯਾਂ ਤੁ ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਲਦਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਰੁਂ ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਚਿषੇ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਪਿਤॄਣਾਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੱਤ ਅੱਗਾਂ ਵਾਲਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਦਾਨ ਹੈ।
ਗਵਾਂਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇਣ ਰਾਜਸੂਯਸ਼ਤੇਨ ਚ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨ੍ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਚਿषਸ਼੍ਚਰੁਃ
ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ, ਸੌ ਰਾਜਸੂਈ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ, ਸੱਤ ਅੱਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹਵਨ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਿਵृਤ੍ਤੋ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਪਦਮਥਾਵਿਸ਼ੇਤ੍ । ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਮਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਣਿਮਂਤਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਏਕਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਮਣੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਬੇਦੀ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਾਤ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਅੱਗਿ-ਸਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦੇਵਿਕਾਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਪ੍ਰਸੂਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੇਵਿਕਾ ਨਦੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਾਣੇਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਤ੍ਰਿषੁਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਦੇਵਿਕਾਯਾਂ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉੱਥੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ; ਦੇਵਿਕਾ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਉੱਥੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਾਖ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਦੇਵਰ੍षਿਸਂਮਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਾਰਤ
ਉੱਥੇ ਰੁਦਰ ਦੀ ਕਾਮਾਖਿਆ ਨਾਂ ਦੀ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਯਜਨਂ ਯਾਜਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਥੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਲਕਮ੍ । ਪੁष੍ਪਨ੍ਯਾਸ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਨ ਸ਼ੋਚੇਨ੍ਮਰਣਂ ਤਤਃ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਵਾਲਕਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਚੜ੍ਹੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਮੌਤ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਾਂ ਪਂਚਯੋਜਨਮਾਯਤਾਮ੍ । ਏਤਾਵਦ੍ਦੇਵਿਕਾਮਾਹੁਃ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਦੇਵਰ੍षਿਸਂਮਤਾਮ੍
ਦੇਵਿਕਾ ਨਦੀ ਅੱਧ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਤੇ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਲੰਮੀ ਹੈ; ਇਹ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਵੱਲ ਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰਮੁਪਾਸਂਤੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਾਃ । ਗਮਨਾਦੇਵ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰਮਰਿਂਦਮ
ਉਸ ਲੰਮੇ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਦীক্ষਿਤ ਤੇ ਨੇਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਸਿਰਫ ਉੱਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਲੰਮੇ ਯਜਨ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਤਤੋ ਵਿਨਾਸ਼ਨਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਉੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਸੂਈ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਨੇਮ ਨਾਲ ਤੇ ਸੰਯਮਿਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਵਿਨਾਸ਼ਨ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਗਚ੍ਛਂਤ੍ਯਂਤਰ੍ਹਿਤਾ ਯਤ੍ਰ ਮੇਰੁਪृष੍ਠੇ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਚਮਸੇ ਚ ਸ਼ਿਵੋਦ੍ਭੇਦੇ ਨਾਗੋਦ੍ਭੇਦੇ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਉੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੁਰਸਰੀ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਸਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਸਥਾਨ ਤੇ ਨਾਗ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਫਿਰੋਂ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਚਮਸੋਦ੍ਭੇਦੇ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਸ਼ਿਵੋਦ੍ਭੇਦੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਚਮਸਾ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅੱਗਿ-ਸਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਾਗੋਦ੍ਭੇਦੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਾਗਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸ਼ਸ਼ਯਾਨਂ ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਨਾਗ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਾਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸ਼ਸ਼ਯਾਨ ਨਾਮ ਦੇ ਦੁਲੱਭ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ,
ਸ਼ਸ਼ਰੂਪਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨਾ ਪੁष੍ਕਰਾ ਯਤ੍ਰ ਭਾਰਤ । ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭਾਗ ਅਨੁਸਂਵਤ੍ਸਰਂਹਿਤੇ
ਉੱਥੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਿੱਥੇ ਖ਼ਰਗੋਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਤੇ ਸੁਰਸਰੀ ਨਦੀ ਸਾਲ ਭਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ,