ਤਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਬਲਾਤ੍ਪਿਸ਼ਾਚਃ ਸਹ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਲੋਮਸ਼ਂ ਰਾਜਨ੍ਸਾष੍ਟਾਂਗਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਿਛਲੇ ਕਰਮ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਨ, ਲੋਮਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅੱਠ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਾਸਟਾਂਗ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਵਾਚ ਸੂਨृਤਾਂ ਵਾਚਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਿ ਚਾਂਜਲਿਮ੍ । ਮਹਾਭਾਗ੍ਯੋਦਯੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸਾਧੂਨਾਂ ਸਂਗਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ—'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਹੀ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।'
ਗਂਗਾਦਿਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯੋ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਸਰ੍ਵਥਾ । ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸਤਾਂ ਸਂਗਂ ਤਯੋਃ ਸਤ੍ਸਂਗਮੋ ਵਰਃ
ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ 'ਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰੂਣਾਂ ਸਂਗਮੋ ਵਿਪ੍ਰ ਦृष੍ਟਾਦृष੍ਟਫਲੋ ਭੁਵਿ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਦੋ ਰੋਗਹਾਰੀ ਚ ਕਿਂ ਤਮੋਪਹਰੋ ਮਤਃ
ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦਿੱਖਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨਾ ਦਿੱਖਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਵਰਗ ਦਿੰਦੀ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਹਟਾਉਂਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਥਯਾਮਾਸ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਂਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਇਮਾ ਗਂਧਰ੍ਵਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਾ ਮੁਨੇ ਸੋऽਹਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤ੍ਮਜਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਵਾਕਿਆ ਸੁਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ: 'ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ ਦਾ ਪੁੱਤ ਹਾਂ ਤੇ ਇਹ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀਆਂ ਹਨ।'
ਸਰ੍ਵੇ ਪਿਸ਼ਾਚਰੂਪੇਣ ਮਿਥਃ ਸ਼ਾਪਵਿਮੋਹਿਤਾਃ । ਦੀਨਾਨਨਾਸ੍ਸੁਤਿष੍ਠਾਮਸ੍ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ, ਪਿਸਾਚਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਦੁਖੀ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਬਾਲਾਨਾਂ ਨਿਸ੍ਤਾਰੋ ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਤਮਸ੍ਤੋਮਃ ਕਿਂ ਨੁ ਲੀਯੇਤ ਪੁष੍ਕਰੇ
ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਲੇ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਸਾਡਾ ਦੁੱਖ ਵੀ ਲਹਿ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਲ੍ਲੋਮਸ਼ੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕृਪਾਰ੍ਦ੍ਰੀਕृਤਮਾਨਸਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦੁਃਖਿਤਂ ਤਂ ਮੁਨੇਃ ਸੁਤਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੋਮਸ਼ ਦਾ ਦਿਲ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਦੁਖੀ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗਾ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ੍ਮृਤਿਃ ਸਪਦਿ ਜਾਯਤਾਮ੍ । ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਵਰ੍ਤਤਾਂ ਯੇਨ ਮਿਥਃ ਸ਼ਾਪੋ ਲਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਯਾਦ ਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ ਰਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਸ਼ਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ।
ਪਿਸ਼ਾਚ ਉਵਾਚ- ਮਹਰ੍षੇ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਧਰ੍ਮੋ ਮੁਚ੍ਯੇਮ ਯੇਨ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍ । ਨਾਯਂ ਕਾਲੋ ਵਿਲਂਬਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਾਗ੍ਨਿਰ੍ਦਾਰੁਣੋ ਯਤਃ
ਪਿਸਾਚ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਧਰਮ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟ ਸਕੀਏ; ਇਹ ਵੇਲਾ ਦੇਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਅੱਗ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੈ।'
ਲੋਮਸ਼ ਉਵਾਚ- ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤੁ ਰੇਵਾਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਵੋ ਰੇਵਾ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੇਵਾ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕਰੋ; ਰੇਵਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵੇਗੀ—ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਨਹੀਂ।'
ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਪਾਪਨਾਸ਼ੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਰੇਵਾਸ੍ਨਾਨੇਨ ਜਾਯੇਤ ਇਤਿ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਮਤਿਃ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ: ਰੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਚ ਪਾਤਕਮ੍ । ਰੇਵਾਸ੍ਨਾਨਂ ਦਹੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤੂਲਰਾਸ਼ਿਮਿਵਾਨਲਃ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਬੁਰਾਈ ਵੀ, ਰੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਰੂਈ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪਾਪੇ ਪਿਸ਼ਾਚਕ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਰ੍ਮਦਾਤੋਯੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਹੇ ਪਿਸਾਚ, ਜਿਹੜੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਨਕृਨ੍ਨਰ੍ਮ੍ਮਦਾਸ੍ਨਾਨਮਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਫਲਾ ਹਿ ਸਾ । ਹਿਮਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਣਿ ਵੈ
ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਨਰਮਦਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹਿਮਾਲੇ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਵੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਂਦ੍ਰਲੋਕਪ੍ਰਦਂ ਹੀਦਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਾ ਰੇਵਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਇਹ ਥਾਂ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਲੋਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ; ਰੇਵਾ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਾਪਘ੍ਨੀ ਪਾਪਹਾਰਿਣੀ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਾ । ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਦਆਪ੍ਲਾਵੋ ਨਾਰ੍ਮਦਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਨਰਮਦਾ ਪਾਪ ਨਾਸਣੀ, ਪਾਪ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਾਮੁਨਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਾਯ ਭਵੇਦਾਪ੍ਲਾਵ ਉਤ੍ਤਮਃ । ਸਾਰਸ੍ਵਤੋਘਵਿਧ੍ਵਂਸੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਵਹਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਾਲਫਲਦਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਹਿ ਪਿਸ਼ਾਚਕ । ਪਾਪੇਂਧਨਦਵਾਗ੍ਨਿਸ੍ਤੁ ਗਰ੍ਭਹੇਤੁਕ੍ਰਿਯਾਪਹਃ
ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਦਰਿਆ ਵੱਡੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਸਾਚ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਜਨਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਨਾਰ੍ਮਦਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਸਰਯੂਗਂਡਕੀਸਿਂਧੁਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕੀ
ਨਰਮਦਾ ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਰਯੂ, ਗੰਡਕੀ, ਸਿੰਧੂ, ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ ਤੇ ਕਉਸ਼ਿਕੀ ਵੀ।
ਤਾਪੀ ਗੋਦਾਵਰੀ ਭੀਮਾ ਪਯੋष੍ਣੀ ਕृष੍ਣਵੇਣਿਕਾ । ਕਾਵੇਰੀ ਤੁਂਗਭਦ੍ਰਾ ਚ ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ
ਤਾਪੀ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਾ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਵੇਣਿਕਾ, ਕਾਵੇਰੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ—
ਤਾਸੁ ਰੇਵਾ ਪਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਰੇਵਾ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜ । ਅਪੁਨਰ੍ਭਵਦਂ ਤਤ੍ਰ ਮਜ੍ਜਨਂ ਮੁਨਿਪੁਤ੍ਰਕ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੇਵਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਲੋਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਰੇਵਾ ਤੱਕ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਗਾਯਂਤਿ ਦੇਵਾਃ ਸਤਤਂ ਦਿਵਿष੍ਠਾ ਰੇਵਾ ਕਦਾ ਦृष੍ਟਿਗਤਾ ਹਿ ਨੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸ੍ਨਾਤਾ ਨਰਾ ਯਤ੍ਰ ਨ ਗਰ੍ਭਵੇਦਨਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ: 'ਰੇਵਾ ਕਦੋਂ ਸਾਡੀ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇਗੀ?' ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਦੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਜ੍ਜਂਤਿ ਯੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਮਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾ ਰੇਵਾਸੁਤੋ ਯੇ ਬਹੁਪਾਪਕਂਚੁਕਾਃ । ਮਜ੍ਜਂਤਿ ਤੇ ਨੋ ਨਿਰਯੇषੁ ਧਰ੍ਮ੍ਮਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤੁ ਤੇ ਚਾਰੁਚਰਂਤਿ ਦੇਵਵਤ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਰੇਵਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ; ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦੇ ਹਨ।
ਤੀਵ੍ਰੈਰ੍ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਦਾਨਤਪੋਭਿਰਧ੍ਵਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਿਧਾਤ੍ਰਾ ਤੁਲਯਾ ਧृਤਾ ਪੁਰਾ । ਰੇਵਾਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼ੁ ਤਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਰਭੂਦ੍ਰੇਵਾ ਵਰਾ ਤਤ੍ਰ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਕਾ
ਤਿੱਖੇ ਵਰਤ, ਦਾਨ, ਤਪ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਤਰਾਜੂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ; ਰੇਵਾ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਨ ਬਣੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਲੋਮਸ਼ਸ੍ਯ ਪਿਸ਼ਾਚਕਾਃ । ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯਯੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਰੇਵਾਮਜ੍ਜਨਹੇਤਵੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਲੋਮਸ਼ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰੇਵਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ।
ਤਤੋ ਦੈਵਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਰੇਵਾਰੋਧਸਿ ਮਾਰੁਤਃ । ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਵਾਹਸ੍ਪृष੍ਟਾਨਾਂ ਗਾਤ੍ਰੇ ਜਲਕਣਪ੍ਰਦਃ
ਫਿਰ, ਰੇਵਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਦਿਵਿਆ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹਵਾ ਚੱਲੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਛਿੜਕੀਆਂ।
ਰੇਵਾਜਲਕਣਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪੈਸ਼ਾਚ੍ਯਾਤ੍ਤੇ ਵਿਮੋਚਿਤਾਃ । ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਦਿਵ੍ਯਵਪੁषਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਸ਼੍ਚ ਨਰ੍ਮਦਾਮ੍
ਰੇਵਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ ਉਹ ਪਿਸ਼ਾਚ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ; ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋ ਲੋਮਸ਼ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤਾਸ਼੍ਚ ਗਂਧਰ੍ਵਕਨ੍ਯਕਾਃ । ਪਰਿਣੀਤਾਃ ਸੁਖਂ ਤੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਨਰ੍ਮਦਾਤਟੇ
ਫਿਰ, ਲੋਮਸ਼ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀਆਂ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਆਰਾ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਉਵਾਸ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਸ੍ਨਾਨਪਾਨਾਵਗਾਹਨੈਃ । ਅਰ੍ਚਿਤ੍ਵਾ ਨਰ੍ਮਦਾਮਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਗਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਉਹ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਪੀਣ ਅਤੇ ਡੁੱਬਣ ਕਰਦੇ; ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।