ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਸ੍ਯੁਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰ ਸਃ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਸਮਝੋ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਗਏ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਰੁਦਰ ਜੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦਾਸਂਗਮਂ ਯਾਵਦ੍ਯਾਵਚ੍ਚਾਮਰਕਂਟਕਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਂਤਰੇ ਮਹਾਰਾਜਨ੍ਤੀਰ੍ਥਕੋਟ੍ਯੋਦਕਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਮਰਕੰਟਕ ਤੱਕ, ਰਾਜਨ, ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਤੀਰਥ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਾਟਨਂ ਚਰ੍ਯਾ ऋषਿਕੋਟਿਨਿषੇਵਿਤਾ । ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਂਸ਼ੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਜ੍ਞਾਨਪਰਾਯਣੈਃ
ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਤੀਰਥ ਜਾਣ ਦੀ ਰੀਤ, ਲੱਖਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਗਨਿਹੋਤਰੀਆਂ, ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗਿਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਅਪਣਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਸੇਵਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਈਪ੍ਸਿਤਾਰ੍ਥਪ੍ਰਦਾਯਿਕਾਃ । ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਵੈ ਪਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਇਹ ਤੀਰਥ, ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਮੁਰਾਦਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕਥਾ ਨਿੱਤ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਤਂ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਅਭਿषਿਂਚਂਤਿ ਪਾਂਡਵ । ਨਰ੍ਮਦਾ ਚ ਸਦਾ ਪ੍ਰੀਤਾ ਭਵੇਦ੍ਵੈ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
—ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਤੇ ਨਰਮਦਾ ਮਾਂ ਸਦਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਵਂਧ੍ਯਾ ਚ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਸੁਭਗਾਭਵੇਤ੍
ਰੁਦਰ ਜੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਵੀ। ਜੋ ਔਰਤ ਬਾਂਝ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਭਾਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰੀਂ ਲਭਤੇ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਯਚ੍ਚ ਯੋ ਵਾਞ੍ਛਤੇ ਫਲਮ੍ । ਤਦੇਵ ਲਭਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਵਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍ । ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤੁ ਲਭਤੇ ਧਾਨ੍ਯਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਦ੍ਗਤਿਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਦ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਿੱਤੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਖਸ੍ਤੁ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਰਃ । ਨਰਕਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ ਵਿਯੋਨਿਂ ਚ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਮੂਰਖ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਦਿਆ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਤੇ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜੰਮਦਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਨਰ੍ਮਦਾਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪੁਰਾ ਗਂਧਰ੍ਵਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਾਪਜਂ ਭਯਮੁਲ੍ਬਣਮ੍
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪਏ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਡਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਨਾਸ਼ਿਤਂ ਤਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਰੇਵਾਜਲਕਣਾਗ੍ਨਿਨਾ । ਰੇਵਾਜਲਕਣਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਹ ਡਰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਰੇਵਾ ਦੇ ਜਲ ਦੀ ਬੂੰਦਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਰੇਵਾ ਦੇ ਜਲ ਦੀ ਬੂੰਦਾਂ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਭਗਵਨ੍ਬਹੁਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਸ਼ਾਪੋ ਲਂਭਿ ਕਥਂ ਕੁਤਃ । ਕਸ੍ਯਾਪਤ੍ਯਾਨਿ ਤਾਸ੍ਤਾਸਾਂ ਨਾਮ ਕਿਂ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਵਯਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—ਭਗਵਾਨ, ਇੰਨੀ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਤੇ ਕੌਣ ਸ਼ਾਪ ਲਾਇਆ? ਉਹ ਕਿਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਕੀ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਸਨ?
ਕਥਂ ਰੇਵਾਜਲਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿਪਾਕਾਚ੍ਛਾਪਸਂਭਵਾਤ੍ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਃ ਕੁਤ੍ਰ ਤਾਃ ਸਸ੍ਨੁਃ ਸਰ੍ਵਂ ਮੇ ਕਥਯ ਪ੍ਰਭੋ
ਰੇਵਾ ਦੇ ਜਲ ਦੇ ਛੂਹਣ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਗਈਆਂ? ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ? ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਨਰ੍ਮਦਾਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚਮਤ੍ਕਾਰਕਰਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਪਿ ਪਾਪਾਨਾਂ ਮਲਨਾਸ਼ਨਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਨਰਮਦਾ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਕਈ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਮੈਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦਾਨਰ੍ਮਦਾਸ਼ਬ੍ਦੋ ਯੇਨ ਕੇਨਚਿਦੁਚ੍ਯਤੇ । ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛਾਸ਼੍ਵਤੀ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਯਾਵਦਾਚਂਦ੍ਰ ਤਾਰਕਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ 'ਨਰਮਦਾ' ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰੇ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਸਦੀਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਭਵਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਰੇਵਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਥਾਪਿ ਚਰਿਤਂ ਸਾਧੋ ਯਦੇਤਤ੍ਤਨ੍ਨਿਗਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਰੇਵਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਨੇਕ ਆਤਮਾ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਮੁੜ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਓ।
ਅਥ ਚੋਤ੍ਤਮਵਾਰ੍ਤਾਯਾ ਸੇਵਿਤਵ੍ਯਾ ਮਨੀषਿਭਿਃ । ਅਤਃ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਰੇਵਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਇਤਿਹਾਸਂ ਵਦ ਵਿਭੋ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਚਰਿਤੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਕਹਾਣੀ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰੇਵਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੱਸੋ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਧਰ੍ਮਗਰ੍ਭਾਪਰਾ ਕਥਾ । ਯਥਾਰਣਿਰ੍ਵਹ੍ਨਿਗਰ੍ਭਾ ਧਰ੍ਮ੍ਮਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਰਿਵ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਇਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰੀ ਕਹਾਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਉਂ ਧਰਮ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗਂਧਰ੍ਵਃ ਸ਼ੁਕਸਂਗੀਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਮੋਹਿਨੀ । ਸੁਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਚ ਸੁਸ੍ਵਰਾ ਸ੍ਵਰਵੇਦਿਨਃ
ਇੱਕ ਗੰਧਰਵ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ੁਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਪ੍ਰਮੋਹਿਨੀ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਚੰਗੀ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਸੁਸ਼ੀਲਾ, ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਦੀ ਧੀ, ਸੁਰੀਲੀ ਤੇ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣੂ ਸੀ।
ਸੁਤਾਰਾ ਚਂਦ੍ਰਕਾਂਤਸ੍ਯ ਚਂਦ੍ਰਿਕਾ ਸੁਪ੍ਰਭਸ੍ਯ ਚ । ਇਮਾਨਿ ਵਰਨਾਮਾਨਿ ਤਾਸਾਮਪ੍ਸਰਸਾਂ ਨृਪ
ਸੁਤਾਰਾ, ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤ ਦੀ ਧੀ, ਚੰਦ੍ਰਿਕਾ, ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਦੀ ਧੀ—ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਨਾਂ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਕੁਮਾਰ੍ਯਃ ਪਂਚ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾ ਵਯਸਾ ਸੁਭਗਾਃ ਪੁਨਃ । ਭਾषਂਤੇ ਚ ਮਿਥਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਭਗਿਨ੍ਯ ਇਵ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਇਹ ਪੰਜੇ ਕੁੜੀਆਂ ਜਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਭੈਣਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਚਂਦ੍ਰਾਦਿਵ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਾਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਿਕਾ ਇਵ ਸੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ । ਚਂਦ੍ਰਾਨਨਾਃ ਸੁਕੇਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਂਦ੍ਰਕਾਂਤਾਇਵੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ
ਉਹ ਚਾਂਦਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਚਾਂਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਰਗੀ ਰੌਸ਼ਨ, ਚੰਨ-ਵਾਂਗ ਮੁੱਖ, ਸੋਹਣੇ ਵਾਲ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤ ਮਣੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਨ।
ਦੇਵੇष੍ਵੇਤਾ ਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯਃ ਕੌਮੁਦ੍ਯਃ ਕੈਰਵੇष੍ਵਿਵ । ਲਾਵਣ੍ਯਪਿਂਡਸਂਭੂਤਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਮਨੋਹਰਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦਨੀ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਸੋਹਣਾਪਣ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਤੋਂ ਜੰਮੀਆਂ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀਆਂ।
ਉਦ੍ਭਿਨ੍ਨਕੁਚਪਦ੍ਮਿਨ੍ਯਃ ਕੇਤਕ੍ਯ ਇਵ ਮਾਧਵੇ । ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਯੌਵਨੈਃ ਕਾਂਤਾ ਵਲ੍ਲੀਵ ਨਵਪਲ੍ਲਵੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਭਰੇ ਹੋਏ ਸਿਨੇ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਖਿੜੇ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੇ, ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਨਵੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਵਾਲੀ ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਨ।
ਹੇਮਗੌਰਾਸ਼੍ਚ ਹੇਮਾਭਾ ਹੇਮਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ । ਹੇਮਚਂਪਕਮਾਲਿਨ੍ਯੋ ਹੇਮਚ੍ਛਵਿਸੁਵਾਸਸਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੰਗਤ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਹਾਰ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਕਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ੍ਵਰਗ੍ਰਾਮਾਵਲੀਹਾਸੁ ਵਿਵਿਧਾ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਨਾਸੁ ਚ । ਤਾਲਵਾਦ੍ਯਵਿਨੋਦੇषੁ ਵੇਣੁਵੀਣਾਪ੍ਰਵਾਦਨੇ
ਉਹ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤਾਲ-ਵਾਦਿਆਂ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਬਾਂਸਰੀ ਤੇ ਵੀਣਾ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਸਨ।
ਮृਦਂਗਨਾਦਸਂਭਿਨ੍ਨਲਾਸ੍ਯਮਧ੍ਯਲਯੇषੁ ਚ । ਚਿਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਵਿਨੋਦੇषੁ ਕਲਾਸੁ ਚ ਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਹ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਨੱਚਣ, ਨੱਚਣ ਦੇ ਨਫੀਸ ਲਯਾਂ, ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਆਦਿ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਏਵਂਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਮੁਮੁਹੁਃ ਕ੍ਰੀਡਨੈਰ੍ਵਰੈਃ । ਪਿਤृਭਿਰ੍ਲਾਲਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚੇਰੁਸ਼੍ਚ ਧਨਦਾਲਯੇ
ਇਹ ਕੁੜੀਆਂ ਇੰਝ ਦੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀਆਂ। ਪਿਉਆਂ ਵਲੋਂ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਸਨ।
ਕੌਤੁਕਾਦੇਕਦਾ ਪਂਚ ਮਿਲਿਤ੍ਵਾ ਮਾਸਿ ਮਾਧਵੇ । ਕਨ੍ਯਾ ਮਂਦਾਰਪੁष੍ਪਾਣਿ ਵਿਚਿਨ੍ਵਂਤ੍ਯੋ ਵਨਾਦ੍ਵਨਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਚਾਹ ਨਾਲ, ਇਹ ਪੰਜੇ ਕੁੜੀਆਂ ਬਸੰਤ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਕ ਬਾਗ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਲੱਭਦੀਆਂ ਫਿਰਦੀਆਂ।
ਗੌਰੀਂ ਸਮਾਰਾਧਯਿਤੁਂ ਸ੍ਵਰਾਂਗਨਾਃ ਕਦਾਚਿਦਚ੍ਛੋਦਸਰੋਵਰਂ ਯਯੁਃ । ਹੇਮਾਂਬੁਜਾਨਿ ਪ੍ਰਵਰਾਣਿ ਤਾਃ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੁਪਾਦਾਯ ਵਰੋਤ੍ਪਲੈਃ ਸਹ
ਗੌਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਜਾਣੂ ਕੁੜੀਆਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਸੁੱਚੇ ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਗਈਆਂ। ਉਥੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕਮਲ ਤੇ ਵਧੀਆ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।