ਕਨ੍ਯਾऋਦ੍ਧਿਂ ਚ ਯਃ ਸੇਵੇਤ੍ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਰਾਜ ਦਸ਼ਕਨ੍ਯੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਦਸ ਕੁੜੀਆਂ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਬਿਂਦੁਰਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, 'ਸਵਰਗ ਬਿੰਦੂ' ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਅਪ੍ਸਰੇਸ਼ਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਫਿਰ ਅਪਸਰੇਸ਼ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਨਾਗਲੋਕਸ੍ਥੋऽਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨਰਕਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਨਾਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਨਰਕਾ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਨਰਕਂ ਚ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਭਾਰਭੂਤਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦੁਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਫਿਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਭਾਰਭੂਤ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਏਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਅਵਤਾਰਂ ਤੁ ਸ਼ਾਂਭਵਮ੍ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਭਵ ਅਵਤਾਰ ਤੇ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਾਰਭੂਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਯਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਮृਤਸ੍ਯਾਪਿ ਧ੍ਰੁਵਂ ਗਾਣੇਸ਼੍ਵਰੀ ਗਤਿਃ
ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਭਾਰਭੂਤ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਚ੍ਛਤਗੁਣਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸਦਾ ਫਲ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਕਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਘृਤਪੂਰ੍ਣਂ ਤੁ ਦਾਪਯੇਤ੍ । ਵਿਮਾਨੈਃ ਸੂਰ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵ੍ਰਜਤੇ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੌ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੀਵੇ ਬਲਾਕੇ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਵਾਈ ਰਥਾਂ 'ਚ ਓਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵृषਭਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਤ ਸ਼ਂਖਕੁਂਦੇਂਦੁ ਸਂਨਿਭਮ੍ । ਵृषਯੁਕ੍ਤੇਨ ਯਾਨੇਨ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਸੰਖ, ਚਮਪਾ ਜਾਂ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟਾ ਬਲਦ ਭੇਟ ਕਰੇ, ਉਹ ਬਲਦਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਚਰੁਮੇਕਂ ਤੁ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਪਾਯਸਂ ਮਧੁਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੀਰ, ਸ਼ਹਦ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਣੇ ਹੋਣ,
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਨੁਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਭੋਜਯੇਤ੍ਸਹਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਤਸ੍ਯਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਅਤੇ, ਰਾਜਨ, ਜਿੰਨੀ ਉਸ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਫਲ ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦਾਯਾ ਜਲਂ ਸਿਕ੍ਤ੍ਵਾ ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍ । ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਚ ਨ ਪਂਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ਪੈਂਦਾ।
ਏਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਸ੍ਤੁਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਵ੍ਰਜਤੇ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਆ ਕੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਓਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਜਲਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਹਂਸਯੁਕ੍ਤੇਨ ਯਾਨੇਨ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਹੰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਚ੍ਚਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਹਿਮਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹੋਦਧਿਃ । ਗਂਗਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤੋ ਯਾਵਤ੍ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਹਿਮਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹਨ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਤਨੀ ਹੀ ਚਿਰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਨਾਸ਼ਨਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਗਰ੍ਭਵਾਸੇ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨ ਪੁਨਰ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਅਟਵੀਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਿਂਦ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਾਸਨਂਲਭੇਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਜੰਗਲ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਅੱਧੇ ਆਸਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਂਗਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧ੍ਰੁਵਂ ਗਾਣੇਸ਼੍ਵਰੀ ਗਤਿਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਿੰਗ ਤੀਰਥ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗਾਣੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਏਰਂਡੀਨਰ੍ਮਦਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਗਮਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਏਰੰਡੀ ਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਜੋ ਮਿਲਾਪ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਥੇ ਤੀਰਥ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਰਾਯਣਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲਗਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਰ੍ਮਦੋਦਧਿਸਂਗਮਮ੍ । ਜਮਦਗ੍ਨਿਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਿਦ੍ਧੋ ਯਤ੍ਰ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਰਮਦਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਮਦਗਨੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰੇष੍ਟ੍ਵਾ ਬਹੁਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰਿਂਦ੍ਰੋ ਦੇਵਾਧਿਪੋਭਵਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਰ੍ਮਦੋਦਧਿਸਂਗਮੇ
ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਈ ਯਜਨਾਂ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ, ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਨਰਮਦਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ,
ਤ੍ਰਿਗੁਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਪਸ਼੍ਚਿਮੋਦਧਿਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦ੍ਵਾਰਵਿਘਾਟਨਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਗਂਧਰ੍ਵਾ ऋषਯਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ । ਆਰਾਧਯਂਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਵਿਮਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਮਿਲ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਮਲੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਵਿਮਲੇਸ਼੍ਵਰਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਮਲੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਰੋਪਵਾਸਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵਿਮਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਂਤਿ ਤੇ
ਉਥੇ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਸੁੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਨੀਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
—ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ 'ਚ ਨਿਯਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਭਿषੇਕਂ ਚ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸਾਗਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਯੋਜਨਾਭ੍ਯਂਤਰੇ ਤਿष੍ਠੇਦਾਵਰ੍ਤੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਗਰੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—