ਪਿਤਾਮਹਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਪੁਰਾ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਿਤृਪਿਂਡਂ ਤੁ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਪਿਤਾਮਹਾ ਨਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਉਥੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਦਰ੍ਭਵਿਮਿਸ਼੍ਰਂ ਤੁ ਉਦਕਂ ਤੁ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ । ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਤਿਲ ਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਸ੍ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਵਿਧੂਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਧੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੋਹਰਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਪਿਤृਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਥੇ ਹੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਾਨਸਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਨਸਾ ਨਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕ੍ਰਤੁਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕ੍ਰਤੁ ਨਾਂ ਦੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨ੍ਯਾਨ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਕਾਮਾਨ੍ਪਸ਼ੁਪੁਤ੍ਰਧਨਾਨਿ ਚ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਦ੍ਯੋਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤਾ ऋषਿਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯਂਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤ੍ਰਿਦਸ਼-ਦਿਓਤੀ ਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਪੱਕੀ ਨਿਯਤ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਭਵਤੁ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੁਰਵ੍ਯਯਃ । ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਮਹਾਦੇਵਸ਼੍ਚਂਡਰੂਪਧਰੋ ਹਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਪਤੀ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਸਰਵ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਕਦੇ ਕਦੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਕृਤਾਨਨ ਬੀਭਤ੍ਸਸ੍ਤਚ੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਮੁਪਾਗਤਃ । ਤਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਵਰਾਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਹਰਾ ਜੀ ਉਥੇ ਆਏ। ਉਥੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ।
ਕਨ੍ਯਾऋਦ੍ਧਿਂ ਚ ਯਃ ਸੇਵੇਤ੍ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਰਾਜ ਦਸ਼ਕਨ੍ਯੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਦਸ ਕੁੜੀਆਂ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਬਿਂਦੁਰਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, 'ਸਵਰਗ ਬਿੰਦੂ' ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਅਪ੍ਸਰੇਸ਼ਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਫਿਰ ਅਪਸਰੇਸ਼ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਨਾਗਲੋਕਸ੍ਥੋऽਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨਰਕਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਨਾਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਨਰਕਾ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਨਰਕਂ ਚ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਭਾਰਭੂਤਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦੁਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਫਿਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਭਾਰਭੂਤ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਏਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਅਵਤਾਰਂ ਤੁ ਸ਼ਾਂਭਵਮ੍ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਭਵ ਅਵਤਾਰ ਤੇ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਾਰਭੂਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਯਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਮृਤਸ੍ਯਾਪਿ ਧ੍ਰੁਵਂ ਗਾਣੇਸ਼੍ਵਰੀ ਗਤਿਃ
ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਭਾਰਭੂਤ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਚ੍ਛਤਗੁਣਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸਦਾ ਫਲ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਕਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਘृਤਪੂਰ੍ਣਂ ਤੁ ਦਾਪਯੇਤ੍ । ਵਿਮਾਨੈਃ ਸੂਰ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵ੍ਰਜਤੇ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੌ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੀਵੇ ਬਲਾਕੇ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਵਾਈ ਰਥਾਂ 'ਚ ਓਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵृषਭਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਤ ਸ਼ਂਖਕੁਂਦੇਂਦੁ ਸਂਨਿਭਮ੍ । ਵृषਯੁਕ੍ਤੇਨ ਯਾਨੇਨ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਸੰਖ, ਚਮਪਾ ਜਾਂ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟਾ ਬਲਦ ਭੇਟ ਕਰੇ, ਉਹ ਬਲਦਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਚਰੁਮੇਕਂ ਤੁ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਪਾਯਸਂ ਮਧੁਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੀਰ, ਸ਼ਹਦ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਣੇ ਹੋਣ,
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਨੁਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਭੋਜਯੇਤ੍ਸਹਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਤਸ੍ਯਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਅਤੇ, ਰਾਜਨ, ਜਿੰਨੀ ਉਸ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਫਲ ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦਾਯਾ ਜਲਂ ਸਿਕ੍ਤ੍ਵਾ ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍ । ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਚ ਨ ਪਂਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ਪੈਂਦਾ।
ਏਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਸ੍ਤੁਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਵ੍ਰਜਤੇ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਆ ਕੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਓਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਜਲਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਹਂਸਯੁਕ੍ਤੇਨ ਯਾਨੇਨ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਹੰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਚ੍ਚਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਹਿਮਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹੋਦਧਿਃ । ਗਂਗਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤੋ ਯਾਵਤ੍ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਹਿਮਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹਨ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਤਨੀ ਹੀ ਚਿਰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਨਾਸ਼ਨਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਗਰ੍ਭਵਾਸੇ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨ ਪੁਨਰ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਅਟਵੀਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਿਂਦ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਾਸਨਂਲਭੇਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਜੰਗਲ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਅੱਧੇ ਆਸਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਂਗਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧ੍ਰੁਵਂ ਗਾਣੇਸ਼੍ਵਰੀ ਗਤਿਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਿੰਗ ਤੀਰਥ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗਾਣੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਏਰਂਡੀਨਰ੍ਮਦਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਗਮਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਏਰੰਡੀ ਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਜੋ ਮਿਲਾਪ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਥੇ ਤੀਰਥ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।