ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੋਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਥੇ ਕੋਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਪੂਜਿਤਂ ਦੇਵਰਾਜੇਨ ਦੇਵੈਰਪਿ ਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਨ, ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਦਾਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਚ ਕਾਂਚਨਮ੍ । ਅਥਵਾ ਨੀਲਵਰ੍ਣਾਭਂ ਵृषਭਂ ਯਃ ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਵਰਗਾ ਬਲਦ ਛੱਡ ਦੇਵੇ,
ਵृषਭਸ੍ਯ ਤੁ ਰੋਮਾਣਿ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤਿਕੁਲੇषੁ ਚ । ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਰੋ ਹਰਪੁਰੇ ਵਸੇਤ੍
ਉਸ ਬਲਦ ਦੇ ਜਿੰਨੇ ਵਾਲ ਹੋਣਗੇ, ਉਸ ਦੀ ਔਲਾਦ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਰੇ ਦੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਨਰਾਧਿਪ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਤੀਰਥ ਦੇ ਫਲ ਕਰਕੇ।
ਸ੍ਵਾਮੀ ਭਵਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤ੍ਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ । ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਪਿਂਡਂ ਦਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਗਤੇ ਯਥਾऽਦਿਤ੍ਯੇ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸਂਚਿਤਂ ਭਵੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕਪਿਲਾਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕਨਿਆ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਥੇ ਜੋ ਪੁੰਨ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਕਪਿਲਾਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਦਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਨਰਮਦੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ—ਉਸ ਵਰਗਾ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਗਤੋ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਭਿਜਾਯਤੇ । ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪੂਰ੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚਕਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਨਾਰ੍ਮਦੀਯੋਤ੍ਤਰੇਕੂਲੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਯਤਨਂ ਰਮ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰੇਣ ਤੁ ਭਾਵਿਤਮ੍
ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਾਸ ਲਈ ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦਾਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਦਰਿਦ੍ਰਾ ਵ੍ਯਾਧਿਤਾ ਯੇ ਤੁ ਯੇ ਚ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਣਃ । ਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਚ
ਜੋ ਗਰੀਬ ਹਨ, ਬੀਮਾਰ ਹਨ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ । ਵਸੇਦਾਯਤਨੇ ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਰਾਤ੍ਮਾ ਯੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਜਦੋਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਯਤਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਨ ਜਾਯਤੇ ਵ੍ਯਾਧਿਤਸ਼੍ਚ ਕਾਲੇਂਧੋ ਬਧਿਰਸ੍ਤਥਾ । ਸੁਭਗੋ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਭਵਤਿ ਵਲ੍ਲਭਃ
ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਅੰਨਾ, ਨਾ ਬੀਮਾਰ, ਨਾ ਬਹਿਰਾ ਜੰਮਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍ । ਯੇ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਨ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਂਚਿਤਾਸ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਮਹਾਂ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਤੀਰਥ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜੋ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ ਮਾਸੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਦਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਥੋ ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਤਤਃ ਸਮੀਪਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਨਾਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਨਾਗੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਤਪੋਵਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਬਹੁਭਿਰ੍ਨਾਗਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਕਾਲਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤੀਆਂ ਨਾਗ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਅਮਰ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਬੇਰਭਵਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕੁਬੇਰੋ ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ । ਕਾਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕੁਬੇਰੋ ਯਤ੍ਰ ਤੋषਿਤਃ
ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਹਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਬੇਰ ਆਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਾਲੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਬੇਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਰੁਤਾਲਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀ ਤਰੱਕੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ ਚੱਲ ਕੇ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਮਰੁਤ ਆਲਯ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਕਾਂਚਨਂ ਤੁ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਭੋਜਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੋਵੇ।
ਪੁष੍ਪਕੇਣ ਵਿਮਾਨੇਨ ਵਾਯੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਮਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਾਘਮਾਸੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਵਾਯੂ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਨਕ੍ਤਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯੋਨਿਸਂਕਟਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰੇ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਅਹਲ੍ਯਾਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਅਹਲਿਆ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਵੇ ਤੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰਮੇਸ਼੍ਵਰੇ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਅਹਲ੍ਯਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਗਮਤ੍ । ਚੈਤ੍ਰਮਾਸੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ
ਪਾਰਮੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਅਹਲਿਆ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਸ ਨੂੰ—
ਕਾਮਦੇਵਦਿਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਲ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ । ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਿਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਦਿਨ, ਅਹਲਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਜੰਮਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਲ੍ਲਭੋ ਭਵੇਚ੍ਛ੍ਰੀਮਾਨ੍ਕਾਮਦੇਵ ਇਵਾਪਰਃ । ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਧਨਵਾਨ, ਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਯੋਧਿਆ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਹੈ—
ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗੋਸਹਸ੍ਰ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਸੋਮਾ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਵੇ ਤੇ ਉਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।