ਉਪਲਬ੍ਧੁਮਸ਼ਕ੍ਯਤਰੈਰਸੁਰੈਰ੍ਵ੍ਯਥਿਤੋ ਨ ਸ਼ਰੀਰਸ਼ਤੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ । ਪ੍ਰਣਤੋ ਭਗਵਨ੍ਬਹੁਭਕ੍ਤਿਮਤਾ ਚਲਚਂਦ੍ਰ ਕਲਾਧਰ ਦੇਵ ਨਮਃ
ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਸੈਂਕੜੇ ਸਰੀਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੂੰ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਬਹੁਤ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਦਾ; ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ, ਚਲਦੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਲਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਭਗਤ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਸਹਪੁਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰਕਲਾਪਧਨੈਃ ਸਤਤਂ ਜਯ ਦੇਹਿ ਅਨੁਸ੍ਮਰਣਮ੍ । ਵ੍ਯਥਿਤੋਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰੀਰਸ਼ਤੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਗਮਿਤਾਦ੍ਯ ਮਹਾਨਰਕਸ੍ਯ ਗਤਿਃ
ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਤੇ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ; ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਅੱਜ ਮਹਾ ਨਰਕ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਤਿ ਯਨ੍ਮਮਪਾਪਗਤਿਃ ਸ਼ੁਚਿਕਰ੍ਮ੍ਮਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਮਪਿ ਤ੍ਯਜਤਿ । ਅਨੁਕਂਪਤਿ ਦਿਗ੍ਭ੍ਰਮਤਿ ਭ੍ਰਮਤਿ ਭ੍ਰਮ ਏष ਕੁਬੁਦ੍ਧਿ ਨਿਵਾਰਯਤਿ
ਜਨਮ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦਾ, ਮੰਦੀ ਕਿਸਮਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦੀ; ਚੰਗੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਇਆ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮਨ ਭਟਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਟਕਾਵਾ ਹੀ ਵਧਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਗਲਤ ਸੋਚ ਦੀ ਭੁੱਲ ਹੈ।
ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਤੋਟਕਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਮਾਨਸਃ । ਬਾਣਸ੍ਯੈਵ ਯਥਾਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯੈਵ ਵਰਦੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਰੁਦ੍ਰ ਉਹੀ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਬਾਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਇਮਂ ਸ੍ਤਵਂ ਮਹਾਦਿਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਆਪ ਹੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ-। ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਤ੍ਸ ਸੌਵਰ੍ਣੇ ਤਿष੍ਠ ਦਾਨਵ । ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਭृਤ੍ਯਜਨੈਃ ਸਹ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਬੱਚੇ, ਡਰ ਨਾ ਕਰ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹੋ, ਦਾਨਵ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੌਤਿਆਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਸਮੇਤ।'
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਬਾਣ ਤ੍ਵਮਵਧ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ । ਭੂਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਪਾਂਡਵ
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਬਾਣ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਵਧ ਰਹੇਗਾ; ਇਹ ਵਰ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਪਾਂਡਵ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਸ਼੍ਚਾਵ੍ਯਯੋ ਲੋਕੇ ਵਿਚਚਾਰ ਹ ਨਿਰ੍ਭਯਃ । ਤਤੋ ਨਿਵਾਰਯਾਮਾਸ ਰੁਦ੍ਰ ਸਪ੍ਤਸ਼ਿਖਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ; ਫਿਰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਸਪਤਸ਼ਿਖਾ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤृਤੀਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਭ੍ਰਮਤੇ ਗਗਨੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਤੇਜਃ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਤੀਜਾ (ਸ਼ਹਿਰ) ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਰੱਖਿਆ; ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤੁ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਦਗ੍ਧਂ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਂ ਤੁ ਪਤਿਤਂ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ; ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦਿਆਂ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਏਕਂ ਨਿਪਾਤਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕੇ । ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਪਾਤਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤੇऽਮਰਕਂਟਕੇ
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇੱਕ (ਸ਼ਹਿਰ) ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ; ਦੂਜਾ ਉਥੇ ਅਮਰਕਾਂਟਕ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ।
ਦਗ੍ਧੇ ਤੁ ਤ੍ਰਿਪੁਰੇ ਰਾਜਨ੍ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ । ਜ੍ਵਲਂਤਂ ਪਾਤਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਤੇਨ ਜ੍ਵਾਲੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਸੜਨ ਤੇ, ਰਾਜਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਥੇ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਗਈ; ਜਲਦੀ ਹੋਈ (ਸ਼ਹਿਰ) ਉਥੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜਵਾਲੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵੇਨ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਾ ਜ੍ਵਾਲਾ ਦਿਵਂ ਗਤਾ । ਹਾਹਾਕਾਰਸ੍ਤਦਾ ਜਾਤੋ ਸਦੇਵਾਸੁਰਕਿਂਨਰਾਨ੍
ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਜਵਾਲਾ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹਾਹਾਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਸ਼ਰਂ ਸ੍ਤਂਭਯੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਪੁਰੋਤ੍ਤਮੇ । ਏਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ ਯਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰ੍ਵਤੇऽਮਰਕਂਟਕੇ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਤੀਰ ਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਜੋ ਕੋਈ ਅਮਰਕਾਂਟਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼ਭੁਵਨਾਨਿ ਸੁਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਂਡੁਨਂਦਨ । ਵਰ੍षਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਪਰਾਃ
ਚੌਦਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਰਮਤਾਂ ਮਾਣ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਵੰਸ਼ੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਟੀ ਸਾਲ ਤੇ ਹੋਰ ਤੀਹ ਕੋਟੀ ਸਾਲ—
ਤਤੋ ਮਹੀਤਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮੇਕਚ੍ਛਤ੍ਰੇਣ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮਕ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਛਤਰੀ ਹੇਠਾਂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਏष ਪੁਣ੍ਯੋ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਤੋऽਮਰਕਂਟਕਃ । ਚਂਦ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇषੁ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯੋऽਮਰਕਂਟਕਮ੍
ਇਹ ਅਮਰਕਾਂਟਕ ਸਭ ਪਾਸੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ; ਜੋ ਕੋਈ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਹਿਣ ਵੇਲੇ ਅਮਰਕਾਂਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਵਿਦਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਨਿਹਤ੍ਯਾ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ । ਤਦੇਵ ਨਿਖਿਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਰ੍ਵਤੇऽਮਰਕਂਟਕੇ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਰਾਹੂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰਕਾਂਟਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸਾਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੁਂਡਰੀਕਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਵਾਲੇਸ਼੍ਵਰੋ ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤੇऽਮਰਕਂਟਕੇ
ਪੁੰਡਰੀਕ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਅਮਰਕਾਂਟਕ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਜਵਾਲੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਂਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਸ੍ਤੇऽਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ । ਜ੍ਵਾਲੇਸ਼੍ਵਰੇ ਮਹਾਰਾਜ ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਜੇੜੇ ਲੋਕ ਇਥੋਂ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਮਹਾਰਾਜ, ਜ੍ਵਾਲੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ—
ਚਂਦ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਤੁ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਫਲਮ੍ । ਅਮਰਾ ਨਾਮ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਪਰ੍ਵਤੇऽਮਰਕਂਟਕੇ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਹਿਣ ਵੇਲੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ। ਅਮਰਾ ਨਾਂ ਦੇਵਤੇ ਅਮਰਕੰਟਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ । ਅਮਰੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਤਟੇ ਜਲੇ
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਅਮਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ—
ਕੋਟਿਸ਼ ऋषਿਮੁਖ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯਂਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ । ਸਮਂਤਾਦ੍ਯੋਜਨਂ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚਾਮਰਕਂਟਕਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ, ਅਮਰਕੰਟਕ ਖੇਤਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਕਾਮੋ ਵਾ ਸਕਾਮੋ ਵਾ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਸ਼ੁਭੇ ਜਲੇ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਚਾਹ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਉਤ੍ਤਰੇ ਨਰ੍ਮਦਾਕੂਲੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍ । ਪਤ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਤਰੇਸ਼ਵਰ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ । ਪਂਚਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਕਾਮਰੂਪਧृਕ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਜਨਂ ਤੁ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਮੇਘ ਉਪਸ੍ਥਿਤਃ । ਇਂਦ੍ਰਜਿਨ੍ਨਾਮ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਉਥੋਂ ਗਰਜਨ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਬੱਦਲ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਉਥੇ ਆਇਆ ਸੀ।
ਮੇਘਰਾਵਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਮੇਘਾਭਿਗਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਮੇਘਨਾਦੋ ਗਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਰਸਂਪਨ੍ਨਤਾਂ ਗਤਃ
ਫਿਰ ਮੇਘਰਾਵਾ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗਰਜ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਮੇਘਨਾਦਾ ਨਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤਮਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਫਿਰ, ਰਾਜੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਜਿਸ ਦਾ ਇਹ ਨਾਂ ਹੈ। ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।