ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ-। ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੁ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕਿਮਰ੍ਥਮਿਹ ਚਾਗਤਾਃ । ਕਿਂ ਦੁਃਖਂ ਕੋऽਨੁਸਂਤਾਪਃ ਕੁਤੋ ਵਾ ਭਯਮਾਗਤਮ੍
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ! ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹੋ? ਕਿਹੜਾ ਦੁੱਖ, ਕਿਹੜੀ ਚਿੰਤਾ, ਜਾਂ ਕਿੱਥੋਂ ਡਰ ਆਇਆ ਹੈ?'
ਕਥਯਧ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵੇਦਿਤੁਮ੍ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰੇਣਾਕਥਯਨ੍ਨਮਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਰੁਦ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਲ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ-। ਅਪਿ ਘੋਰੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਦਾਨਵੋ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ । ਬਾਣੋ ਨਾਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਪੁਰਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕੀ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਦਾਨਵ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਬਾਣਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਤਾਕਤ ਬਹੁਤ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ?
ਗਗਨੇ ਤੁ ਵਸਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਭ੍ਰਮਤੇ ਤਸ੍ਯ ਤੇਜਸਾ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੀਤਾ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਵਸਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਿਰੂਪਾਖ਼ਸ਼, ਅਸੀਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਏ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਮਹਤੋ ਦੁਃਖਾਦ੍ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਹਿ ਪਰਾ ਗਤਿਃ । ਏਵਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਤਾ ਬਣਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਾਰਗ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਮਿਹਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯੇਨ ਦੇਵਾਃ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਃ ਸੁਖਮੇਧਂਤਿ ਸ਼ਂਕਰ । ਪਰਾਂ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਮਾਯਾਂਤਿ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭੋ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵ ਉਵਾਚ-। ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾ ਵਿषਾਦਂ ਕਰਿष੍ਯਥ । ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਯੁष੍ਮਤ੍ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਰ੍ਮਦਾਤਟਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਸ੍ਤਦ੍ਵਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪਾਂਡਵ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਆ ਬੈਠਿਆ; ਸਭ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਉਸ ਮਾਰਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ।
ਕਥਂ ਕੇਨ ਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਹਂਤਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰੋ ਮਯਾ । ਏਵਂ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਨਾਰਦਂ ਸ੍ਮਰਤੇ ਤਦਾ । ਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਾਰਦਃ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਕਿਵੇਂ, ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ; ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੀ ਨਾਰਦ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਆਜ੍ਞਾਪਯ ਮਹਾਦੇਵ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸਂਸ੍ਮृਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਮਯਾ ਦੇਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਕਮ ਦਿਓ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ; ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹਾਂ? ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੈ, ਦੱਸੋ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ-। ਗਚ੍ਛ ਨਾਰਦ ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਪੁਰਮ੍ । ਬਾਣਸ੍ਯ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਾਥ ਤਤ੍ਕੁਰੁ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਾਰਦ, ਉੱਥੇ ਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ; ਬਾਣਾ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਜਲਦੀ ਜਾ ਤੇ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ।
ਭਰ੍ਤਾਰੋ ਦੇਵਤਾਭਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸੋਪਮਾਃ । ਤਾਸਾਂ ਵੈ ਤੇਜਸਾ ਵਿਪ੍ਰ ਭ੍ਰਮਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਦਿਵਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਮਂਤ੍ਰਮਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਚੋਦਯ । ਦੇਵਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉੱਥੇ ਜਾ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤਰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ; ਦੇਵ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਹृਦਯਨਾਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਤਂ ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਸ਼ੋਭਤੇ ਤਤ੍ਪੁਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਮਾਯਤਮ੍ । ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਬਾਣਂ ਤੁ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਦੋਹਣਾ ਲੰਮਾ ਸੀ; ਉੱਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਬਾਣਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਗਰਵ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਮਾਲਾਕੁਂਡਲਕੇਯੂਰੈਰ੍ਮੁਕੁਟੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਹਾਰਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਸਂਛਨ੍ਨਂ ਚਂਦ੍ਰਕਾਂਤਿਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਕੁੰਡਲ, ਕੇਯੂਰ ਤੇ ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ; ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਲਲਨਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਤ੍ਨਾਢ੍ਯਾਃ ਨਰਾਃ ਕਨਕਮਂਡਿਤਾਃ । ਉਤ੍ਥਿਤੋ ਨਾਰਦਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਾਨਵੇਂਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਰਦ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਬਾਣ ਉਵਾਚ-। ਸ ਦੇਵਰ੍षਿਃ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਦ੍ਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਂਪ੍ਰਤਿ । ਅਰ੍ਘਂ ਪਾਦ੍ਯਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਬਾਣਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪ ਹੀ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਏ ਹਨ; ਠੀਕ ਰੀਤ ਨਾਲ ਅਰਘ ਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਚਿਰਾਤ੍ਸਮਾਗਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸ੍ਥੀਯਤਾਮਿਦਮਾਸਨਮ੍ । ਏਵਂ ਸਂਭਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਾਰਦਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ; ਇਹ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਰਦ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਅਨੌਪਮ੍ਯਾ ਤੁ ਨਾਮਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਹਾ ਦੇਵੀ, ਦਾ ਨਾਮ ਅਨਉਪਮਿਆ ਸੀ।
ਅਨੌਪਮ੍ਯੋਵਾਚ-। ਭਗਵਨ੍ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤੁष੍ਯਂਤਿ ਕੇਨ ਵੈ । ਵ੍ਰਤੇਨ ਨਿਯਮੇਨਾਪਿ ਦਾਨੇਨ ਤਪਸਾਥਵਾ
ਅਨਉਪਮਿਆ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮਨੁੱਖੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਉਹ ਵ੍ਰਤ, ਨਿਯਮ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਤਪ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਤਿਲਧੇਨੁਂ ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਵੇਦਪਾਰਗੇ । ਸਸਾਗਰਾ ਨਵਦ੍ਵੀਪਾ ਦਤ੍ਤਾ ਭਵਤਿ ਮੇਦਿਨੀ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਕੋਈ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਗਾਂ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੌਂ ਟਾਪੂਆਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ । ਮੋਦਤੇ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕਾਲਂ ਸੁਚਿਰਂ ਕृਤਸ਼ਾਸਨਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਵਾਲੀ, ਲੰਮੇ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਆਮ੍ਰਾਤਕਕਪਿਤ੍ਥਾਨਿ ਕਦਲੀਵਨਮੇਵ ਚ । ਕਦਂਬ ਚਂਪਕਾਸ਼ੋਕਾ ਅਨੇਕ ਵਿਵਿਧਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਉਥੇ ਆਮ, ਬੈਲ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਕਦੰਬ, ਚੰਪਾ, ਅਸ਼ੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਹਨ।
ਅष੍ਟਮੀ ਚ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਚ ਤਥਾ ਉਭੇ । ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿਰ੍ਵਿषੁਵਂ ਚੈਵ ਦਿਨਚ੍ਛਿਦ੍ਰਮੁਖਂ ਤਥਾ
ਅੱਠਵੀਂ, ਚੌਥੀ, ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਰੀਕ, ਦੋਵੇਂ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ, ਵਿਸ਼ੁਵ, ਤੇ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ—
ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਉਪਵਾਸਂਤਿ ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ । ਤਾਸਾਂ ਤੁ ਧਰ੍ਮ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਾਸੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਤਰੀਕਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਲਿਕਾਲਾਤ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਉਪਵਾਸਰਤਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਨੋਪਸਰ੍ਪਂਤਿ ਤਾਪਸਾਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਪਵਾਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਤਪਸਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਯਥੇष੍ਟਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਣੀ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਦਾਨਂ ਗृਹ੍ਣ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਸੁਵਰ੍ਣਮਣਿਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ ਤੇ ਜੋ ਚਾਹੋ ਉਹ ਦਾਨ ਲੈ ਲੋ—ਸੋਨਾ, ਮਣੀ, ਰਤਨ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣੇ।
ਤਤ੍ਤੇ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਵਿਪ੍ਰ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦਪਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰੀਯੇਤਾਂ ਹਰਿਸ਼ਂਕਰੌ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਸਤੂ ਜੋ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੋਵੇ, ਦੇਵਾਂਗੀ। ਲੈ ਲੋ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਰੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਰਾਜੀ ਹੋਣ।