ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਚ ਪੂਜ੍ਯਤੇ । ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਅਗਸਤ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਸ਼ਾਕਵृਤ੍ਤਿਃ ਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਕੌਮਾਰਂ ਵਿਂਦਤੇ ਪਰਮ੍
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਤੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਪੁष੍ਟਂ ਲੋਕਪੂਜਿਤਮ੍ । ਧਰ੍ਮਾਰਣ੍ਯਂ ਹਿ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਾਦ੍ਯਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭ
ਕਨਿਆ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਦਾ ਜੰਗਲ ਸਚਮੁਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਮਾਤ੍ਰੋ ਵੈ ਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਥੇ, ਸਿਰਫ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਨਿਯਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਪ੍ਰਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਯਾਤਿਪਤਨਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਪਤਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਯਮੇਧਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ । ਮਹਾਕਾਲਮਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਥੇ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਨਿਯਮ ਤੇ ਨਿਯਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਮਹਾਕਾਲ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਹਯਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਮਾਪਤੇਃ
ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਮਾਪਤੀ ਦੇ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਚੱਲੋ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਭਦ੍ਰਵਟਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਭਿਗਮ੍ਯ ਚੇਸ਼ਾਨਂ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਸ ਤੀਰਥ ਦਾ ਨਾਮ ਭਦਰਵਟ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸਮृਦ੍ਧਮਸਪਤ੍ਨਂ ਤੁ ਸ਼੍ਰਿਯਾਯੁਕ੍ਤਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗਣਪਤਿ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਧੀਆ, ਵਿਰੋਧੀ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਧਨ-ਸਮਪਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਦੀਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇ ਕੇ, ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਦਿਲੀਪਾਯ ਕਥਿਤਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਨਰ੍ਮਦੇਤਿ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਪਾਪਪਰ੍ਵਤਦਾਰਣਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਦਲੀਪ ਨੂੰ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਦਾ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਨ੍ਮੇ ਕਥਯ ਨਾਰਦ । ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਸਿष੍ਠੋਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਹੋਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ। ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਓ।
ਕਥਮੇषਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਨਦੀ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਨਰ੍ਮਦਾਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤਨ੍ਮਮ ਬ੍ਰੂਹਿਨਾਰਦ
ਇਹ ਨਦੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ? ਨਾਰਦ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਨਰਮਦਾ ਨਾਮ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਨਰ੍ਮਦਾ ਸਰਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀ । ਤਾਰਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਰਮਦਾ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਥਿਰ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਸ੍ਤੁ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਸਿष੍ਠੋਕ੍ਤਂ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਦੇਤਦ੍ਧਿ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੋਂ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ ਹੈ। ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਣ੍ਯਾ ਕਨਖਲੇ ਗਙ੍ਗਾ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਗ੍ਰਾਮੇ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾਰਣ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਰ੍ਮ੍ਮਦਾ
ਕਨਖਲ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ। ਪਰ ਨਰਮਦਾ, ਪਿੰਡ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ, ਹਰ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਤੋਯਂ ਸਪ੍ਤਾਹੇਨ ਤੁ ਯਾਮੁਨਮ੍ । ਸਦ੍ਯਃ ਪੁਨਾਤਿ ਗਾਂਗੇਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਨਾਰ੍ਮਦਮ੍
ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ। ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਰਮਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਲਿਂਗ ਦੇਸ਼ੇ ਪਸ਼੍ਚਾਰ੍ਦ੍ਧੇ ਪਰ੍ਵਤੇऽਮਰਕਂਟਕੇ । ਪੁਣ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਰਮਣੀਯਾ ਮਨੋਰਮਾ
ਕਲਿੰਗ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਮਰਕਾਂਟਕ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਨਰਮਦਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ।
ਸਦੇਵਾਸੁਰਗਂਧਰ੍ਵਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਗਤਾਃ
ਦੇਵ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਥੇ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਯਮਸ੍ਥੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਕੁਲਾਨਾਂ ਤਾਰਯੇਚ੍ਛਤਮ੍
ਉਥੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨਰਮਦਾ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜਨੇਸ਼੍ਵਰੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਂਡਂ ਦਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤृਪ੍ਯਂਤਿ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਜੇਨੇਸ਼ਵਰ ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਸਮਂਤਾਤ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਤਤ੍ਰ ਗਂਧਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਪਹਾੜ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਜੋ ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਸੁਗੰਧ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਲੇਪ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰੀਤਾ ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪਰ੍ਵਤੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮਸ੍ਯਾਂਤੇ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਅੰਤ ਤੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਆਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਪਿਤृਕਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਥੇ, ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕਰਤਬ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਿਲੋਦਕੇਨ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ । ਆਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਂ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤਿष੍ਠਤਿ ਪਾਂਡਵ
ਉਥੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਾਂਡਵ, ਉਸ ਦੇ ਸਤਵੇਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਤਕ ਦਾ ਕੁਲ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਕੀਰ੍ਣੋ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਦਿਵਯ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲਿਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਃ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਜਾਯਤੇ ਵਿਪੁਲੇ ਕੁਲੇ
ਉਹ ਦਿਵਯ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਤੇ ਦਿਵਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨਵਾਨ੍ਦਾਨਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ । ਪੁਨਃ ਸ੍ਮਰਤਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਗਮਨਂ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਉਹ ਧਨਵਾਨ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਧਰਮਕਾਰੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੁੜ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਫਿਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਕੁਲਸ਼ਤਂ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸਰਿਦੁਤ੍ਤਮਾ
ਉਹ ਸੌ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਰਵੋਤਮ ਦਰਿਆ ਸੌ ਯੋਜਨ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੱਧ ਦੂਰ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ੍ਤਾਰੇਣ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੋਜਨਦ੍ਵਯਮਂਤਰਮ੍ । षष੍ਟਿਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਰਾਜੇ, ਚੌੜਾਈ ਵਿਚ ਉਹ ਦੋ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਹਨ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸਠ ਕਰੋੜ ਹੈ।